NieGrzeczne Recenzje: Meg

"Siła honoru" Linda Szańska

Tytuł: Siła honoru

Autor: Linda Szańska

Wydawnictwo: Burda Książki

„Siła honoru” to debiut autorki ukrywającej się pod pseudonimem – Linda Szańska. Do przeczytania tej pozycji skusiła mnie przede wszystkim wzmianka o doświadczeniach pani Lindy, które zostały wplecione w fikcję literacką. Lubię książki, gdzie prawdziwe wydarzenia są tłem dla tych wymyślonych i tu rzeczywiście mamy z tym do czynienia.

Kalina, córka znanego polityka, pracuje jako tancerka. Podczas jednego z występów przez przypadek wpada na Gabriela, który jak się potem okazuje, jest groźnym gangsterem. Ich drogi, choć z perturbacjami, w końcu krzyżują się na dobre, a para szybko zaczyna czuć coś więcej niż tylko cielesne przyciąganie. Niestety tajemnice, kłamstwa, a przede wszystkim zaś nienawiść Gabriela do ojca dziewczyny sprawiają, że ich relacja ciągle wystawiana jest na próbę… Oboje muszą walczyć nie tylko o ten związek, ale także o siebie i człowieczeństwo, które w warunkach, w jakich przyjdzie im żyć, niejednokrotnie można zatracić.

Obok wątku miłosnego, w książce mamy też mafijne porachunki, niebezpiecznych mężczyzn, przyjaźń oraz rodzinne relacje – to właśnie one stanowią zarzewie konfliktów, a karygodne zachowanie ojca Kaliny doprowadza do tragedii, z którą bohaterka musi się zmierzyć.
Jak dla mnie „Siła honoru” to całkiem dobrze wyważony miks kilku wątków, a powolne odkrywanie tajemnic, które wpływają na życie i decyzje bohaterów sprawia, że książka trzyma w napięciu. Jeśli dodamy do tego autentyczny świat poznańskich cynków, dostajemy świetną lekturę. Oczywiście miłość wiedzie prym, ale to w końcu literatura kobieca, więc niema w tym nic dziwnego.

Powieść przeczytałam w ciągu paru wieczorów i muszę przyznać, że bardzo mi się podobała. Było w niej coś z sensacyjnych filmów lat 90’. Jest polsko, prawdziwie, z łatwością można wczuć się w klimat i historię, którą opowiada nam autorka. Dużym plusem są dialogi pomiędzy Gabrielem a Diabłem. Ich „przekomarzanie” wywoływało uśmiech na mojej twarzy.
Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to jak dla mnie Gabriel mógł być mniej… słodki. Nie jestem pewna czy groźny mafios jest zdolny do takiej czułości, ale… miłość robi z nami różne dziwne rzeczy, więc przymykam na to oko.

Podsumowując, polecam, szczególnie fankom miłosnych historii z mafią nie tak do końca tle i czekam na kolejne książki autorki.

Meg

Moja ocena 7+/10

Za egzemplarz dziękujemy wydawnictwu Burda.

, by NieGrzeczne Recenzje

In Meg, recenzja

"Stylistka" Rosie Nixon [Meg]

Tytuł: Stylistka

Autor: Rosie Nixon

Wydawnictwo: Kobiece

Zacznijmy tym razem od okładki, która od samego początku bardzo mnie kusiła. Uwielbiam taką kolorystykę, więc oczarowana różowym płaszczykiem i piękną torebką zajrzałam do środka! I cóż, od razu zdradzę Wam, że to była bardzo przyjemna przygoda, chociaż przyznaję, że tego typu tematykę jednak wolę oglądać niż czytać.

„Diabeł ubiera się u Prady” to jeden z tych filmów, które mogę oglądać, ilekroć trafię na niego w tv, po stylistkę raczej drugi raz bym nie sięgnęła, ale na kolejne części z przyjemnością się skuszę.

Amber Green to młoda, serdeczna i zabawna dziewczyna, która pracuje w salonie mody. Pewnego razu w ich sklepie pojawia się sławna stylistka Mona, która właśnie straciła swoją asystentkę i nie zastanawiając się wiele, mianuje na nią właśnie Amber. Dziewczyna pomimo niezadowolenia koleżanki z pracy, która uważa, że to ona powinna dostać to stanowisko, ponieważ Amber absolutnie się nie nadaje do tej pracy, przyjmuje propozycję i podejmuje się tym samym ogromnego wyzwania. Mona bowiem zabiera ją w sam środek gorącego sezonu poprzedzającego wyjątkową galę, a co za tym idzie, będzie dużo pracy, rozkapryszonych gwiazd i niespodziewanych intryg.

„Stylistka” to przyjemna historia, w sam raz na upalne dni. Znajdziemy w niej nie tylko doskonałą analizę świata gwiazd i modelek, ale także dużą dawkę humoru, a nawet to, co kocham najbardziej wątek romansowy. Oczywiście nie obraziłabym się, gdyby był bardziej rozwinięty, nie mniej zakończenie mnie usatysfakcjonowało i było dobrą zachętą do sięgnięcia po dalsze losy Amber.

Rosie Nixon świetnie nakreśliła bohaterów, w szczególności Amber oraz Monę, ale również inne postaci, które poznajemy w trakcie przygód głównej bohaterki, jak chociażby jedną z gwiazd, która prowadza się ze swoja świnka i potrafi nieźle manipulować. Mona jest dokładnie taka, jaka w moich wyobrażeniach jest osoba jej pokroju. Kapryśna, widząca jedynie czubek własnego nosa. Amber to dziewczyna, która potrafi sobie poradzić w każdych okolicznościach i chociaż czasem zdarzają się jej wpadki, naprawdę daje się lubić.

Jeżeli miałabym się do czegoś przyczepić, to mnie osobiście momentami nużyły przydługie opisy. Tak wiem, to książka o modzie i stylistce, ale dla mnie było tego ciut za dużo. Oczywiście fanki nowinek modowych i zakulisowych ploteczek będą zadowolone.

Powieść polecam wszystkim, którzy lubią świat mody, ale nie tylko. „Stylistka” to kawałek dobrego humoru oraz bardzo przyjemna historia, którą czyta się doskonale ze względu na styl i świetne, zabawne oraz błyskotliwe dialogi.

Meg

Moja ocena 4/6

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Kobiecemu

, by NieGrzeczne Recenzje

In fantasy, Meg

"Pierwszy róg" Richard Schwartz [Meg]

Tytuł: Pierwszy róg

Autor: Richard Schwartz

Wydawnictwo: Initium

Ostatnio rzadziej sięgałam po fantastykę, dlatego kiedy nadarzyła się okazja, by zapoznać się z pierwszym tomem serii „Tajemnica Askiru” Richarda Schwartza pt. „Pierwszy róg” z chęcią zatopiłam się w tak dobrze zapowiadającej się opowieści.

Przyznam szczerze, że jeszcze nigdy nie czytałam fantasy, które działoby się w jednym miejscu, bez rozległych krain, podróży i poznawania nowych miejsc w sposób, do jakiego przyzwyczaiły mnie czytane wcześniej książki z tego gatunku. Tutaj cała akcja rozgrywa się w ogarniętym ogromnym mrozem zajeździe, z którego z uwagi na śnieżycę nikt nie może się wydostać. To ciekawy zabieg i raczej stosowany w horrorach czy kryminałach aniżeli w tego typu książkach. Niemniej taka sytuacja pozwala na pogłębienie psychologii postaci oraz ukazaniu skomplikowanych relacji oraz zachowań jakie mają miejsce, kiedy do głosu dochodzi frustracja, zmęczenie, niepewność oraz magia.

Całą opowieść poznajemy z perspektywy Havalda, dosyć starego wojownika (ciągłe podkreślanie tego, że jest już stary to jedna z tych rzeczy, które po pewnym czasie zaczęły mnie irytować), który jest jednocześnie bardzo tajemniczą postacią. Niby poznajemy jego myśli, a jednak ciągle niewiele o nim wiemy, nie znamy jego sekretów i tajemnic. Z początku, pomimo zainteresowania fabułą już od pierwszej strony, nie polubiłam Havalda. Pewne porady, których udzielał i stwierdzenia, które padały z jego ust sprawiły, że wydawał mi się dość szowinistycznym typem, ale z upływem stron zmieniłam o nim zdanie. Zdecydowanie szybciej i bardziej polubiłam damskie postacie – maestrę Leandrę i mroczną elfkę Zokorę. Ta pierwsza była jednocześnie dzielna, ale i urocza, druga zaś specyficzna w intrygujący sposób, przez co fragmenty z jej udziałem czytało się bardzo przyjemnie. Jej cięty język, pewna nonszalancja i sposób w jaki mówiła o seksie bywały nawet zabawne. Na pierwszy plan wysuwa się jeszcze jeden bohater mianowicie przywódca bandytów, po którym przez długi czas nie wiemy czego się spodziewać. Z jednej strony to w końcu złoczyńca, z drugiej… cóż sami musicie się przekonać!

Akcja z każdą stroną wciąga czytelnika coraz bardziej. Kiedy zostaje odnaleziony trup stajennego, a winnego, na dodatek najprawdopodobniej kogoś kto przemienia się w wilkołaka, trzeba szukać wśród gości gospody, atmosfera staje się ciężka. Do tego wszystkiego dochodzą magiczne moce, tajemnice, które skrywają bohaterowie i skomplikowane relacje międzyludzkie ( to może nieodpowiednie słowo bo mamy tutaj także inne rasy) potęgujące niepokój i napięcie. Zabieg zamknięcia tak różnych osobowości pod jednym dachem, w niesprzyjających warunkach i sekrety, które skrywa to miejsce okazały się doskonałym tłem dla niezwykłej przygody, pomimo że mogłoby się wydawać, iż po kilku rozdziałach zacznie wkradać się nuda. Nic z tych rzeczy! Zostaniecie pochłonięci przez kolejne niespodziewane wydarzenia aż do ostatniej strony.

Język, którym posługuje się autor z jednej strony pozwala doskonale wczuć się w klimat tego miejsca i całego wykreowanego świata, z drugiej zaś nie jest przytłaczający i nazbyt skomplikowany, dzięki czemu nie ciąży i pozwala płynąć po kolejnych akapitach. Precyzyjne opisy malują świat,w którym rządzi śnieg i chłód. Musze przyznać, że nie miałam absolutnie żadnego problemu z wyobrażeniem sobie jakiejkolwiek sceny. „Widziałam” dokładnie każdy kąt gospody, bohaterów oraz magię.

Jedynym aspektem, który jak dla mnie nie do końca autorowi się udał to wątek miłosny, który niby jest, a jakby go nie było. To jednak moje osobiste preferencje, ponieważ lubię romanse, zawsze liczę na jakiś i chętnie widziałabym go bardziej rozbudowany.

Pomijając powyższe fabuła wciągnęła mnie na tyle, że te prawie pięćset stron niemalże wciągnęłam przez dwa dni. Jestem bardzo ciekawa co autor zaserwuje mi w kolejnych tomach, na które czekam z niecierpliwością i całe szczęście, że są już dostępne na rynku.

Polecam!

Moja ocena 4,5/6

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Initium.

Meg

, by NieGrzeczne Recenzje

In editio red, Meg

"Niepokorna królowa" Meghan March [Meg]

, by NieGrzeczne Recenzje

In Gosia Lisińska, Inanna

"Pikantnie po włosku" Gosia Lisińska - czyli jak upolować włoskie ciacho [Meg]

Autor: Małgorzata Lisińska
Tytuł: Pikantnie po włosku
Wydawnictwo: Inanna

„Pikantnie po włosku” to druga książka z serii Miłość w Tychach. Pierwszy tom bardzo przypadł mi do gustu, więc tym bardziej ucieszyłam się, że powstanie kolejna część o moim ulubieńcu, czyli Roberto.

Tym razem to właśnie on zostaje głównym bohaterem, który to po nieudanej próbie poderwania Karoliny pozostaje z pustką w sercu. Czy ktoś tę pustkę wypełni? Oczywiście, w końcu to romans. Nikt inny jak przyjaciółka Karoli, czyli Magda Lisowska wraz ze swoim charakterkiem, zabawnym językiem i buzującą w niej namiętnością.
Po tym, jak Roberto został porzucony przez Karolę na rzecz niejakiego Jakuba (no cóż, ja tam kibicowałam włoskiemu przystojniakowi, ale jak to mówią „nie ma tego złego...” - w końcu dzięki temu, że Karola wybrała tak, a nie inaczej, powstała druga część. ) gorący Włoch ląduje w łóżku Magdy. I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie to, że nad ranem znika, a potem wmawia dziewczynie, że ich łóżkowa przygoda była jedynie pomyłką.

Włoska świnia, prawda? Prawda, ale tylko przez chwilę... Co nie zmienia faktu, że przez tę chwilę miałam ochotę go ukatrupić! Oj, nie obyło się bez kilku inwektyw.

Niestety spotkania tej dwójki są nieuniknione, pracują w jednej firmie, więc ciężko całkowicie zniknąć sobie z oczu. Biedna Magda czuje się skrzywdzona, co jest oczywiste. Na pomoc przychodzi jej tata i poczucie humoru. A takie połączenie może skończyć się tylko w jedne sposób – będzie zabawnie!

Małgorzata Lisińska w tej części poza głównym wątkiem, czyli romansem pomiędzy Magdą i Roberto nakreśliła w bardzo ciekawy sposób relację Magdy z rodzicami. Nie będę Wam zdradzać, jak potoczyły się losy rodziny Lisowskich, ale ten wątek zasługuje na uwagę, ponieważ jest dość nietypowo poprowadzony i momentami zaskakujący.
Główna oś fabuły skupia się na relacji Roberto i Magdy, w której oczywiście nie zabraknie punktów zwrotnych, zabawnych potyczek i erotyzmu. Nie zawsze będzie szło wszystko z planem, ktoś w ich życiu wywoła niemały dramat, a czy ostatecznie Magda i Roberto znajdą swój happy end dowiecie się, czytając!

Całą historię poznajemy z perspektywy Magdy, której przemyślenia i sformułowania bywają prześmieszne. Może czasem dziewczyna jest nieco zbyt infantylna, jednak w końcu jest jeszcze dość młoda. Podobała mi się jej zadziorność i to, że nie była bierna. Potrafiła Morettiego sprowadzić do pionu, mimo że „leciała” na niego już od samego początku. Ich gierki słowne, insynuacje i podchody napędzały fabułę i dodawały smaczku.

Język, którym posługuje się autorka, jest dopasowany do charakteru Magdy, nie mamy tutaj przeskoku pomiędzy narracją a dialogami. Wszystkie myśli, czy opisy są charakterystyczne właśnie dla tej postaci, przez co czujemy się, jakbyśmy znajdowali się dokładnie w jej głowie i płynęli wraz z jej myślami. A Magda potrafi czasem nawywijać!

Ta część rzeczywiście zgodnie z tytułem jest bardziej erotyczna, a właściwie pikantna, jednak nadal jest to pozycja raczej delikatna i fanki romansów będą usatysfakcjonowane.

Polecam na poprawę humoru, przyjemny wieczór z winem (koniecznie włoskim) i dla oderwania się od szarej rzeczywistości. To naprawdę działa!

Moja ocena 4,5/6

Meg

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Inanna.

, by NieGrzeczne Recenzje

In Emilia Wituszyńska, kobiece

"Niebezpieczna gra" Emilii Wituszyńskiej wciąga i nie puszcza, aż do samego końca! [Meg]

Autor: Emilia Wituszyńska

Tytuł: Niebezpieczna gra

Wydawnictwo: Kobiece

Dzisiaj mam dla Was nie lada gratkę, a mianowicie debiut polskiej autorki Emilii Wituszyńskiej. „Niebezpieczna gra” kusiła mnie, od kiedy tylko dowiedziałam się, że zostanie wydana. Dlaczego? Ponieważ uwielbiam połączenie, które obiecuje opis. Roman i sensacja. Miłość i mocne wątki, które nie pozwalają na nudę.

Czy to się mogło udać?

Tak!!

Książka to świetna przygoda, poczynając od wciągającej fabuły, a na ciekawych bohaterach kończąc.

Ale po kolei.

Weronika to doskonała policjantka, która w czasie misji popełnia błąd, przez co traci partnera. Rozpacz pcha ją w szpony nałogu. Dziewczyna nie potrafi poradzić sobie z tym, co się wydarzyło, przestaje o siebie dbać, nie mówiąc już o powrocie do pracy. Aż... dostaje nowe zadanie. Ma chronić znanego aktora Przemysława Reja, który był najprawdopodobniej świadkiem morderstwa, ale ze względu na to, że był zalany w trupa, nic nie pamięta.

Ich znajomość rozpoczyna się z przytupem, słowne potyczki momentami wywołują salwy śmiechu, a powoli rozwijające się uczucie sprawia, że coraz bardziej ich lubimy. O ile Werę bardzo polubiłam od razu, to Przemek musiał trochę dojrzeć. W drugiej połowie książki jest bardziej stanowczy, ma w sobie ten pazur, który cenię, jednocześnie pokazując też inne, bardziej czułe oblicze.

Dla mnie jako romansoholiczki była to raczej sensacja z wątkiem miłosnym niż odwrotnie. Miłość nie przysłania wydarzeń i to nie wokół niej kręci się fabuła, chociaż nie brakuje przestawienia relacji pomiędzy Werą i Przemkiem.

Bardzo podobał mi się fakt, że Emilii udało się mnie zaskoczyć. Co prawda gdzieś tam kilku rzeczy się domyśliłam, ale nie byłam ich pewna, a przy końcu nie wiedziałam już kompletnie czego się spodziewać i miałam efekt „wow”.

Fabuła i cały wątek kryminalny według mnie jest spójny i logiczny. Poprowadzony od pierwszej strony aż do samego wyjaśnienia z dobrym tempem i bez zbędnych dłużyzn. Jeżeli miałabym jakieś maleńkie „ale” (które wynika z moich osobistych upodobań) to nie obraziłabym się, gdyby wątek miłosny był bardziej rozbudowany. Mimo to i tak mamy przyjemność poznania powoli rodzącego się między bohaterami uczucia. Chociaż oboje nie do końca chcą i mogą się z nim pogodzić, działają na siebie i stają się sobie coraz bliżsi. Zaczynają troszczyć się nie tylko o własny tyłek, ale także o druga osobę. Nie znajdziecie tu za wiele erotyki i jak dla mnie to jest plus. Po zalewie erotyków bez fabuły i tak zwykle przeskakuję powtarzające się sceny. Tutaj były one jedynie dopełnieniem relacji, podkreśleniem rodzącej się miłości.

W książce znajdziecie za to wiele zabawnych i ostrych dialogów, które podkręcają wątek hate- love. Pojawia się sporo wulgaryzmów, ale pasują one do wybuchowych charakterów i sytuacji.

Emilia Wituszyńska pisze lekko, zgrabnie ubarwiając tekst krótkimi opisami, i szczerze Wam powiem, że to jedna z niewielu książek, gdzie nie przeszkadzała mi narracja w trzeciej osobie.

Podsumowując, jeżeli jeszcze nie czytaliście, lećcie zamówić książkę, na pewno się nie zawiedziecie!

Dajcie się wciągnąć w niebezpieczną grę i poznajcie tę niesamowitą historię, która pochłonie Was bez reszty.

Moja ocena 5,5/6

Meg

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Kobiecemu

, by NieGrzeczne Recenzje

In Cora Reilly, Meg

"Złączeni honorem" Cora Reilly [Meg]

Autor: Cora Reilly

Tytuł: Złączni honorem

Wydawnictwo: Niezwykłe

Nie jestem ogromną fanką książek z mafią w tle, ale ta seria skradła moje serce już dawno temu. Kiedy dowiedziałam się, że będzie u nas wydana, bardzo się ucieszyłam, bo to naprawdę kawałek świetnego mafijnego romansu.
Aria nie jest typową nastolatką, to córka mafijnego bosa, głowy rodziny Scuderi. Już w wieku piętnastu lat zostaje przeznaczona Luce, który ma stanąć na czele nowojorskiej mafii. Ten ślub ma zapewnić rozejm obu stronom, jednak czy młodzi będą szczęśliwi z takiego obrotu spraw?

Aria z całą pewnością nie. Nikt nie pytał jej o zdanie, a w dodatku jej przyszły mąż, o pięć lat straszy chłopak, wydaje się bezwzględnym, przerażającym potworem. Oczywiście jest przystojny, ale czy przy tym strachu, który czuje Aria to ważne? Czy można pokochać kogoś o przydomku „Imadło”?

Luca zdaje się być pogodzony z losem, tym bardziej, że Aria jest piękną dziewczyną. Gdy trzy lata późnej, po skończeniu przez Arię osiemnastu lat, biorą ślub, można by spodziewać się najgorszego… a jak będzie naprawdę? Jak potoczy się ich relacja, pierwsza noc, a potem całe życie? Tego dowiecie się podczas lektury. Ja ze swojej strony opowiem Wam o odczuciach, które towarzyszyły mi podczas czytania.

Przede wszystkim bardzo polubiłam główną bohaterkę, to właśnie z jej perspektywy poznajemy wydarzenia. Chociaż uwielbiam, kiedy narracja prowadzona jest dwutorowo i minimalnie brakowało mi punktu widzenia Luki, pochłonęłam całość na jednym wdechu.
Luca… och ten facet potrafi przyśpieszyć bicie serca. Jest zimnym draniem, a jednocześnie potrafi zaskoczyć ogromnym sercem. Oczywiście tylko w stosunku do swojej żony. Dla reszty jest zdecydowanie niebezpiecznym i pełnokrwistym mafiosem.

Autorka serwuje nam dość spory ładunek emocji, od uśmiechu aż do przerażenia. Nie wiem, czy potrafiłabym tak jak Aria przystać na los, jaki zgotowała jej rodzina. Niestety to, w jakiej rodzinie się pojawiamy na świecie nie jest naszym wyborem, ale to my decydujemy, jak potoczy się nasze życie… a przynajmniej tak to wygląda w teorii. W zwykłych rodzinach. Dla Arii to nigdy nie był wybór, a jednak poradziła sobie. Postawiła szczęście innych nad swoim i nie uciekła. Pomimo strachu, zmierzyła się z przeznaczeniem.

Na uwagę zasługuje także przyjemny styl autorki, pomimo że to mafijny świat, i wydawać by się mogło, że będzie bardzo wulgarnie, mocno erotycznie, książka jest wyważona i nie opowiada tylko o „jednym”. To raczej książka o budzącej się do życia miłości, o tym, że nawet w tak niesprzyjających warunkach można spotkać kogoś, kto stanie się dla nas bardzo ważny i kogo będziemy chcieli chronić za wszelką cenę. I to właśnie ta odsłona miłości urzekła mnie w tej książce. Miłość pełna sprzeczności, raz delikatna, raz gorąca i niebezpieczna. Miłość, która można pomyśleć, nie ma racji bytu, a jednak zakiełkowała.

„Złączeni honorem” to pozycja obowiązkowa dla wszystkich wielbicielek romansów mafijnych. Znajdziecie tu wszystko, co najlepsze. Odrobinę brutalnego mafijnego świata, ciekawych bohaterów (również tych drugoplanowych), oraz relacje, która rozwija się w dobrym tempie i zaskoczy Was nie raz. Nawet taki drań jak Luca czasem potrafi pokazać kawałek serca i oddać je tej jedynej.

Ja polecam gorąco i czekam na kolejne tomy.

Meg

Moja ocena 5,5/6

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu NieZwykłe

, by NieGrzeczne Recenzje

In Belle Aurora, humor

"Friend-Zoned" Belle Aurora czyli od przyjaźni do miłości [Meg]

Tytuł: Friend - Zoned
Autor: Belle Aurora
Wydiawnictwo: NieZwykłe

Moje pierwsze spotkanie z Belle miało miejsce kilka lat temu przy okazji pochłonięcia „Raw”, na które tak na marginesie czekam z niecierpliwością (ma się ukazać w lipcu). Tamta historia jest mroczna i delikatnie rzecz ujmując pochrzaniona, dlatego, kiedy przeczytałam „Friend - Zoned”, byłam zaskoczona tym, co zaserwowała mi autorka. Ale od razu zaznaczę, to było bardzo pozytywne zaskoczenie. Historia Nika i Tiny to coś zupełnie innego i...całkiem uroczego.

To nie będzie długa recenzja, bo i fabuła książki nie jest skomplikowana, ale… ta książka wciąga bez reszty. Jest zabawna, urocza, słodka, a jednocześnie ma w sobie takie momenty, że człowieka ściska w sercu.

„Friend -Zoned” to opowieść o grupie znajomych, którzy pomimo wzajemnego przyciągania pozostają w tej nieszczęsnej strefie przyjaźni. Głównymi bohaterami tej części są Nik i Tina, oboje mają w sobie coś, co sprawia, że nie da się ich nie lubić. Tina to dziewczyna doświadczona okrutnie przez los dziewczyna, która w końcu postanawia zacząć od nowa. Nik, właściciel dobrze prosperującego klubu, to twardziel, który nie lubi się uśmiechać. Co może się stać, gdy szalona Tina spróbuje go do tego uśmiechu przekonać? Tak, macie rację! Będzie zabawnie!

Pomimo prostej fabuły i takiegoż też języka, Belle Aurora stworzyła historię, która pozostawia w naszych sercach ciepło i radość. To książka idealna na poprawę nastroju, albo szarugę za oknem. Co prawda pojawiają się tak jak wspomniałam momenty bardziej dramatyczne, ale są jedynie dopełnieniem tej niezwykle zabawnej i wciągającej historii.
Oczywiście jak sam tytuł wskazuje mamy motyw od przyjaźni do miłości, który obok hate-love bardzo lubię. Relacja bohaterów rozwija się powoli, dzięki czemu możemy razem z nimi przeżywać rozterki związane z wyjściem poza przyjacielski układ. Miłość zrodzona z przyjaźni może być bardzo piękna, jednak jest też obarczona wieloma obawami. Przede wszystkim jest to strach o to, że kiedy związek nie wypali, przyjaźń także zostanie zniszczona i zostaniemy bez partnera, ale także bez przyjaciela. Jak potoczą się losy Nika i Timy musicie przekonać się samo, a uwierzcie mi naprawdę warto!

W książce pojawia się także mini wątek kryminalny, który dodaje jej trochę dreszczyku oraz emocji. Zarówno Tina jak i Nik mają swoje tajemnice z przeszłości i kiedy już wydaje im się, że wspólna przyszłość stoi przed nimi otworem, demony przeszłości zaczynają się o nich upominać.

Podsumowując, powiem Wam szczerze, że czasami taka nieskomplikowana historia jest mi po prostu potrzebna. Doskonała na gorsze dni, przynosząca radość i sporo humoru. A co jeszcze lepsze właśnie premierę miała druga część serii „Miłość po sąsiedzku”, ale spokojnie możecie czytać pierwszą, ponieważ są to niezależne historie połączone bohaterami. (Niemniej nie radzę zaczynać od 2, bo wtedy będziecie mieć trochę spoilerów)
Polecam!

Ta historia wleje w Wasze serca dużo ciepełka.

Meg

Moja ocena 4,5/6

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu NieZwykłe

, by NieGrzeczne Recenzje

In Alicja Sinicka, kobiece

"Winna" Alicja Sinicka [Meg]

, by NieGrzeczne Recenzje

In J.A. Redmerski, Meg

"Łabędź i szakal" J.A. Redmerski [Meg]

, by NieGrzeczne Recenzje

In kobiety to czytają, Meg

"Mężczyzna z tuszem na dłoni" Monika Joanna Cieluch - recenzja patronacka [Meg]

Tytuł: Mężczyzna z tuszem na dłoni.
Autor: Monika Joanna Cieluch
Wydawnictwo: WasPos
Stron: 327

Kiedy autorka napisała, że to będzie zupełnie inna historia, niż „Miłość szeptem mówiona” byłam bardzo ciekawa, czym będzie się odróżniać. Debiut Moniki był jedną z lepszych książek, jakie czytałam w tym gatunku i miałam nadzieję, że „Mężczyzna z tuszem na dłoni” będzie równie dobry albo nawet lepszy! Potem gdy poznałam opis i hasło promujące, wiedziałam już, że to będzie petarda emocjonalna. I… nie pomyliłam się. Losy Kuby i Hani oraz Olly’ego to gratka dla fanek kochających powieści przepełnione emocjami.

Trójka młodych Polaków wyjeżdża na wyspy, by odnaleźć lepsze życie. Niestety szybko przekonują się, że nie jest to takie proste, jakby mogło się wydawać. Pomimo że Kubę i Hanię łączy ogromna, wyjątkowa miłość pewne zdarzenia doprowadzają do ich gwałtownego rozstania. Rozstania pełnego bólu i złości. Kuba zostaje znanym tatuażystą i jest postrzegany jako typowy „zły” chłopak zmieniający panienki i imprezujący do woli, Hanka zaś godzi się, by ich wspólny przyjaciel Olly zaopiekował się nią po tym, co się stało i stara się jakoś zapomnieć o cierpieniu i krzywdzie, jakich doświadczyła. Przez ten czas kończy studia i zostaje lekarką, Olly zaś pilotem linii lotniczych.

Ponowne przypadkowe spotkanie po dwunastu latach budzi uśpione uczucia. Hanka pozwala Kubie wtargnąć do swojego życia na siedem dni. Tylko tyle i aż tyle. Czy dni wypełnione wspomnieniami, smakiem miłości, ale też łez pozwolą odnaleźć się tym zagubionym duszom? Czy może Hanka posłucha rozsądku i poślubi narzeczonego?
Tego dowiecie się po przeczytaniu, ale już teraz zdradzę Wam, że nie odnajdziecie tam nic oczywistego. Cała fabuła została zgrabnie poprowadzona tak, by rozerwać nasze serca na strzępy. Kolejny i kolejny raz.

Główną osią książki jest utracona miłość Hani i Kuby, ale w tle odnajdziemy wiele innych ciekawych wątków. Bywa zabawnie, smutno, przerażająco. Mamy mini wątek kryminalny i tu zaznaczę, że jak dla mnie był to niewykorzystany potencjał. Chętnie widziałabym jego rozwinięcie (ale jeśli czytacie moje recenzje, pewnie wiecie, że jestem po prostu miłośniczką takiego połączenia)

Strony niosą ze sobą niesamowitą historię, która doskonale pokazuje, że nie da się zapomnieć o tej jednej prawdziwej miłości, uświadamia nas jak wyboista bywa droga, którą każdy z nas musi pokonać i że na jej końcu wcale nikt nie gwarantuje nam pełni szczęścia.
To, co mnie najbardziej urzekło w tej książce to „wstawki” rozpoczynające każdy rozdział. Słowa Kuby skierowane do ukochanej. Pełne miłości, tęsknoty, cierpienia. Za każdym razem miałam łzy w oczach.

Monika Cieluch posługuję się przyjemnym, lekkim piórem, przez co książkę pochłania się bardzo szybko i co najgorsze, chciałoby się o wiele więcej. Żałuję, że moja przygoda z Kubą już się skończyła, bo polubiłam tego bohatera bardzo mocno i mam nadzieję, że w drugim tomie także będzie się pojawiał. Jego kreacja była spójna i świetnie napisana. Od początku do końca mocno mu kibicowałam. Co do głównej bohaterki… cóż, współczułam jej, poniekąd rozumiałam jej postępowanie, ale były momenty, kiedy miałam ochotę nią potrząsnąć.
Hania przeżyła ogromną tragedię, jej życie, chociaż z zewnątrz idealne nie było usłane różami, a tak naprawdę najgorsze było dopiero przed nią. Jest mimo wszystko silną kobietą, którą także podziwiałam za to, ile potrafiła znieść.

Na zakończenie chciałam odpowiedzieć na pytanie, które postawiłam sobie na początku recenzji, ale nie zrobię tego. Nie będę porównywać obydwu książek autorki, zapewniam jednak, że zarówno „Miłość...” jak i „Mężczyzna...” to wspaniałe, niebanalne, wciągające powieści, od których nie sposób się oderwać. Różne, uderzające w inne struny w sercu, ale piękne!

Czekam na kolejne publikacje z niecierpliwością i polecam Wam z czystym sercem twórczość Moniki Joanny Cieluch.

Za możliwość przeczytania książki i objęcia jej patronatem dziękujemy autorce i wydawnictwu WasPos

, by NieGrzeczne Recenzje

In fantasy, Meg

"W objęciach wroga" Adelina Tulińska [Meg]

, by NieGrzeczne Recenzje

In Ewa Pirce, kobiety to czytają

O pięknie miłości - "Zapisane w pamięci" Ewa Pirce [Meg]

Autor: Ewa Pirce
Tytuł: Zapisane w pamięci
Wydawnictwo: NieZwykłe
Stron: 738

Są takie książki, które na zawsze pozostają z nami. Nawet długo, długo po przeczytaniu ostatniej strony nadal siedzą w naszej głowie i wystarczy jakiś drobiazg czy symbol, żeby od nowa ta konkretna historia eksplodowała w naszych myślach, niosąc ze sobą wiele emocji, wzruszeń, ale także bolesnych momentów.

Taka właśnie jest najnowsza książka Ewy Pirce „Zapisane w pamięci”. Krąży po głowie i nie daje o sobie zapomnieć, bo to, co autorka zaserwowała nam na jej kartach, ta niesamowita, chwytająca za serce podróż, którą odbywamy wraz z bohaterami, staje się częścią nas samych.
Eva w młodości podjęła kilka kiepskich decyzji. Oddała serce mężczyźnie, który okazał się oprawcą, jej katem i kimś do szpiku złym. To, co jej zrobił, jest niewyobrażalnie okrutne i nigdy nie powinno się wydarzyć. Co gorsze dobrze wiemy, że takie rzeczy niestety mają miejsce nie tylko w książkach. To boli. Cała historia Evy to bolesna, przejmująca opowieść o skrzywdzonej dziewczynie.

Na szczęście na jej drodze staje Alex. To fantastyczny, zdeterminowany facet, którego życie także nie rozpieszczało. Jego przeszłość podobnie do tego, co spotkało Evę to niewyobrażalne pasmo cierpień i rzeczy, które nigdy nie powinny mieć miejsca.

Wspólna droga Evy i Alexa jest niesamowitą opowieścią o sile miłości, która jest w stanie pokonać wiele przeszkód. Od pierwszego spotkania tej dwójki wiadomo, że są sobie przeznaczeni niczym dwie połówki tego samego jabłka. A może jedna dusza w dwóch ciałach, które w końcu mogą stać się jednością… Miłość w ich wykonaniu jest czymś, co porusza najgłębiej skrywane uczucia, wyzwala w nas chęć przeżycia czegoś tak idealnego i pięknego. I chociaż oboje przeszli przez mrok, chociaż oboje mają na swych ciałach i w sercach rany i blizny to dzięki miłości, dzięki temu głębokiemu połączeniu, które ich scala, mogą razem iść do przodu, pokonać wyboistą drogę i zaznać szczęścia. Mogą naprawić siebie nawzajem, nie zatracając przy tym samych siebie.

Bardzo cieszę się, że ich historia została zamknięta w jednym tomie. Czekanie na kolejną część byłaby na pewno ciężką katorgą. Już wystarczy, że w poprzedniej książce autorka zaserwowała nam takie zawieszenie. Tutaj mamy na szczęście wszystko, dzięki czemu możemy przeżyć tę emocjonalną podróż z bohaterami od samego początku, aż po pełen wzruszeń i pięknych scen „koniec”.

Jak zawsze Ewa Pirce zadbała o muzyczna „oprawę” i każdy rozdział (a raczej Rundę) rozpoczynamy z innymi słowami piosenki pasującej do akcji. Podziwiam autorkę za ten zabieg, bo podejrzewam, ile czasu spędziła na wyszukaniu tylu fantastycznych kawałków, które idealnie oddają klimat danej części.

Warto też wspomnieć o stylu, w jakim zostało napisane „Zapisane w pamięci”. Ewa Pirce posługuje się lekkim piórem, zgrabnie łączy wątki i wlewa w swoje teksty mnóstwo emocji. Wszystko to powoduje, że kartki przelatują jedna za drugą i nawet nie wiadomo kiedy, pomimo sporej objętości książka dobiega końca. A ten jest z całą pewnością wyjątkowy. Wszystkie fanki romantycznych i emocjonalnych zakończeń będą usatysfakcjonowane w stu albo nawet dwustu procentach.

„Zapisane w pamięci” to jednak nie tylko romans, pomimo że miłość jest tutaj wątkiem prowadzącym. Mamy tu jak już wspomniałam trudną przeszłość bohaterów, poprzez którą autorka porusza ciężkie tematy, jak wykorzystywanie kobiet, upodlenie, gwałt, bestialskie traktowanie słabszych, ale też zmuszającą do refleksji scenę, pojawiającą się już na samym początku, kiedy Eva uwalnia się od swojego oprawcy. Bo nie każdy z nas ma w sobie tyle odwagi, nie każdy potrafi o siebie zawalczyć, ale Evie się to udaje, dzięki czemu dostajemy skrzywdzoną, lecz silną i odważną bohaterkę.

A jeśli już znowu jestem przy bohaterach… Nie sposób nie wspomnieć o kreacji Alexa. No, przyznaję ten facet to po prostu… wow. Gdyby wszyscy panowie tacy byli, my kobiety byłybyśmy w siódmym niebie. Waleczny, oddany i troskliwy. Chyba każda z nas chciałaby mieć kogoś takiego obok siebie. I tu chyba jedyny zarzut do autorki… no nie wolno tak robić… bo gdzie my teraz takiego znajdziemy ;)

Na koniec już, dodam, że pod piórem (klawiaturą) Ewy Pirce powstaje historia jednego z bohaterów drugoplanowych, na którą bardzo czekam. Mam nadzieję, a raczej jestem pewna, że będzie równie piękna i emocjonalna jak „Zapisane w pamięci”, bo to już jej znak rozpoznawczy.

Bardzo cieszę się, że dane mi było poznać tę historię wcześniej, napisać do niej rekomendację i objąć patronatem. To był zaszczyt i przyjemność.
A Wam książkę serdecznie polecam, bo to jedna z piękniejszych historii miłosnych, jakie poznałam.

Meg

Dla mnie 6/6

Za egzemplarz dziękuję

, by NieGrzeczne Recenzje

Pages

"Siła honoru" Linda Szańska

"Stylistka" Rosie Nixon [Meg]

"Pierwszy róg" Richard Schwartz [Meg]

"Niepokorna królowa" Meghan March [Meg]

"Pikantnie po włosku" Gosia Lisińska - czyli jak upolować włoskie ciacho [Meg]

"Niebezpieczna gra" Emilii Wituszyńskiej wciąga i nie puszcza, aż do samego końca! [Meg]

"Złączeni honorem" Cora Reilly [Meg]

"Friend-Zoned" Belle Aurora czyli od przyjaźni do miłości [Meg]

"Winna" Alicja Sinicka [Meg]

"Łabędź i szakal" J.A. Redmerski [Meg]

"Mężczyzna z tuszem na dłoni" Monika Joanna Cieluch - recenzja patronacka [Meg]

"W objęciach wroga" Adelina Tulińska [Meg]

O pięknie miłości - "Zapisane w pamięci" Ewa Pirce [Meg]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Pages

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Subscribe