Tytuł: "Zniszcz mnie"
Autor: Anna Langner
Wydawnictwo: Kobiece

***

„Miłość, która cię niszczy. Miłość, której potrzebujesz.

On i ona. Pogubiony imprezowicz i zbuntowana outsiderka.

Nie spodziewają się siły rażenia gorącego uczucia, które ich połączy.
Barry uchodzi za prawdziwą duszę towarzystwa, ale to tylko pozory. Tak naprawdę czuje się samotny i ma wiele kompleksów, które ukrywa pod tatuażami, piercingiem i ekscentryczną fryzurą. Nie jeździ motocyklem i nie zalicza panienek jak jego kumple.
Pewnego dnia zauważa tajemniczą nieznajomą, która na jego widok w panice ucieka i gubi swój szkicownik. Barry odkrywa, że dziewczyna ma wielki talent i ze zdziwieniem zauważa, że… każdy rysunek przedstawia jego.

Amy, którą wszyscy mają za dziwoląga, chce odzyskać swoją własność. Ma jednak pewien plan, w którym to właśnie Barry może jej pomóc."

***

„Zniszcz mnie” jest pierwszym tekstem Anny Langner, z którym miałam styczność. Dość długo zajęło mi zabranie się do lektury, chociaż książka tygodniami kusiła, leżąc na półce. Jednak kiedy wreszcie zaczęłam czytać, dosłownie przepadłam. Całość pochłonęłam w dwa dni mimo dość sporych rozmiarów. Żałuję tylko, że muszę jeszcze poczekać, aż kontynuacja czyli „Napraw mnie” wpadnie w moje ręce.

Do tej pory jestem pod dużym wrażeniem zarówno sprawnego warsztatu autorki oraz zaserwowanej przez nią historii. Lekkość pióra Ani sprawia, że przez kolejne akapity dosłownie się przepływa. Fabuła może nie jest czymś kompletnie zaskakującym, ale dzięki świetnie skonstruowanym bohaterom bardzo mocno wciąga. Jeśli spodziewacie się kolejnej typowej młodzieżówki o bad boyu i szarej myszce, możecie być mocno pozytywnie zaskoczeni tym, co naprawdę otrzymacie.

Barry to nieco zagubiony chłopak, który ma wielu znajomych, i sięga po używki. Natomiast Amy jest outsiderką, tajemniczą dziewczyną, która spędza wiele czasu na rysowaniu w swoim szkicowniku. Po wypadku, w którym zginął jej chłopak, a siostra trafiła na wózek uważa, że wszystko było jej winą i zasługuje na karę. Pewnego dnia Barry znajduje jej szkicownik i odkrywa, że każdy z rysunków przedstawia jego. Postanawia oddać go dziewczynie. I tak ich drogi się przecinają. Oboje bohaterowie dźwigają bagaż doświadczeń, który utrudnia im normalne funkcjonowanie i wciąż ściąga na dół, jednak próbują wyjść na prostą i sobie z nim poradzić z różnym skutkiem. Kiedy już wydaje się, że wszystko będzie w porządku, znów dają o sobie znać demony przeszłości lub destrukcyjne działania innych osób.

Najlepszym dowodem na to, że autorce udało się wykreować prawdziwych bohaterów z krwi i kości jest fakt, że wiele razy miałam ochotę rzucić książką przez ich zachowania, które wszystko burzyły.

„Nienawidzę go. Nienawidzę sposobu, w jaki teraz na mnie patrzy. Nie powinno się tak patrzeć na drugą osobę, gdy rozmawia się na takie tematy. Jakby chciało się ją przygwoździć do łóżka i robić z nią wszystkie zakazane rzeczy. Nienawidzę tego, że prześwietlił mnie na wylot. Nienawidzę tego, że ma rację.”

„Zniszcz mnie” to prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Mamy wahania od miłości i radości po wszechogarniający pesymizm i trudy radzenia sobie z traumami. Perypetie bohaterów nawet w najbardziej wymagającej czytelniczce romansów wywołają szybsze bicie serca, dostarczą też momentów, kiedy łezka zakręci się w oku.

Na koniec muszę pochwalić świetną, wpadającą w oko okładkę i bardzo estetyczne wydanie. Wydawnictwo Kobiece wspięło się tutaj na wyżyny.

Komu najbardziej przypadnie do gustu ta historia? Nastolatkom lub młodym dorosłym, chociaż starszy czytelnik również znajdzie tam coś dla siebie. Jeśli lubisz czytać o trudnej przeszłości, o ludziach, którzy walczą z traumami, próbując zbudować się na nowo i wpadają w toksyczne mechanizmy, powieść przypadnie Ci do gustu. Zadowolone będą również fanki romansów.

Ja uważam czas spędzony ze „Zniszcz mnie” za dobrze spożytkowane godziny. Bardzo chętnie sięgnę po kolejny tom, szczególnie po tym, jak autorka zakończyła tom pierwszy. Miałam ochotę udusić bohaterów, co nie zdarza mi się zbyt często.

 

Moja ocena 9/10

Ann

 Za egzemplarz dziękujemy Wydawnictwu Kobiece

 

 

Znasz bajkę o Kopciuszku? To dobrze, bo to całkowicie inna historia.
Amanda Holt to twardo stąpająca po ziemi studentka literatury. Dziewczyna o wyglądzie anioła z osobliwym charakterem. Jest cyniczna, wybuchowa i ma ognisty temperament. Romantyczne gesty i czułe słówka powodują u niej reakcje alergiczne.
Pewnego dnia na jej drodze staje on – nieziemsko przystojny i wpływowy milioner Blake Monroe. Playboy i najbardziej pożądany kawaler w Stanach, który traktuje kobiety jak rozrywkę.
Jak w bajce: jeden wieczór, jeden bal i całe życie dziewczyny wywraca się do góry nogami. Tylko dlaczego Kopciuszek przeklina, a książę przy pierwszym spotkaniu każe jej się rozbierać?

 

 

Autor: A. V. Geiger

Tytuł: Ktoś mnie okłamuje

Rok: 2019

Ilość stron: 261

 

Opis wydawcy:

Zwykła dziewczyna zostaje zaczepiona na Twitterze przez nieznajomego, który okazuje się być ikoną pop Któż o tym nie marzył, nawet jeśli teraz trochę wstyd się do tego przyznać? I tak też czyta się tę książkę z wypiekami na twarzy, jak zakazaną szczenięcą fantazję, przerabianą w wyobraźni w niezliczonych wersjach a potem z otwartą szczęką, gdy dochodzi do pierwszego z kilku absolutnie nieprzewidywalnych zwrotów akcji.

Nikt nie wie, co się stało z gwiazdą pop Ericem Thornem Konto na Twitterze Zawieszone Komórka? Porzucona w śniegu, zakrwawiona i połamana Tessa Hart, fanka z agorafobią, zna prawdę, tyle że dni z hasztagiem EricThornObsessed ma już za sobą.

Przysięgła nigdy już nie dotknąć aplikacji Twittera Ale Snapchat to przecież bezpieczniejsze, prawda?

Po kilku miesiącach Tessa wychodzi z ukrycia, zmuszona do konfrontacji z zabójczymi konsekwencjami swojej przeszłości Jednak w pokoju przesłuchań każda odpowiedź rodzi jedynie kolejne pytania, aż do zupełnie nieoczekiwanego rozwiązania.

***

Sięgając po tę książkę, nie miałam zbyt wielkich oczekiwań, ponieważ nie miałam wcześniej styczności z innymi tekstami autorki. Dopiero po rozpoczęciu lektury zorientowałam się, że to kontynuacja „Ktoś mnie obserwuje”. Mimo wszystko książka mnie zainteresowała na tyle, że przeczytałam ją w dwa wieczory. Jeżeli chcecie w pełni się nią nacieszyć, warto wcześniej przeczytać pierwszą część, żeby złapać pełen kontekst historii.

Autorka zastosowała ciekawy zabieg, przeplatając narrację trzecioosobową stenogramami z policyjnych przesłuchań, dzięki czemu możemy rozwikłać sami fabułę, dochodząc stopniowo do rozwiązania.

Akcja rozwija się w bardzo szybkim tempie, więc nie odnosimy wrażenia, że książka się dłuży. Strony przelatują wręcz ekspresowo. Wydaje mi się, że jest to spora zaleta, choć część wątków mogłaby był nieco bardziej rozwinięta. Mimo wszystko osoby, które lubią, kiedy w książce sporo się dzieje, z pewnością będą zadowolone.

Głównymi bohaterami jest dwójka nastolatków: Eric, gwiazda pop, bożyszcze nastolatek, oraz Tessa, jego fanka, wycofana z życia realnego dziewczyna. Bohaterowie wpakowali się w niezłe kłopoty, jednak wkrótce wracają do normalnego życia, starając się utrzymywać swój związek w sekrecie ze względu na bezpieczeństwo dziewczyny i walcząc z przeciwnościami. Bohaterów dość łatwo można polubić z całym ich wachlarzem doświadczeń i wad, ponieważ autorce udało się stworzyć osoby „z krwi i kości”, a nie tylko papierowe postacie bez drugiego dna.

„Ktoś mnie okłamuje” to thriller dla nastolatków. Choć nie jest to książka, która zwali z nóg wyjadacza thrillerów, mimo wszystko utrzymuje w napięciu. Zachowania bohaterów są spójne z ich kreacją, a autorka wprowadza zwroty akcji, które mogą nieźle namieszać i sprowadzić czytelnika na manowce. Dodatkowym atutem jest sposób przedstawienia tutaj mediów społecznościowych. Możemy zadać sobie pytanie, czy osoby, z którymi nawiązujemy w ten sposób kontakt, są na pewno tymi, za jakie się podają.

Jeżeli szukacie pozycji, z którą przyjemnie spędzicie kilka wieczorów, gdzie przebieg fabuły potrafi nieraz zaskoczyć czytelnika, serdecznie polecam "Ktoś mnie okłamuje". Nie zawiedziecie się. 

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Jaguar.