NieGrzeczne Recenzje: dark

"Nieczyste więzy" K.N. Haner - czyli naprawdę dobry dark romance [Lily]

Tytuł: „Nieczyste więzy”

Autor: K.N. Haner

Wydawnictwo: Znak literanova (Między Słowami)

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 336

Opis Wydawcy: Gdy miłość staje się obsesją, nie można się już zatrzymać

Claire czuje, że nigdy nie poradzi sobie z piętnem, które nosi w sobie od dzieciństwa. Jest zbyt krucha, bezradna, inna niż wszyscy. Staż w prestiżowej firmie to dla niej życiowa szansa. Podobnie jak doktor Douglas, świetny i szanowany terapeuta, głęboko skrywający własne mroczne sekrety. Tylko on doskonale rozumie, czym jest walka z własnymi demonami.

Manipulacja i obezwładniająca namiętność - fundamenty książki Nieczyste więzy

W jego szarozielonych oczach Claire odnajduje ten sam ogień, który spala ją samą. Oboje podejmują mroczną grę, w której obezwładniająca namiętność i bezwzględna manipulacja prowadzą na samo dno piekła. Doktor kontroluje każdy ruch dziewczyny. A może tylko mu się wydaje, bo wciąż nie wiadomo, kto rozdaje karty w tym niedozwolonym układzie…

~*~*~*~

Czas na nową odsłonę K.N. Haner. :D Z twórczością autorki spotkałam się do tej pory tylko raz. Była to jedna z jej pierwszych książek i przyznaję, że nie trafiła w mój gust. „Nieczyste więzy” to moje drugie podejście. Gdy przeczytałam opis, zobaczyłam okładkę, pomyślałam – to może być to. ;) Czy się pomyliłam? Zapraszam Was na moją opinię o dark romance K.N. Haner.

Historia opowiada o dwójce postaci – Claire i Colinie, z czego napisana jest głównie z punktu widzenia właśnie Claire w narracji pierwszoosobowej. I to właśnie jej świat w największej mierze poznajemy. Dziewczyna jest zbitkiem sprzeczności. Z jednej strony jest spokojną, skrytą i nieco niepewną osobą, z drugiej jednak pod tą powłoką znajduje się pewna siebie, mroczna i bezwzględna momentami kobieta. Poznajemy ją w chwili, kiedy otrzymuje staż w prestiżowej firmie. To dla niej szansa na stabilizację i rozwój, lecz jednocześnie stanowi potencjalny bodziec, który może wywołać u niej problemy o podłożu psychicznym.

„Więc, robisz z siebie wyzwoloną, perwersyjną idiotkę by udowodnić samej sobie, że nie boisz się swojej przeszłości?”

By móc w miarę normalnie funkcjonować, z uwagi na swoje zaburzenia, rozpoczyna spotkania z szanowanym w środowisku terapeutą Colinem Douglasem. Wszystko wydaje się w porządku do chwili, kiedy oboje rozpoczną niemoralną grę. Oboje łączy to, że podnieca ich bycie na granicy namiętności z brutalnością. I o ile Claire ma przebłyski tego, iż postępuje niewłaściwie – w końcu, Colin jest jej terapeutą, w dodatku ma żonę. O tyle Douglas takich wątpliwości wydaje się nie mieć. Ich wzajemna gra i manipulacja doprowadzi do niespodziewanego finału.

„Nieczyste więzy” są z pewnością powieścią specyficzną i nie każdemu może przypaść do gustu. To, co mi się podobało w tej książce to naprawdę dobre opisanie relacji, jaka połączyła bohaterów. Wprowadzenie do fabuły pobocznych postaci, które mają także swoją określoną rolę w toku wydarzeń świetnie komponuje się z całością. Jeżeli chodzi o postaci Claire i Colina, to przyznaję, że do samego końca czułam ich mroczną obsesję, w pewnym sensie obłęd. Jeżeli ktoś trochę interesuje się się psychologią, to z pewnością będzie to dla niego ciekawe doświadczenie. Główni bohaterowie są, każde na swój sposób, skrzywieni, co autorka wiernie ukazała. Ich psychologiczny rys dodał tej powieści smaczku, który niewątpliwie uważam za plus.

„Jego wzrok błądzi po moim ciele, zaglądając w dekolt koszuli. Gdy patrzę mu w oczy, nie jestem w stanie normalnie myśleć. Znowu budzi się we mnie pożądanie i mimo że tym razem jesteśmy przecież w jego domu, pragnę go.”

Z pewnością za naganne powinniśmy przede wszystkim uznać zachowanie doktora. Etyki w jego postępowaniu nie ma ani krztyny. Zamiast pomóc Claire, wciąga ją w swój własny mrok, z którym widać, że nie potrafi sobie poradzić. Cóż, lekarz potrzebuje lekarza w tej historii. W tle przebijają się także fragmenty dotyczące morderczych skłonności pewnego mężczyzny. Kim on jest i czy ponownie zabije? To pytanie gdzieś z tyłu głowy czytelnikowi towarzyszy do samego końca, choć w trakcie lektury akurat ta kwestia ulega nieco rozmyciu.

Pomimo tego mroku towarzyszącego nam w tej powieści, trochę nie bardzo pasowało mi określenie tej książki, zapewne przez wydawnictwo, mianem thrillera. Dark romance, z pewnością tak, ale jeśli chodzi o thriller, to czegoś mi brakowało. Autorka głównie skupiła się na relacji doktora z pacjentką w sferze seksualnej, pod płaszczykiem pomocy. Cała groza, jakieś czyhające niebezpieczeństwo i związane z tym wyczekiwanie tego kulminacyjnego momentu, gdzieś tam majaczyły tle, rozmywając się pośród innych wydarzeń mających miejsce w książce. Właściwie tylko początek i zakończenie miało odpowiednie napięcie, które mogłoby stanowić podstawę do thrillera, co w późniejszym rozwoju fabuły gdzieś się zagubiło, by odnaleźć się dopiero w finale. Dla mnie, jak wspomniałam, jest to jak najbardziej dark romance i przy tej klasyfikacji „Nieczystych więzów” bym pozostała. Troszkę szkoda, bo z pewnością gdyby położony został większy nacisk na element czyhającego na główną bohaterkę niebezpieczeństwa, historia mogłaby nabrać bardziej mrocznego wydźwięku pod innym kątem aniżeli seksualny. Ten aspekt troszkę się jednak ustąpił na rzecz niewłaściwego, z punktu widzenia etyki, romansu. Z pewnością jednak udało się autorce ukazać właśnie tę ciemną stronę człowieka, który manipuluje innymi, by osiągnąć spełnienie swoich pragnień.

„Wracam do pustego mieszkania i jest mi tak jakoś źle. Fajnie byłoby mieć kogoś, komu mogłabym się wyżalić. Z kim mogłabym pomilczeć. Nie mam takiej osoby. Nigdy nie miałam i nie będę mieć.”

Jak zaznaczyłam na początku, nie każdemu ta pozycja przypadnie do gustu. Z pewnością spodoba się ona fankom bardziej mrocznych romansów, gdzie namiętność przeplata się z brutalnością. Dodatkowo książka traktuje o bardzo niezdrowej relacji dwójki chorych ludzi, z których jedno nie powinno w ogóle wykonywać zawodu, zaś drugie, powinno trafić do dobrego specjalisty. Całkowicie nieetyczna i niemoralna relacja z mrocznym tłem. Do tego świetne zakończenie, które mam nadzieję, że pozostanie takim i w drugiej części książki nie okaże się, że jest inaczej niż myśleliśmy. Bo trzeba przyznać, takie zakończenie nie tylko wbija w fotel i zapada w pamięć, ale i nie jest schematyczne. Także, trzymam kciuki i czekam, co tam zaserwuje czytelnikom jeszcze autorka. „Nieczyste więzy” polecam osobom o mocniejszych nerwach oraz wielbicielkom dark romance. ;)

Lily

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Między Słowami (Wydawnictwo Znak).

, by NieGrzeczne Recenzje

In Czarny Lotos, dark

"Echo" E.K. Blair - historia skrzywdzonej kobiety [Meg]

Autor: E.K. Blair

Tytuł: Echo

Seria: Czarny Lotos

Wydawnictwo: NieZwykłe

Rok wydania: 2018

Myślałam, że nie może być mocniej niż w „Bang”. Pomyliłam się.

To nie będzie prosta recenzja z uwagi na fakt, że cokolwiek bym nie chciała napisać, w jakiś sposób może okazać się to spoilerem. Poprzednia część pozostawia nas w zawieszeniu. Nie ma tam jakiegoś specjalnego clifhangeru, ale koniec, w którym wszyscy poza główną bohaterką giną, zaskakuje. No bo o czym tu jeszcze pisać? A jednak „Echo” zaskakuje i wciąga ze zdwojoną siłą. Okazuje się, że nie znamy jeszcze wielu tajemnic z przeszłości bohaterów, a i tutaj E.K. Blair dawkuje ich odkrywanie powoli, ponownie wprawiając w osłupienie. Niby „niewinny” początek jest wstępem do tragicznych, przerażających, a momentami nawet odbierających dech zwrotów akcji i kolejnych traumatycznych sytuacji, z którymi Elizabeth przyjdzie się zmierzyć.

Kobieta po utracie wszystkich, którzy się dla niej liczyli – niezależnie czy to ze względu na miłość, czy nienawiść, którą do nich pałała, zatapia się w świecie swoich rozmyślań i chorych urojeń. W tym tomie autorka po mistrzowsku pokazuje, jak zniszczona może być ludzka psychika po przeżyciach, które miały miejsce w dzieciństwie. Bicie, zamykanie w szafie, gwałty i zmuszanie do seksu z przyrodnim bratem to za wiele, szczególnie dla niewinnego dziecka, którym była Elizabeth, kiedy trafiła do tego piekła. Myślę, że nikt po takich traumatycznych wydarzeniach nie pozostałby przy zdrowych zmysłach. I tak też jest z główną bohaterką. Pomimo że teoretycznie jej plan układany przez lata i misternie wykonywany z pomocą Pike’a w dużej mierze się ziścił, to przyniósł ze sobą także ofiary. Declam oraz Pike zginęli, a Elizabeth stała się cieniem. I wtedy jej świat ponownie wywraca się do góry nogami. Elizabeth nie radzi sobie z napięciem ani wspomnieniami, próbuje pomóc sobie poprzez samookaleczenie, seks, poddanie, lecz tak naprawdę jedynie sobie szkodzi.

Nie napiszę wprost, co się dzieje, chociaż pewnych rzeczy łatwo się domyślić, to pozostawię Wam tę przyjemność z odkrywania kolejnych kawałków puzzli, które ułożą się w historię o krzywdzie, cierpieniu i tym, jak życie potrafi dokopać leżącemu.

Ogólnie jestem raczej odporna na ostre opisy i zwykle nie czuję się przygnieciona przez takie sceny, to tak zarówna w Bang, jak i tutaj nawet mnie przerosła ilość okrucieństwa, które autorka zaserwowała głównej bohaterce. Płakałam. Była taki moment, kiedy nie wytrzymałam i łzy przysłoniły mi tekst. Musiałam ochłonąć, pomyśleć. Czy da się znieść tyle cierpienia? Czy można być tak zniszczonym, pustym w środku, żeby reagować na wydarzenia tak, jak czyni to Elizabeth? Czy może jednak da się zapomnieć i żyć w miarę normalnie. Nie chcieć zemsty tak, jak pragnęła jej Elizabeth? Nie niszczyć siebie i wszystkich dookoła.
Nie wiem. Na wszystkie te pytania tylko taka odpowiedź przychodzi mi do głowy. Nigdy nie spróbuję nawet wyobrażać sobie, co czułabym i jak zachowywałabym się na jej miejscu. Nigdy nie przyszłoby mi do głowy, by oceniać jej postępowanie, bo tylko ktoś, kto przeżył coś tak drastycznego, może mieć cokolwiek do powiedzenia (a i tu nie do końca, bo każdy człowiek jest inny). Żyjąc zemstą i tak, jak trafnie określa ją inny bohater (celowo nie piszę kto, co i jak ;)) niczym ta mała dziewczynka, której życie zatrzymało się w momencie, gdy była jeszcze z ojcem, podejmowała decyzje takie, a nie inne. Wybierała siebie, jednocześnie prowadząc do samozagłady. Niby dojrzała kobieta, ale emocjonalnie zagubiona, skrzywdzona. Nie miała czasu nauczyć się prawidłowo kochać, nie miała od kogo nauczyć się prawidłowo patrzeć na świat. Może gdyby w odpowiednim momencie trafiła na kogoś, kto pokazałby jej inne życie, może…

Pewnie to, co napisałam, jest trochę chaotyczne, ale ciężko mi okiełznać taką dawkę emocji. Ta książka po prostu zmiażdżyła mnie emocjonalnie. Poruszyła wszelkie możliwe struny w moim sercu i szarpała nimi co rusz na nowo. Brudna, drastyczna, mocno popieprzona (ale zupełnie inaczej niż np. Poniżenie) osiada na dnie duszy, by wzniecić w nas całą gamę uczuć. Dla mnie największym z nich było współczucie. Ściskające za gardło i niemożliwe do opisania, kierowane nie tyle do bohaterki, a raczej do wszystkich, którzy przeżyli podobne piekło. Do tych, którzy nie mieli wystarczająco dużo siły, aby przeciwstawić się oprawcy, ani nie mieli wystarczająco dużo szczęścia, by na swojej drodze spotkać anioła. I może zabrzmi to trochę pompatycznie, ale nigdy przenigdy nie bądźmy obojętni. Nie odwracajmy głowy. Bo przemoc sieje spustoszenie i zostaje w nas do końca życia.

Wasza Meg

Moja ocena 5,5/6

Za egzemplarz dziękuję

, by NieGrzeczne Recenzje

In dark, erotyk

"Łzy Tess" Pepper Winters - dark romace dla bardzo niegrzecznych kobiet [Meg]

Autor: Pepper Winters

Tytuł: Łzy Tess

Wydawnictwo: Kobiece

Rok wydania: 2018

Stron: 496

Trochę historii:

Pepper Winters poznałam zaraz na początku swojej przygody z ciemniejszą stroną literatury kobiecej. Przyznaję bez bicia, że po przeczytaniu chyba najbardziej znanej książki z tego nurtu, poczułam ogromny niedosyt. No bo co tu dużo mówić, Pięćdziesiątka to lukrowana babeczka, a ja chciałam poczuć trochę wytrawnego wina. Przeczytała w tamtym czasie dużo darków, lecz nigdy wcześniej i nigdy później żadna książka o tej tematyce nie zrobiła na mnie podobnego wrażenia, co Tess. Oczywiście od razu zaznaczę, że nie jest to książka bez wad. Nie jest to też książka, która ma jakiś większy związek z rzeczywistością, ale… Czyż nie za to kochamy literaturę kobiecą? Czyż nie tego szukamy? Światełka w najmroczniejszym tunelu? Miłości, która potrafi zrodzić się pomimo brudnej i obrzydliwej rzeczywistości? Jasne, są pewne granice - krzykniecie. I ja też tak uważam. Tyle że każdy stawia je gdzie indziej. Dla mnie Pepper ich w tej książce nie przekracza. Wy możecie się o tym przekonać dopiero po przeczytaniu, o ile oczywiście jesteście czytelnikiem pełnoletnim, bo to książka zdecydowanie nie dla nastolatków.

Fabuła:

Tess wraz z Braxem, swoim chłopakiem leci na wakacje do Meksyku, gdzie ma zamiar przeżyć niezapomniane chwile. I to nie tylko podczas zwiedzania miasta. Bo widzicie Tess… nie jest grzeczną dziewczynką. Chciałaby, aby Brax przestał zachowywać się jak ciepłe kluchy i zrobił z nią kilka brzydkich rzeczy. Niestety słabo trafiła, ponieważ jej facet nie zamierza przekraczać absolutnie żadnych granic i woli czułość od namiętności. Cóż, Tess pewnie życząc sobie trochę odmiany w sypialni, nawet nie podejrzewała, że przyjdzie jej zmierzyć się z czymś o wiele bardziej mrocznym. Porwana przez handlarzy kobietami, poniewierana i bita, trafia w końcu do domu Q.

Bohaterzy:

Nowy właściciel okazuje się niesamowicie przystojnym, tajemniczym i intrygującym milionerem. I tu mogłaby się zacząć bajka, ale tak się nie dzieje. Q bywa potworem w ludzkiej skórze. A przynajmniej sam siebie tak postrzega. Dla mnie był zupełnie kimś innym. Nie mogę napisać więcej, aby nie zepsuć Wam zabawy, lecz wiedzcie, że to mój No.1. Seksowny, tajemniczy, ostry, brutalny… i wiele więcej.
Jest w nim tak wiele sprzeczności, że nie da się jednoznacznie go określić. Czasem się go kocha, czasem nienawidzi, ale jedno jest pewne. Nie da się przejść obok niego obojętnie. Ma w sobie całe morze mroku i tyleż samo uroku.
Tess… to jedna z lepszych bohaterek. Ma swój charakter i potrafi pokazać pazurki, a że nogi jej miękną na widok Q? Cóż, jeśli mam być szczera, specjalnie mnie to nie dziwi. Zdarzały się momenty, kiedy była irytująca, a jej wybory mi nie pasowały, ale od samego początku była mi bliska i przez wszystkie trzy tomy mocno jej kibicowałam.

Mocne sceny:

Jest ich sporo i zanim zaczniecie czytać, musicie zdawać sobie z tego sprawę. To nie jest lekki romans. To brudna i mroczna historia, w której ból przeplata się z rozkoszą. To spora dawka BDSM w zupełnie innym wydaniu niż w popularnej serii. Ale jeśli lubicie takie klimaty, to nie będziecie rozczarowane. Bo pośród ciemności znajdziecie tu emocje, walkę z demonami przeszłości i odkrywanie swojej mrocznej strony. Mnie sposób, w jaki Pepper je opisała bardzo się przypadł do gustu. Rozumiem oczywiście, że co wrażliwsze dusze mogą czuć obrzydzenie, czy też niesmak, lecz miłośniczki gatunku uznają ją raczej za niezbyt mocną.

Na koniec:

Historię opowiada Tess. Pierwszoosobowa narracja pozwala poznać jej odczucia, poczuć strach, ale także zrozumieć, co nią kieruje. Żałowałam, że nie znalazły się tu rozdziały Q, ale przy epilogu będziecie wiedziały dlaczego. Na szczęście w kolejnych tomach Pepper pozwoliła mu przemówić. I to jeszcze jak… Od początku polubiłam jego francuskie wtrącenia i szorstki sposób bycia.
Książka jak dla mnie jest świetna, wciągająca i intrygująca. Rozwiązanie tajemnic Q przyniosło mi nawet kilka łez. Myślę, że to tak naprawdę historia ciężkiej miłości, wyboistej drogi do odnalezienia bratniej duszy i a także kawał świetnego erotyku w stylu dark. Ktoś może powiedzieć, że w takich warunkach miłość jest nie możliwa, że to syndrom. I pewnie przez trzy-czwarte książki przyznawałabym mu rację, jednak potem, kiedy moje serce pękło, zobaczyłam tę historię w innym świetle i tego Wam też życzę.
Ja przeżyłam emocjonującą przygodę, którą pochłaniałam w zaskakującym tempie już od samego początku. Rollercoaster uczuć, zaskakujące tajemnice i szczypta upchanej między wierszami baśni o pięknej i bestii - dla mnie rewelacja. Życzyłabym sobie więcej książek Pepper na polskim rynku i mam nadzieję, że moje życzenie niebawem się spełni.

A tak już całkiem na koniec dodam, że… to tylko moje skromne zdanie. Całkiem inne poznacie już niebawem, bo na naszym blogu pojawią się jeszcze dwie recenzje tej książki. Jeżeli chcecie zobaczyć, jak różnie może zostać odebrana zaglądajcie, a najlepiej nas zaobserwujcie – wtedy nic Wam nie umknie!

Ps. Na skrzydełku znajdują się nasze polecajki! Zajrzyjcie koniecznie ;)

Do następnego

Meg

Moja ocena 6/6

Za egzemplarz dziękuję:

, by NieGrzeczne Recenzje

In Benny, dark

Witaj w domu Niegrzeczna Laleczko - "Zaginione laleczki" Ker Dukey&K. Webster [przerażona Meg]

Autor: Ker Dukey & K. Webster

Tytuł: Zaginione Laleczki

Wydawnictwo: NieZwykłe

Rok wydania: 2018 premiera 18.07.2018

Stron: 277

Nie byłabym sobą, gdybym napisała po przeczytaniu TAKIEJ książki po prostu zwykłą recenzję. Nie, to będą, jak zwykle raczej przemyślenia. Bez spoilerów, spokojnie. No przynajmniej dla tych, którzy czytali pierwszą część.

Jeśli macie Skradzione laleczki za sobą, to wiecie, że Jade na powrót wylądowała w szponach potwora, jakim niezaprzeczalnie jest Benny. Tym razem jednak Jade nie jest już małą, niewinną dziewczynką. Przeszła szkolenie policyjne, psychologiczne i teoretycznie wie, jak grać, żeby wygrać. Tylko, czy aby to w ogóle możliwe? Czy można przygotować się na niewolę, tortury psychiczne i fizyczne oraz gwałt? Czy można pokonać bestię, będąc pozbawioną narzędzi do walki? Szczególnie kiedy okazuje się, że potwór ma sprzymierzeńców?

Odpowiedź znajdziecie na kartach książki, ale myślę, że nawet jej nie przeczytawszy, już ją znacie.
Kończąc pierwszą część serii, miałam ochotę dosłownie udusić autorki za pozostawienie nas w takim momencie. Cieszę się, że kolejny tom został tak szybko przetłumaczony, a co za tym idzie, otrzymaliśmy wyjaśnienie wielu wątków i nasze głowy pełne pytań mogły w końcu odetchnąć (ech tylko na chwilę ;)). O ile już wcześniej można było domyśleć się, co lub raczej kto sprawił, że psychika Bennego została tak skrzywiona, teraz dostaliśmy pełny obraz jego historii oraz dzieciństwa. I tutaj chciałabym na chwilę się zatrzymać. To, co stało się z Bennym, jego psychiką i sposobem postrzegania świata jest niezwykle obrzydliwe, ale także… ciekawe. Bo tak naprawdę nigdy nie wiemy, w jaki sposób traumatyczne przeżycia wpłyną na człowieka i co decyduje o tym, że ktoś przestaje „normalnie” funkcjonować. Zapewne dla każdego z nas taka granica leży gdzie indziej, jednak to, co spotkało Bennego, złamałoby niemal każdego. Nie, nie tłumaczę jego zachowania, ale szczerze powiedziawszy, jest mi go w pewnym sensie żal. Bo żadne dziecko nie zasługuje na uczestniczenie w takiej dewiacji i oglądaniu tak przerażających rzeczy. I jestem przekonana, że żadne nie wyszłoby z tego bez szwanku. Cieszy mnie fakt, iż ta postać została tak dosadnie opisana i nie została wybielona, czy tym bardziej nie stała się nagle bohaterem pozytywnym, jak to niestety czasem w książkach bywa.

Ale wracając do sedna… Historia opisana w Zaginionych Laleczkach jest przerażająca i wstrząsająca. Zmusza do zastanowienia się nad wieloma sprawami, na które i tak nigdy nie uzyskamy odpowiedzi. I chyba to jest najbardziej okrutne. Że nie mamy wpływu na tak wiele zła, które dzieje się niejednokrotnie obok nas. Żyjemy w rzeczywistości, która podobnie jak ta w książce bywa brutalna, niesprawiedliwa, ohydna i mroczna. Dlatego też nie da się jednym słowem opisać tego, co dzieje się na kartach Laleczek. Znajdziecie tam wszystkiego po trochu – kryminału, romansu, erotyku i przede wszystkim thrillera. Fascynująca i wciągająca mieszanka, która z jednej strony bulwersuje, a z drugiej uzależnia. Nie da się odłożyć tej książki bez dowiedzenia się, czy potwór poniesie karę za swoje czyny i komu uda się go pokonać.

Na pewno nie jest to opowieść przeznaczona dla czytelników o słabych nerwach i osób wrażliwych, w szczególności na przemoc, dosadne opisy i wulgarny język. Tym, którym nie są one straszne, polecam z całego przerażonego serca, ponieważ jestem pewna, że takiej książki wcześniej nie czytaliście.
Na koniec pragnę wspomnieć jeszcze o jednej postaci. Macy. Dla mnie to ona grała pierwsze skrzypce. Bennego, Jade i Dillona już znałam. Wiedziałam, czego mogę się po nich spodziewać, przynajmniej w jakiejś części, ale Macy… ta dziewczyna zdruzgotała mnie totalnie. Zepsuta Laleczka okazała się doskonałą uczennicą i swoim zachowaniem potwierdziła, że nawet z niewinnej, słodkiej dziewczynki można zrobić prawdziwą bestię.

Jeżeli zatem macie ochotę dowiedzieć się jakie myśli krążą po głowie Bennego, kim stała się pod jego „opieką” Macy i ile jest w stanie znieść prawdziwa miłość, koniecznie sięgnijcie po Zaginione Laleczki świetnego duetu Ker Dukey & K. Webster.

Meg

Moja ocena - tego nie da się ująć żadną skalą ;)

Za egzemplarz dziękuję

, by NieGrzeczne Recenzje

In Bang, dark

Bang, bang, he shot me down... "Bang" - E.K. Blair [bardzo subiektywnie Meg]

, by NieGrzeczne Recenzje

Pages

"Nieczyste więzy" K.N. Haner - czyli naprawdę dobry dark romance [Lily]

"Echo" E.K. Blair - historia skrzywdzonej kobiety [Meg]

"Łzy Tess" Pepper Winters - dark romace dla bardzo niegrzecznych kobiet [Meg]

Witaj w domu Niegrzeczna Laleczko - "Zaginione laleczki" Ker Dukey&K. Webster [przerażona Meg]

Bang, bang, he shot me down... "Bang" - E.K. Blair [bardzo subiektywnie Meg]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Pages

"Nieczyste więzy" K.N. Haner - czyli naprawdę dobry dark romance [Lily]

"Echo" E.K. Blair - historia skrzywdzonej kobiety [Meg]

"Łzy Tess" Pepper Winters - dark romace dla bardzo niegrzecznych kobiet [Meg]

Witaj w domu Niegrzeczna Laleczko - "Zaginione laleczki" Ker Dukey&K. Webster [przerażona Meg]

Bang, bang, he shot me down... "Bang" - E.K. Blair [bardzo subiektywnie Meg]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Subscribe