Tytuł: „Zasady magii”

Autor: Alice Hoffman

Tłumaczenie: Danuta Górska

Wydawnictwo: Albatros

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 320

Opis Wydawcy: W tej rodzinie miłość jest przekleństwem…

Wszystko zaczęło się w 1620 roku, kiedy Maria Owens została oskarżona o czary – ukarano ją za to, że pokochała niewłaściwego mężczyznę.

Kilkaset lat później w Nowym Jorku lat 60., w świecie, który zmienia się z dnia na dzień, Susanna Owens wie, że trójka jej dzieci jest niebezpiecznie wyjątkowa.

Trudna Franny, o skórze białej jak mleko i krwistoczerwonych włosach, nieśmiała i piękna Jet, która potrafi czytać w myślach, i charyzmatyczny Vincent, który odkąd nauczył się chodzić, pakuje się w tarapaty.

Od samego początku Susanna wyznaczyła swoim dzieciom sztywne granice: żadnych wędrówek w świetle księżyca, czarnych strojów, kotów, kruków, świec ani podręczników czarnej magii. A przede wszystkim: żadnych ognistych romansów!

Odwiedziny u ciotki Isabelle w Massachusetts otworzą dzieciom oczy na przeszłość ich rodziny. Na jaw wyjdą skrywane tajemnice i prawda o tym, kim naprawdę są. Po powrocie do Nowego Jorku każde z nich wejdzie na nową drogę i na swój sposób spróbuje uciec od rodzinnej klątwy. Czego by jednak nie robili młodzi Owensowie, nie mogą uniknąć miłosnych rozczarowań i uczuciowych zawodów.

~*~*~*~

„Zasady magii” Alice Hofman to idealna lektura dla czytelników lubujących się w świecie, w którym magia jest niczym powiew wiatru owiewający nasze twarze każdego dnia. Tak właśnie się czułam podczas lektury tej wspaniałej historii.

„Przypominajcie klientkom, żeby uważały, czego sobie życzą – radziła Isabelle. – Co się stanie, to się nie odstanie. Raz wprawione w ruch, żyje własnym życiem.”

Autorka przedstawia losy rodziny Owensów: Franny, Jeta i Vincenta, którzy należą do rodu czarownic. Każde z nich jest obdarzone wyjątkowym talentem. I choć matka próbowała odciąć ich od korzeni, to jednak w każdym z nich, gdy zaczynają wkraczać w dorosłość, zaczyna budzić się moc, którą muszą poznać i oswoić. Razem z niezwykłymi darami, otrzymują także przekleństwo towarzyszące temu rodowi. Klątwa dotyka każdego członka rodziny, której skutkiem jest utrata ukochanej osoby i jak przekonała się ich matka, nie ma przed nią ucieczki.

Pewnego dnia do trójki rodzeństwa przychodzi zaproszenie od ciotki Isabelle do jej niezwykłego domu przy ulicy Magnolii. Od tej pory rozpoczyna się ich podróż przez świat do tej pory przed nimi ukrywany w poszukiwaniu prawdy o sobie oraz w jaki sposób pokonać klątwę ciążącą na ich rodzinie.

„Powiedziała mu, żeby dotykał jej wszędzie, a on posłuchał z radością. Pragnęła zapomnieć o wszystkim, co się wydarzyło w przeszłości, i żyć tylko tą chwilą.”

Powieść napisana lekko, ze szczyptą magii, w narracji trzecioosobowej sprawia, że czytelnik zagłębia się w świat wykreowany przez Alice Hofman i nie ma ochoty z niego wyjść. W tej historii, zwykłe życie przeplata się z czarami. Mamy tu wszystko – miłość, klątwę, tajemnice rodzinne, uprzedzenia oraz tradycje.

To, co uwielbiam u Alice Hoffman, to bohaterowie. Każde z nich inne, każde ze swoimi problemami i miłościami. Każde musi dokonać własnych, często niełatwych wyborów. Autorka idealnie balansuje emocjami, subtelnie ukazując nam całą paletę emocji. Mamy tu do czynienia zarówno z poczuciem straty i nieuchronnością losu, jak również z tęsknotą za czymś, co nigdy się nie spełni. Jest i miłość… ulotna w świecie Owensów niczym płomień świecy zgaszonej lekkim powiewem wiatru.

„Nie ja podejmuję wszystkie decyzje (…) Staram się tylko jak najlepiej przyjmować to, co przyniesie życie. To cała tajemnica, wiesz? W ten sposób zmieniasz swój los.”

Ja byłam zachwycona tą książką, którą upajałam się niczym najlepszym winem, rozsmakowując się każdą stroną. Z pewnością więc będę z niecierpliwością wyczekiwać zbliżającej się premiery drugiej części, bo wiem, że warto. Jeżeli kochacie więc czary, tak jak ja, to „Zasady magii” będą idealną lekturą na te jeszcze mgliste wieczory. ;)

Lily

Moja ocena: 5,5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Albatros.

Tytuł: „Gdzie Diabeł mówi Dobranoc. Tom pierwszy. Księżyc jest pierwszym umarłym”

Autor: Karina Bonowicz

Wydawnictwo: Initium

Ilość stron: 576

Rok wydania: 2019

Część: I

Opis wydawcy: Według legendy, wiele stuleci temu czwórka przyjaciół została wygnana z rodzinnej wioski, gdyż ludzie lękali się ich czarów. Rozeszli się w cztery strony świata, ale zadziwiającym zbiegiem okoliczności i tak wszyscy dotarli w to samo miejsce – do czarciego kamienia. Tam wywołali diabła i dobili z nim targu... Ich potomkowie przez wieki odczuwali skutki tego paktu i bezskutecznie próbowali się z niego wywikłać. Czy przedstawicielom kolejnego pokolenia uda się wreszcie wrócić do normalności? Jakie przeszkody będą musieli wcześniej pokonać? Z jakimi przeciwnikami się zmierzyć? Jakich sojuszników pozyskać? Małe miasteczko na odludziu stanie się sceną niezwykłych wydarzeń.

Po niespodziewanej śmierci rodziców siedemnastoletnia Alicja trafia pod opiekę ciotki, która mieszka w posępnym miasteczku na Podkarpaciu o mrocznej nazwie Czarcisław. Niezbyt zachwycona wyjazdem z Warszawy, dziewczyna nie czuje się dobrze w nowym miejscu, najwyraźniej pełnym dziwaków i kryjącym jakieś ponure sekrety. Zagubiona nastolatka krok po kroku odkrywa, że nikt tu nie jest tym, za kogo się podaje. Sama też musi zmierzyć się z brzemieniem swojej prawdziwej natury i wykonać niebezpieczne zadanie.

~*~*~*~

Powiem Wam, że polska fantastyka ma się naprawdę nieźle, a polska fantastyka w wydaniu kobiecym, jeszcze lepiej. ;) W przypadku książki „Gdzie Diabeł mówi Dobranoc”, w pierwszej kolejności przyciągnął mnie tytuł, zaraz potem okładka, dopełniając ciekawość opisem. Tym sposobem, spędziłam kilka dni ze świetnie napisaną powieścią z gatunku fantastyki dla młodzieży. I nie przeszkadzał mi fakt, że już dawno jestem po etapie „młodzieńczym”. :P Historia Alicji mnie pochłonęła bez reszty. Ale, zacznijmy od początku.

Siedemnastoletnia Alicja Kujadynowicz trafia do ciotki Tatiany po nagłej śmierci rodziców. Czarcisław, to małe miasteczko gdzieś na Podkarpaciu, czyli w środku niczego, jak to określa miejsce swojego zesłania nasza bohaterka. :D Ciotka okazuje się być całkiem młodą kobietą, nieco dziwną, ale rokującą na niezłą opiekunkę, której największym mankamentem jest totalny brak zdolności kulinarnych. Alicja nie ma problemów z aklimatyzacją, gdyż całe życie wraz z rodzicami przeprowadzała się z miejsca na miejsce. Jednak nigdy dotąd nie mieszkała na wsi, gdzie każdy o każdym wszystko wie i każdego zna. Dziewczyna poznaje specyficznych mieszkańców i ich dziwne zwyczaje, a z czasem legendy, które początkowo wywołują rozbawienie, by następnie przerazić ją swym realizmem.

Miejscowa legenda głosi, że czwórka przyjaciół została założycielami miasteczka przywołując Diabła przy czarcim kamieniu dobili targu z Diabłem, skazując tym samym siebie i swoich potomków na życie z klątwą. Kolejne pokolenia starają się zerwać pakt, jednak nie wszyscy są chętni brać udział w niebezpiecznym rytuale.

"Na myśl o tym, co wydarzyło się na cmentarzu, Alicja dostawała gęsiej skórki."

W ten niezwykły świat, pełen sekretów i dziwnych stworzeń dosłownie wpada Alicja, która w dodatku okazuje się być guślnicą - czyli potocznie mówiąc - czarownicą. Kreacja jej postaci bardzo przypadła mi do gustu. Jest naprawdę realistyczna i wyrazista. Ma charakterek odpowiedni dla jej wieku. Wyróżnia się na tle pozostałych bohaterów, przyciągając uwagę czytelnika. Nie sposób jej nie polubić, i nie wspierać w decyzjach, czy też wątpliwościach, a nawet obawy przed nieznanym.

"Dogadywanie się z tobą to jak proszenie Władimira Putina, żeby odmówił modlitwę za pokój na świecie."

Niewątpliwie fascynujący są także pozostali mieszkańcy miasteczka. Zarówno drugo, jak i trzecioplanowe postacie są przemyślane, każda z nich ma swoje zadanie i udział w wydarzeniach. Kilka zaskoczyło mnie pozytywnie, inne, wprawiły w zdumienie swoim postępowaniem. Z pewnością nie można liczyć na nudę podczas lektury, gdyż książka opiera się na świetnie skonstruowanych dialogach i dynamicznej akcji.

"Stara Szottowa? - prychnęła Tatiana. - No, zdziwiłabyś się. To zupełnie przeciwny kierunek.

- To znaczy?

- Przewodnicząca kółka różańcowego i naczelna stroicielka ołtarzy na Boże Ciało. - Tatiana przewróciła oczami.

Alicja się skrzywiła. 

- Serio?

- Serio, serio. Więc lepiej przy niej nie próbuj żadnych sztuczek, bo będziesz miała na karku egzorcystę i dziewczynki sypiące kwiatki."

Książka została napisana w narracji trzecioosobowej, a fabuła poprowadzona jest głównie z punktu widzenia Alicji. Możemy jednak w kilku momentach mieć wgląd w życie pozostałych bohaterów, co niewątpliwie można poczytać za duży plus. Uwielbiam wiedzieć, co tam się dzieje u reszty postaci, co myślą, czy też co odczuwają.

"- Jurko? - Alicja zmarszczyła brwi. Skąd on... Powiedziałaś mu?

- Po pierwsze, jest patologiem, więc się zna - odparła spokojnie Tatiana. - Po drugie, zna nas i zawsze nam pomaga...

- ... tuszować takie sprawy - dokończyła Natasza. - Gdyby nie on, bylibyśmy w dupie. 

Dziadek Olgi i Borysa chrząknął znacząco.

- W odbycie - poprawiła się Natasza, co go raczej nie uspokoiło.

Świetnie. A więc nie dość, że znalazła się w siedlisku dziwadeł, to jeszcze ci, którzy są normalni, pomagają innym utrzymywać, że generalnie nic się nie dzieje, po lesie nie biegają wilkołaki i nikt nikomu nie wysysa krwi."

Autorka doskonale nakreśliła świat przedstawiony. Czytelnik ma wrażenie jakby naprawdę znalazł się w Czarcisławiu i słuchał fascynujących opowieści o słowiańskich legendach, przeżywając przygodę wraz z Alicją i jej niezwykłymi towarzyszami. Pierwszy tom przekonał mnie do tego, że warto czekać na kolejne. Zakończenie wbiło mnie w fotel. Fabuła jest przemyślana, dialogi realistyczne, bohaterowie prawdziwi i efektowni. Akcja rozgrywa się stopniowo, dzięki czemu czytelnik ma możliwość poznać i przywiązać się do postaci. Wierzenia słowiańskie dodają uroku i magii całej książce, a humor, niekiedy czarny, sprawia, że co i rusz uśmiechałam się do siebie podczas lektury. Karinę Bonowicz mogę spokojnie wpisać na listę moich ulubionych autorek z gatunku rodzimej fantastyki.

Z całego serca polecam Wam tę powieść i czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy historii Alicji, jej ekscentrycznej ciotki i paczki osobliwych przyjaciół.

Moja ocena: 6/6

Lily

Za możliwość przeczytania niniejszej książki dziękuję Wydawnictwu Initium.

Tytuł: „Tarot przy kuchennym stole”

Autor: Melissa Cynova

Tłumaczenie: Teresa Tyszowiecka

Wydawnictwo: Kobiece

Ilość stron: 272

Rok wydania: 2019

Opis wydawcy: Coś więcej niż książka o tarocie!

Pogaduszki przy kartach, które otworzą cię na nowe podejście do tarota.

Dlaczego tarot, którego stawiasz, nie sprawdza się? Jak używać kart do kreowania dobrej przyszłości? Przez wiele lat Melissa Cynova starała się wypracować jak najtrafniejszą interpretację kart tarota. Zna na wylot błędy i wątpliwości, jakie są udziałem początkujących (a czasem również zaawansowanych) adeptów tej sztuki. Odważnie obala mity na temat tarota i śmiało pokazuje, że stawianie kart nie wymaga wielu narzędzi, a trafna interpretacja jest prostsza niż może się wydawać.

Autorka prowadzi przez tajniki doboru talii, rozkładów tarota, odczytywania kart i symboli. Naukę przeplata żartobliwymi przykładami z życia i osobistymi przemyśleniami, które sprawią, że od razu będziesz mieć ochotę na samodzielną pracę z tarotem. To nauka w najsympatyczniejszej postaci, niczym pogaduszki z przyjaciółką przy kawie.

Zajrzyj w karty i odczytaj swoją przyszłość!

~*~*~*~

Ci, którzy choć trochę mnie znają, doskonale wiedzą, że to, co magiczne niesamowicie mnie fascynuje. Przyznam, że sporo już czytałam na temat tarota, stawiania kart i ich interpretacji, a jednak nigdy dotąd nie trafiłam na książkę, która w tak lekki, swobodny i zabawny sposób poprowadziłaby mnie przez powyższe zagadnienia.

„Możesz przeczytać tysiąc książek, wejść na każdą stronę internetową poświęconą tarotowi, a i tak nie dowiesz się jednego: jak ty wróżysz z kart. Każdy wróży inaczej. To sprawa indywidualna.”

Książka jest podzielona na rozdziały, które w kolejności wskażą czytelnikom, w jaki sposób przygotować się do stawiania tarota, a także jak interpretować karty. Wszystko to ujęte zostało w bardzo przystępnym żargonie, który nawet dla laika jest w pełni zrozumiały.

Melissa Cynova obala kilka mitów między innymi dotyczących „oczyszczania” kart i „naładowania” ich dobrą energią. Uczy nas od samych podstaw, wywołując niejednokrotnie uśmiech na twarzy, przez co tarot wydaje się mniej przerażający dla początkujących. Na początku autorka wskazuje, że najważniejsze jest dobranie odpowiedniej talii dla siebie.

Autorka pokazuje między innymi, jak stawiać tarota sobie. Jakie pytania zadawać? Na czym się skoncentrować? Istotnym jest, by zaufać własnej intuicji, uczuciom, jakie nam towarzyszą w trakcie tasowania kart, ich rozkładu, a w końcu – postawienia pytania i uzyskania na nie odpowiedzi. Stawianie tarota sobie jest świetnym ćwiczeniem. By ułatwić nam ten proces, otrzymaliśmy od Melissy ściągę. ;)

„Tarot pomaga w znajdowaniu odpowiedzi, dlatego ważną częścią procesu są pytania.”

W książce znajdziemy także porady dotyczące higieny pracy z kartami tarota. Zatem, nie jest wskazane rozpoczynać procesu wróżenia będąc na przykład pod wpływem alkoholu bądź innych środków odurzających. Nasze emocje nie powinny być rozchwiane, a nasze ciało w pełni sprawności, bowiem ból również może zaburzyć naszą percepcję. W dalszej części, autorka poświęca już czas poszczególnym kartom i możliwości interpretacyjnych.

Melissa w tak znakomity sposób snuje opowieść o tarocie, że sprawia, iż czytelnik naprawdę ma ochotę wziąć w swoje ręce karty i spróbować własnych sił w odkrywaniu ich znaczenia. Wskazuje błędy, daje rady, a wszystko to przeplata przykładami z własnego życia i doświadczenia, jakie zdobyła. Do tego całość okraszona została wspaniałym poczuciem humoru autorki.

„Ostatnio trzymam karty w kosmetyczkach, są estetyczne, niedrogie i mają odpowiednią wielkość. Polecam abonament w firmie Ipsy – za dziesięć dolarów miesięcznie wysyłają partię szminek, cieni, itp., dodając coraz to nowe etui na taro… kosmetyki.”

„Tarot przy kuchennym stole” czyta się niczym spisaną rozmowę z przyjaciółką, snującą ciekawą historię przy filiżance gorącej herbaty i domowych wypiekach. Ta książka jest fantastyczna i jeżeli nie mieliście nigdy do czynienia z tarotem, a chcielibyście dowiedzieć się o rozkładzie kart oraz ich interpretacji, to z pewnością jest to pozycja dla Was. W końcu, kto by nie chciał znać odpowiedzi, na nurtujące go pytania? Ja na pewno. ;)

Moja ocena: 6/6

Lily

Za możliwość przeczytania niniejszej książki dziękuję Wydawnictwu Kobiece.