NieGrzeczne Recenzje: polecam

"Siła honoru" Linda Szańska

Tytuł: Siła honoru

Autor: Linda Szańska

Wydawnictwo: Burda Książki

„Siła honoru” to debiut autorki ukrywającej się pod pseudonimem – Linda Szańska. Do przeczytania tej pozycji skusiła mnie przede wszystkim wzmianka o doświadczeniach pani Lindy, które zostały wplecione w fikcję literacką. Lubię książki, gdzie prawdziwe wydarzenia są tłem dla tych wymyślonych i tu rzeczywiście mamy z tym do czynienia.

Kalina, córka znanego polityka, pracuje jako tancerka. Podczas jednego z występów przez przypadek wpada na Gabriela, który jak się potem okazuje, jest groźnym gangsterem. Ich drogi, choć z perturbacjami, w końcu krzyżują się na dobre, a para szybko zaczyna czuć coś więcej niż tylko cielesne przyciąganie. Niestety tajemnice, kłamstwa, a przede wszystkim zaś nienawiść Gabriela do ojca dziewczyny sprawiają, że ich relacja ciągle wystawiana jest na próbę… Oboje muszą walczyć nie tylko o ten związek, ale także o siebie i człowieczeństwo, które w warunkach, w jakich przyjdzie im żyć, niejednokrotnie można zatracić.

Obok wątku miłosnego, w książce mamy też mafijne porachunki, niebezpiecznych mężczyzn, przyjaźń oraz rodzinne relacje – to właśnie one stanowią zarzewie konfliktów, a karygodne zachowanie ojca Kaliny doprowadza do tragedii, z którą bohaterka musi się zmierzyć.
Jak dla mnie „Siła honoru” to całkiem dobrze wyważony miks kilku wątków, a powolne odkrywanie tajemnic, które wpływają na życie i decyzje bohaterów sprawia, że książka trzyma w napięciu. Jeśli dodamy do tego autentyczny świat poznańskich cynków, dostajemy świetną lekturę. Oczywiście miłość wiedzie prym, ale to w końcu literatura kobieca, więc niema w tym nic dziwnego.

Powieść przeczytałam w ciągu paru wieczorów i muszę przyznać, że bardzo mi się podobała. Było w niej coś z sensacyjnych filmów lat 90’. Jest polsko, prawdziwie, z łatwością można wczuć się w klimat i historię, którą opowiada nam autorka. Dużym plusem są dialogi pomiędzy Gabrielem a Diabłem. Ich „przekomarzanie” wywoływało uśmiech na mojej twarzy.
Jeśli miałabym się do czegoś przyczepić, to jak dla mnie Gabriel mógł być mniej… słodki. Nie jestem pewna czy groźny mafios jest zdolny do takiej czułości, ale… miłość robi z nami różne dziwne rzeczy, więc przymykam na to oko.

Podsumowując, polecam, szczególnie fankom miłosnych historii z mafią nie tak do końca tle i czekam na kolejne książki autorki.

Meg

Moja ocena 7+/10

Za egzemplarz dziękujemy wydawnictwu Burda.

, by NieGrzeczne Recenzje

In Kristen Ashley, Lily

"Zmysłowy anioł stróż" - Kristen Ashley [Lily]

Autor: Kristen Ashley

Tytuł: Zmysłowy anioł stróż – seria „Rock Chick”

Rok wydania: 2020

Ilość stron: 512

Opis:

Jet MacAlister ukrywa pewien sekret. Eddie Chavez ma chętkę na romans z Jet (nie trzeba wspominać, że przy okazji Eddie jest bardzo seksownym facetem). Jet ma na głowie zbyt wiele problemów, żeby zajmować się tym, czym zainteresowany jest Eddie. Eddie traci cierpliwość, gdy pewnej nocy Jet po nocnej zmianie w klubie ze striptizem kończy pracę z nożem przytkniętym do gardła. Eddie jest gliniarzem, więc dochodzi do wniosku, że mógłby jej pomóc, jednak Jet nie chce przyjąć niczyjej pomocy. Jest przyzwyczajona do tego, że ze wszystkim sama musi sobie poradzić. Problemów przysparza ojciec Jet, prawdziwy nicpoń i hultaj, który ściągnął na siebie masę kłopotów, zaś Jet, starając się mu pomóc, pakuje się w sytuację nie do pozazdroszczenia. Znajduje się w tak wielkim niebezpieczeństwie, że nawet może zginąć, o ile Eddie nie zdoła jej uratować.

***

Kolejna powieść Kristen Ashley w ramach serii „Rock Chick” pt. „Zmysłowy anioł stróż” jest zabawną, namiętną, pełną zwrotów akcji historią od której nie sposób się oderwać. Naprawdę, nowy cykl od Kristen Ashley, jak na razie, pozytywnie zaskakuje. Poprzednia seria miała swoje słabsze momenty, obecna, do tej pory trzyma poziom.

Historia tym razem przedstawia losy Jet McAlister, pracująca na dwa etaty, by pomóc schorowanej matce oraz Eddie’go Chavez’a, miejscowego detektywa. Jet jest dziewczyną z niską samooceną, która z jednej strony cieszy się z tego, że może pracować w antykwariacie z salonikiem kawiarnianym o nazwie –Fortum – będącym własnością znanej na z poprzedniej serii, Indii Savage.

Wieczorami, Jet jest kelnerką w klubie ze striptizem. Zamknięta w sobie, nie dopuszcza by jej związki stały się „czymś więcej”. Zrywa z każdym mężczyzną, gdy ich relacje stają się zbyt poważne.

Eddie Chavez, to policjant, który doskonale wie czego chce – a z chwilą, gdy w końcu zwraca na siebie uwagę cichej Jet – właśnie ją. Początkowe nieporozumienie między tą dwójką, przeradza się w burzliwy romans. Stają się sobie coraz bliżsi zwłaszcza, gdy nad dziewczyną zaczyna wisieć poważne niebezpieczeństwo. Powraca bowiem ojciec Jet, po raz kolejny zrzucając na nią swoje problemy. Tym razem jest jednak inaczej. Tym razem, nie musi walczyć sama.

Czy jednak Eddie jest w stanie pokonać demony Jet, która usilnie będzie go od siebie odpychać? Czy w końcu dostrzeże, że ona też ma prawo do szczęścia?

Przyznam się Wam, że ta historia mnie zauroczyła. Nie tylko dlatego, że znów mogłam pobyć z bohaterami, których zdążyłam polubić z poprzednich książek Kristen Ashley, ale również przez to, że po prostu ta książka jest ciekawa. Bardzo podobało mi to, w jaki sposób autorka nakreśliła problemy głównych bohaterów i to, w jak sobie z nimi usiłują radzić. Nie jest to cukierkowa powieść. To, co mnie całkowicie zaskoczyło, to erotyka, której tu nie znajdziecie.

Zbliżenia bohaterów są napisane ze smakiem. Mimo braku dosadnych scen seksu, nadal jest namiętnie i seksownie.

Jak to u Ashley bywa, i ta powieść napisana została w narracji pierwszoosobowej, z punktu widzenia Jet. Troszkę brakowało mi przemyśleń Eddiego, którego od razu polubiłam, ale rozumiem konwencję i się z nią kłócić nie będę.

Autorka wyraźnie rozwinęła swój warsztat, gdyż coraz mniej jest momentów, które mogą czytelnika nudzić. A tak, niestety bywało w jej poprzedniej serii. Tu jednak, akcja toczy się płynnie. Mamy zaskakujące zwroty akcji ale i chwile wytchnienia. Fabuła jest przemyślana, wszystko ma znaczenie i wynika z kolejnych zdarzeń. Całość prezentuje się wyśmienicie.

Książka jest niezwykle przyjemna w odbiorze. Sympatyczni bohaterowie, zarówno ci pierwszo, jaki i drugoplanowi, a także ciekawie nakreślone czarne charaktery. Ja z przyjemnością spędziłam czas i liczę, że również wy oddacie się lekturze tej powieści i się nie zawiedziecie.

Moja ocena: 4/5

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Muza.

, by NieGrzeczne Recenzje

In 2019, biznesmen

Najlepszy romans listopada ;) - "Ściema" K. Bromberg [Lily]

Tytuł: „Ściema”

Autor: K. Bromberg

Wydawnictwo: Editio red (Helion)

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 320

Opis Wydawcy: Zane Philips to bogaty australijski biznesmen - i wyjątkowo arogancki dupek. Nosi potwornie drogie garnitury, jest niemożliwie atrakcyjny i ma najbrzydszego psa pod słońcem. To jeden z tych typów, od których najlepiej trzymać się z daleka. Właśnie rozkręca kolejny biznes - portal randkowy, ale nie taki, na którym wyrywa się laskę na szybki numerek, tylko taki, na którym poszukuje się kogoś na resztę życia. Pomysł może odnieść spory sukces, ale potrzebuje naprawdę dobrej, profesjonalnej promocji.

Harlow Nicks jest modelką. Wciąż czeka na kontrakt stulecia, dzięki któremu jej kariera ruszy z kopyta. Zanim to jednak nastąpi, dzielnie stara się wiązać koniec z końcem i zarobić na życie. Pewnego razu, gdy spieszyła się na kolejną rozmowę w sprawie pracy, przez kompletny przypadek natknęła się na Zane'a. Nie było to szczęśliwe spotkanie: rozszczekany pies, złamany obcas, krótka pyskówka i, oczywiście, nici z posady. Niezbyt obiecujący początek, prawda?

Na skutek nieprzewidzianych okoliczności i dwóch kłamstw dziewczyna otrzymuje od Zane'a niecodzienną propozycję zatrudnienia. Ma udawać jego ukochaną i promować wraz z nim portal randkowy. Promocja okazuje się kilkumiesięczną imprezą objazdową. Harlow i Zane spędzają więc razem kilka miesięcy w jednym autobusie. Na początku ona nie może ścierpieć arogancji szefa, jednak jego magnetyzm robi swoje. Z kolei on zaczyna odczuwać dziwną fascynację swoją zadziorną pracownicą. Udawany związek staje się coraz bardziej rzeczywisty. Z każdym kilometrem temperatura tej przedziwnej relacji rośnie. To nie może się skończyć happy endem...

~*~*~*~

Kolejna książka K. Bromberg na mojej czytelniczej liście to prawdziwa petarda. Niewątpliwie „Ściema” będzie jedną z ulubionych książek z gatunku romansu, którą wpiszę na swoją listę. Romantyczna, zabawna, pełna pozytywnej energii historia dwójki ludzi, którzy gdyby nie pewien mało urodziwy psiak i złamany obcas zapewne nigdy by się nie spotkali.

„Koleś jest samozwańczym królem windy. Ma w nosie, że nie jest tu sam, a nawet jeśli odnotował obecność innych, to służymy mu tylko do tego, aby mógł nam zaimponować swoją zajebistością, gdy tak naprawdę pewnie dalej mieszka z mamusią. (…) Tak się zaczyna moja historia… resztę pozwolę Wam przeczytać w spokoju.”

Harlow Nicks, modelka z wielkimi aspiracjami, lecz aktualnie bez morza zleceń. Marzy, by w końcu jej kariera ruszyła z miejsca. Kiedy właśnie zmierza na rozmowę w sprawie pracy, nieoczekiwanie natrafia na mężczyznę, który bierze ją przez pomyłkę za nową dog kobietę wychodzącą na spacer z cudzymi psami, i bez zbędnych słów wręcza zaskoczonej dziewczynie smycz. Kobieta nie tylko łamie sobie obcas ulubionych butów, ale i spóźnia się na rozmowę o pracę. A to wszystko przez zadufanego w sobie aroganta, który uważa, że cały świat jest na jego usługi. I co z tego, że jego australijski akcent powodował szybsze bicie jej serca? Istotne było to, że traktował innych z góry, zaś kobiety, jako przygodę bez zobowiązań. Tak rozpoczęta znajomość nie wróży niczego dobrego, prawda?

„Nigdy jeszcze żadna kobieta nie rozmawiała ze mną w ten sposób. Zwykle kobiety są wobec mnie uległe. Chcą mi sprawić przyjemność i zyskać moje względy. Jestem cholernie pewny, że ta nie chciała. (…) Tak zaczyna się moja opowieść...”

A jednak. Spotkanie Zane’a z pewną siebie, bystrą i charakterną Harlow spowoduje nie tylko kłopoty z postanowieniami mężczyzny odnośnie nie wiązania się uczuciowo z żadną kobietą, ale także z ogromnym projektem portalu randkowego, nad którym pracuje. Kiedy w przypływie wyrzutów sumienia, Zane postanawia dać nowe buty Harlow, zaprasza ją na przyjęcie, podczas którego dziewczyna będzie mogła nawiązać nowe kontakty. W ten sposób pragnie zadośćuczynić ich niefortunnemu pierwszemu spotkaniu. Podejrzliwa dziewczyna po namowach ze strony matki postanawia przyjąć zaproszenie aroganta.

„– Rybko, włożyłam ci do walizki kondomy.

– Jezu, mamo. Myślałam, że mam trzymać aspirynę między kolanami.

– Czasem trzeba dać sobie na luz!

– Coś z tobą nie tak, i to bardzo – kwituję ze śmiechem.

– Możliwe. Ale chcę tylko mieć pewność, że będziesz przygotowana na każdą ewentualność. Dlatego wrzuciła ci do plecaka również mały zapas słodyczy na czarną godzinę.”

Wszystko zapewne byłoby dobrze, gdyby nie kilka uwag Zane’a podsłuchanych przez przypadek przez Harlow uciekającą przed nachalnym gościem Australijczyka. Dziewczyna postanawia zagrać na nosie temu bawidamkowi. Kilka kłamstw spowoduje, że oboje będą musieli udawać zakochanych. Czy jednak to, co do siebie zaczynają czuć, naprawdę jest tylko ściemą?

„Wyraz Twojej twarzy podczas dzisiejszej prezentacji. Widać było wyraźnie, że ię zastanawiasz, jak by to mogło być, gdyby to było naprawdę. Nie myl naszego przedstawienia z rzeczywistością.”

Narracja pierwszoosobowa, z punktu widzenia obojga bohaterów daje nam szerszy wgląd w ich życie. Postacie wyraziste i barwne, przez co w żadnym momencie nie możemy narzekać na nudę. Z każdą stroną poznajemy je coraz bardziej, odkrywając, że nic nie jest do końca takie, jak nam się początkowo zdawało.

„Harlow, to nic złego, że masz na niego ochotę. Ale uczucia… to kłopoty.”

Historia pokazuje, że żadne kłamstwo nie sprawi, iż uwierzy w nie serce. Napisana lekko, z humorem spowoduje, że nieraz się uśmiechniecie podczas lektury. Jednocześnie jest wzruszająca i seksowna, a to naprawdę wybuchowe połączenie. Autorka kolejny raz mnie nie zawiodła i napisała naprawdę przyjemny i ciekawy romans. :)

Lily

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Editio Red.

, by NieGrzeczne Recenzje

In ból, Bracia Slater

"Damien" L.A. Casey - piękne zwieńczenie historii braci Slater [Lily]

Tytuł: „Damien”

Autor: L.A. Casey

Tłumaczenie: Sylwia Chojnacka

Wydawnictwo: Kobiece

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 480

Opis Wydawcy: Piąty tom bestsellerowej serii Bracia Slater, która uwiodła tysiące czytelniczek na całym świecie!

Alannah Ryder zawsze cierpiała w milczeniu. Czasem cisza stawała się tak ogłuszająca, że doprowadzała ją niemal do szaleństwa. Kiedyś zamarzyła o przygodzie, o czymś innym niż zwykłe życie, które wiodła. Marzenie, którym był przystojny uwodziciel, odwróciło się przeciwko niej i sprawiło, że Alannah kompletnie się załamała.

Damien Slater był przyczyną wszystkich nieszczęść w życiu ukochanych osób. Decyzja, którą podjął, gdy miał zaledwie piętnaście lat, zniszczyła życie jego braci i nie mógł zrobić nic, aby to zmienić. Najboleśniejsze było to, że zrujnował życie jedynej kobiety, która pragnęła zostać z nim dłużej niż jedną noc. Ta myśl nieomal zniszczyła też jego.

Chwilowa ucieczka pomogła mu się uleczyć, ale jego powrót do Irlandii wywołał jeszcze większy ból Alannah.

Czy pojawi się między nimi iskra, która na nowo wznieci ogień w ich sercach?

~*~*~*~

Na „Damiena” L.A. Casey fani autorki czekali z utęsknieniem i doczekali się. Ta książka jest delikatniejsza od poprzednich, nastawiona bardziej na relację pomiędzy bohaterami niż na ich przeszłość. Przyznam Wam się od razu, że ta część skradła moje serducho. ;)

"Damien mnie skrzywdził, ale nigdy nie dam mu okazji, by zrobił to ponownie. Powiedział, że mnie nie chce, i do końca życia o tym nie zapomnę."

Damien jest ostatnim z braci Slaterów. Był przez resztę chroniony jako najmłodszy. Przez to też dręczyły go wyrzuty sumienia wobec rodzeństwa. Gdy na jego drodze stanęła Alannah, okazało się, że będzie kolejną „rzeczą”, której będzie żałował. Kiedy powraca na łono rodziny, postanawia naprawić swoje błędy i zdobyć na nowo miłość ukochanej.

Z kolei Alannah, usiłuje utrzymać dystans, który dotąd utrzymywała wobec paczki Slaterów. Nie pomogło też to, co zrobił jej w przeszłości Damien. Usiłowała znienawidzić mężczyznę, jednak nie tak łatwo wyrzucić z serca kogoś, kto na dobre się w nim rozgościł.

"Dzisiaj rano nie myślałam logicznie, gdy Damien był blisko mnie. Efektem był zachwycający pocałunek, który tylko bardziej namieszał mi w głowie."

Cała książka nie obfituje w jakieś niesamowite zwroty akcji. Jest raczej typową historią opowiadającą losy dwójki postaci, ich związku oraz dochodzenia do porozumienia, odnalezienia się na nowo i wybaczenia sobie nawzajem błędów przeszłości. Nie ma tu też ogromnej ilości scen erotycznych, co osobiście poczytuję za plus. Do tego autorka wprowadziła znany nam już z poprzednich części humor. Ogółem – cud, miód i malinka – przynajmniej dla mnie. :D

Oczywiście jest i minus. Niestety w tej powieści otrzymujemy jeden „znaczący” zwrot akcji, który moim zdaniem, po pierwsze był zupełnie niepotrzebny, zaś po drugie, został wprowadzony na siłę i nie miał żadnego uzasadnienia. Po prostu tam się pojawił i już. Myślę, że książka nie straciłaby zupełnie nic, gdyby ten epizod wyrzucić.

Całość została napisana oczywiście z dwóch perspektyw w pierwszej osobie, czyli autorka utrzymała konwencję poprzednich tomów. Uważam, że z każdą książką widać, że autorka się rozwija, pod względem warsztatowym, jak i emocjonalnym. Wydawało mi się, że na etapie „Damiena” to już nie były historie nieco odrealnione, lecz naprawdę miałam wrażenie, że taka relacja pomiędzy bohaterami mogłaby wydarzyć się w prawdziwym życiu.

"Spośród wszystkich braci Slater on był mi najbardziej obcy. Nie rozmawialiśmy zbyt często nawet wtedy, gdy ze sobą przebywaliśmy."

Ja tą częścią byłam zachwycona i polecam Wam nie tylko „Damiena” ale i całą serię o braciach Slater. Są to lekkie, zabawne, a jednocześnie emocjonujące książki z dodatkiem wątków erotycznych oraz sensacyjnych. Myśląc, że to koniec, nieco zrobiło mi się smutno, bo związałam się z tymi bohaterami, jednak jedna z naszych NieGrzecznych czytelniczek mnie bardzo uszczęśliwiła – są kolejne części! Zatem, pozostaje mieć nadzieję, że Wydawnictwo Kobiece nie zawiedzie i będziemy mogli cieszyć się w dalszym czasie naprawdę niegrzecznymi postaciami. ;)

Lily

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Kobiece.

, by NieGrzeczne Recenzje

In dark, dark romance

"Nieczyste więzy" K.N. Haner - czyli naprawdę dobry dark romance [Lily]

Tytuł: „Nieczyste więzy”

Autor: K.N. Haner

Wydawnictwo: Znak literanova (Między Słowami)

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 336

Opis Wydawcy: Gdy miłość staje się obsesją, nie można się już zatrzymać

Claire czuje, że nigdy nie poradzi sobie z piętnem, które nosi w sobie od dzieciństwa. Jest zbyt krucha, bezradna, inna niż wszyscy. Staż w prestiżowej firmie to dla niej życiowa szansa. Podobnie jak doktor Douglas, świetny i szanowany terapeuta, głęboko skrywający własne mroczne sekrety. Tylko on doskonale rozumie, czym jest walka z własnymi demonami.

Manipulacja i obezwładniająca namiętność - fundamenty książki Nieczyste więzy

W jego szarozielonych oczach Claire odnajduje ten sam ogień, który spala ją samą. Oboje podejmują mroczną grę, w której obezwładniająca namiętność i bezwzględna manipulacja prowadzą na samo dno piekła. Doktor kontroluje każdy ruch dziewczyny. A może tylko mu się wydaje, bo wciąż nie wiadomo, kto rozdaje karty w tym niedozwolonym układzie…

~*~*~*~

Czas na nową odsłonę K.N. Haner. :D Z twórczością autorki spotkałam się do tej pory tylko raz. Była to jedna z jej pierwszych książek i przyznaję, że nie trafiła w mój gust. „Nieczyste więzy” to moje drugie podejście. Gdy przeczytałam opis, zobaczyłam okładkę, pomyślałam – to może być to. ;) Czy się pomyliłam? Zapraszam Was na moją opinię o dark romance K.N. Haner.

Historia opowiada o dwójce postaci – Claire i Colinie, z czego napisana jest głównie z punktu widzenia właśnie Claire w narracji pierwszoosobowej. I to właśnie jej świat w największej mierze poznajemy. Dziewczyna jest zbitkiem sprzeczności. Z jednej strony jest spokojną, skrytą i nieco niepewną osobą, z drugiej jednak pod tą powłoką znajduje się pewna siebie, mroczna i bezwzględna momentami kobieta. Poznajemy ją w chwili, kiedy otrzymuje staż w prestiżowej firmie. To dla niej szansa na stabilizację i rozwój, lecz jednocześnie stanowi potencjalny bodziec, który może wywołać u niej problemy o podłożu psychicznym.

„Więc, robisz z siebie wyzwoloną, perwersyjną idiotkę by udowodnić samej sobie, że nie boisz się swojej przeszłości?”

By móc w miarę normalnie funkcjonować, z uwagi na swoje zaburzenia, rozpoczyna spotkania z szanowanym w środowisku terapeutą Colinem Douglasem. Wszystko wydaje się w porządku do chwili, kiedy oboje rozpoczną niemoralną grę. Oboje łączy to, że podnieca ich bycie na granicy namiętności z brutalnością. I o ile Claire ma przebłyski tego, iż postępuje niewłaściwie – w końcu, Colin jest jej terapeutą, w dodatku ma żonę. O tyle Douglas takich wątpliwości wydaje się nie mieć. Ich wzajemna gra i manipulacja doprowadzi do niespodziewanego finału.

„Nieczyste więzy” są z pewnością powieścią specyficzną i nie każdemu może przypaść do gustu. To, co mi się podobało w tej książce to naprawdę dobre opisanie relacji, jaka połączyła bohaterów. Wprowadzenie do fabuły pobocznych postaci, które mają także swoją określoną rolę w toku wydarzeń świetnie komponuje się z całością. Jeżeli chodzi o postaci Claire i Colina, to przyznaję, że do samego końca czułam ich mroczną obsesję, w pewnym sensie obłęd. Jeżeli ktoś trochę interesuje się się psychologią, to z pewnością będzie to dla niego ciekawe doświadczenie. Główni bohaterowie są, każde na swój sposób, skrzywieni, co autorka wiernie ukazała. Ich psychologiczny rys dodał tej powieści smaczku, który niewątpliwie uważam za plus.

„Jego wzrok błądzi po moim ciele, zaglądając w dekolt koszuli. Gdy patrzę mu w oczy, nie jestem w stanie normalnie myśleć. Znowu budzi się we mnie pożądanie i mimo że tym razem jesteśmy przecież w jego domu, pragnę go.”

Z pewnością za naganne powinniśmy przede wszystkim uznać zachowanie doktora. Etyki w jego postępowaniu nie ma ani krztyny. Zamiast pomóc Claire, wciąga ją w swój własny mrok, z którym widać, że nie potrafi sobie poradzić. Cóż, lekarz potrzebuje lekarza w tej historii. W tle przebijają się także fragmenty dotyczące morderczych skłonności pewnego mężczyzny. Kim on jest i czy ponownie zabije? To pytanie gdzieś z tyłu głowy czytelnikowi towarzyszy do samego końca, choć w trakcie lektury akurat ta kwestia ulega nieco rozmyciu.

Pomimo tego mroku towarzyszącego nam w tej powieści, trochę nie bardzo pasowało mi określenie tej książki, zapewne przez wydawnictwo, mianem thrillera. Dark romance, z pewnością tak, ale jeśli chodzi o thriller, to czegoś mi brakowało. Autorka głównie skupiła się na relacji doktora z pacjentką w sferze seksualnej, pod płaszczykiem pomocy. Cała groza, jakieś czyhające niebezpieczeństwo i związane z tym wyczekiwanie tego kulminacyjnego momentu, gdzieś tam majaczyły tle, rozmywając się pośród innych wydarzeń mających miejsce w książce. Właściwie tylko początek i zakończenie miało odpowiednie napięcie, które mogłoby stanowić podstawę do thrillera, co w późniejszym rozwoju fabuły gdzieś się zagubiło, by odnaleźć się dopiero w finale. Dla mnie, jak wspomniałam, jest to jak najbardziej dark romance i przy tej klasyfikacji „Nieczystych więzów” bym pozostała. Troszkę szkoda, bo z pewnością gdyby położony został większy nacisk na element czyhającego na główną bohaterkę niebezpieczeństwa, historia mogłaby nabrać bardziej mrocznego wydźwięku pod innym kątem aniżeli seksualny. Ten aspekt troszkę się jednak ustąpił na rzecz niewłaściwego, z punktu widzenia etyki, romansu. Z pewnością jednak udało się autorce ukazać właśnie tę ciemną stronę człowieka, który manipuluje innymi, by osiągnąć spełnienie swoich pragnień.

„Wracam do pustego mieszkania i jest mi tak jakoś źle. Fajnie byłoby mieć kogoś, komu mogłabym się wyżalić. Z kim mogłabym pomilczeć. Nie mam takiej osoby. Nigdy nie miałam i nie będę mieć.”

Jak zaznaczyłam na początku, nie każdemu ta pozycja przypadnie do gustu. Z pewnością spodoba się ona fankom bardziej mrocznych romansów, gdzie namiętność przeplata się z brutalnością. Dodatkowo książka traktuje o bardzo niezdrowej relacji dwójki chorych ludzi, z których jedno nie powinno w ogóle wykonywać zawodu, zaś drugie, powinno trafić do dobrego specjalisty. Całkowicie nieetyczna i niemoralna relacja z mrocznym tłem. Do tego świetne zakończenie, które mam nadzieję, że pozostanie takim i w drugiej części książki nie okaże się, że jest inaczej niż myśleliśmy. Bo trzeba przyznać, takie zakończenie nie tylko wbija w fotel i zapada w pamięć, ale i nie jest schematyczne. Także, trzymam kciuki i czekam, co tam zaserwuje czytelnikom jeszcze autorka. „Nieczyste więzy” polecam osobom o mocniejszych nerwach oraz wielbicielkom dark romance. ;)

Lily

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Między Słowami (Wydawnictwo Znak).

, by NieGrzeczne Recenzje

In kłamstwa, kobiece

Vi Keeland w najlepszym wydaniu, czyli "Kusząca pomyłka" zdobywa czytelnicze serca [Lily]

Tytuł: „Kusząca pomyłka”

Autor: Vi Keeland

Tłumaczenie: Sylwia Chojnacka

Wydawnictwo: Kobiece

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 376

Opis Wydawcy: Zniewalająca, niesamowicie kusząca książka jednej z najpopularniejszych autorek romansów!

Po raz pierwszy spotkali się w pubie. Rachel powiedziała Caine’owi, co myśli o jego kłamstwach i wybujałym ego. Bez wahania zaciągnął jej przyjaciółkę do łóżka. Zapomniał tylko wspomnieć, że jest żonaty. Rachel nie żałowała żadnego słowa, które wtedy wypowiedziała. Na idealnej twarzy Caine’a pojawił się jednak tylko lekki uśmiech…

Ups, chyba zaszła pomyłka.

Wyszła, mając nadzieję, że nigdy więcej go nie spotka. A jednak – już następnego ranka okazało się, że Caine jest nowym profesorem na wydziale muzyki w Brooklyn College. A ona właśnie została jego asystentką. Obydwoje niepokorni i piekielnie pociągający. Czy aby na pewno po TAKIM pierwszym spotkaniu zdołają utrzymać odpowiednią zawodową relację?

~*~*~*~

Muszę przyznać, że choć bywały niższych lotów historie, to jednak niezmiennie uwielbiam powieści Vi Keeland. :D Jest to autorka, którą mogę cały czas czytać i mi się nie nudzi. „Kusząca pomyłka” należy do tych lepszych książek w jej wykonaniu. Napisana lekko, z poczuciem humoru i ze smakiem, jednocześnie z nutką tajemniczości, która towarzyszy czytelnikowi prawie do samego końca. Ale od początku. ;)

Historia opowiada o Rachel i Cainie, którzy spotykają się w dość nietypowy i krępujący, jak się później okaże, sposób. Rachel wraz z przyjaciółką spędza wolny wieczór w pubie. Ava zapija smutki związane z faktem, iż poznany przez nią facet okazał się żonaty. Okazuje się, że przebywał akurat w tym samym miejscu i czasie, co dziewczyny. Rachel w związku z tym postanawia nabić nieco rozumu nadętemu i kłamliwemu draniowi. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie jedna, podstawowa sprawa… To nie ten mężczyzna. :P

"To nie zawsze jest łatwe. Ale na dłuższą metę lepiej zranić kogoś prawdą niż uszczęśliwić kłamstwami. Bo ona sama podejmie decyzję i zrobi coś z tą prawdą. A kłamstwa sprawiają, że człowiek stoi w miejscu."

Cóż, zapewne szybko by o tym incydencie nasza bohaterka zapomniała, gdyby nie to, że nowym wykładowcą, którego ma być asystentką, okazał się Caine West – człowiek, któremu przez pomyłkę nawymyślała. Pomiędzy tą dwójką od samego początku iskrzy, jednak oboje starają się zachować wyłącznie profesjonalne stosunki. Czy im się to udało? Cóż, musicie przekonać się sami, a wierzcie mi, naprawdę warto. :D

Historia Caina i Rachel ma także drugie dno. Sekrety, które oboje w sobie noszą wyjdą na jaw, a wówczas bohaterowie będą musieli podjąć decyzję – czy przeszłość ma mieć wpływ na przyszłość i mieć ostatnie zdanie. Okazuje się, że niektórym jest po prostu pisane się spotkać. Czy w ich wypadku okaże się ono szczęśliwe?

"Jesteś piękna. Każdy facet, który nie myśli o seksie z tobą przy pierwszym spotkaniu, jest kłamcą. A taki, który nie potrafi tego powiedzieć, nie jest tym, kogo szukasz, bo nie zwraca na to uwagi. Czyli brak uwagi też jest do kitu, a on nie jest wart twojego czasu."

Vi Keeland nieodmiennie zdobywa swoimi powieściami moje serce. :D „Kusząca pomyłka” napisana została w narracji pierwszoosobowej z dwóch punktów widzenia, przy czym o ile fragmenty Rachel pisane są w czasie teraźniejszym, o tyle narracja Caina została w przeważającej części przeniesiona o piętnaście lat wcześniej. Jest to o tyle ciekawy zabieg, że dzięki temu nie tylko poznajemy przeszłość Caina, ale również razem z nim śledzimy wydarzenia, które w pewien sposób miały wpływ na to, kim jest obecnie.

To co osobiście mnie zauroczyło, to muzyka, która jest obecna w książce niemal na każdym kroku. Jest ona niczym kolejny bohater, gdzieś w tle czuwający nad całością, lecz wyraźnie wybrzmiewający pośród kolejnych stron. Autorka porusza także kwestię terapii muzyką osób z chorobą Alzheimera.

"Włączyłam muzykę, a Umberto natychmiast zamknął oczy. W ciągu kilku sekund napięcie z jego twarzy zniknęło. (...)W którymś momencie podczas słuchania piosenki Umberto wyciągnął rękę i ujął dłoń żony. To był drobny gest, ale takie chwilowe przebłyski rozpoznania miały ogromne znaczenie dla rodziny borykającej się z Alzheimerem."

„Kusząca pomyłka” to przemyślany i dobrze skonstruowany romans ze świetną charakterystyką postaci. Zbliżenia bohaterów nie zajmują większości książki, a jeśli już się pojawiają, są napisane ze smakiem, co obecnie bardzo doceniam. Wciągająca, ciekawa, a do tego seksowna historia – właśnie taka jest nowa powieść Vi Keeland, którą Wam serdecznie polecam. Liczę, że kolejne będą równie dobre jak ta.;)

Lily

Moja ocena: 5,5/6

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Kobiece.

, by NieGrzeczne Recenzje

In Lily, miłość

Historia niezwykłej miłości i rozpoczynania od nowa w powieści pt. "River" Samanthy Towle [Lily]

Tytuł: „River”

Autor: Samntha Towle

Tłumaczenie: Anna Kuksinowicz

Wydawnictwo: Niezwykłe

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 294

Opis Wydawcy: Nowe miasto. Nowa tożsamość. Ciąża i samotność. I daleko od przeszłości, przed którą Carrie Ford tak usilnie próbuje uciec.

River Wild jest humorzastym, nadętym dupkiem i w dodatku jej nowym sąsiadem.

Carrie nie ma ochoty się z nim zaprzyjaźniać, on również nie chce zostać jej przyjacielem.

Jednak kiedy wszystko wydaje się jasne, mężczyzna niespodziewanie pomaga jej uratować porzuconego psa. Tego dnia Carrie dostrzega w jego oczach coś, co można zobaczyć też w jej spojrzeniu. Smutek. Ból. Samotność. Carrie bardzo dobrze zna te wszystkie uczucia.

Między dwojgiem zranionych ludzi nawiązuje się niechciana i niespodziewana przyjaźń, która bez ostrzeżenia zmienia się w coś więcej. Oboje mają swoje sekrety, ale to nie ma żadnego znaczenia, ponieważ ona bardzo dobrze go rozumie, a on ją. W końcu Carrie pierwszy raz w życiu doznaje czegoś, czego się nie spodziewała – szczęścia. Niestety szczęście nie trwa długo. Nie, dla takich ludzi jak ona. Szczególnie kiedy przeszłość czai się za rogiem, czekając na odpowiedni moment, żeby wszystko odebrać.

~*~*~*~

„River” Samanthy Towle nie jest wyłącznie romansem. To historia, w której przemoc domowa i przemoc seksualna siedzi wraz z bohaterami przy stole i gra w pokera. Karty jakie otrzymują nie dają nadziei, wszystko zależy od graczy i decyzji, czy powiedzieć pass, czy też walczyć dalej.

„Wychodzę przez drzwi frontowe, i zostawiam za sobą Annie Coombs. Teraz nazywam się Carrie Ford.”

Carrie ucieka przez swoim koszmarem, gdy dowiaduje się, że jest przy nadziei. Trafia do Teksasu i niewielkiego miasta mając jedynie pieniądze zabrane z domowego sejfu. Po latach życia w strachu, w końcu może zacząć od nowa. Udaje jej się wynająć dom i znaleźć pracę jako kelnerka. Życie powoli toczy się ku lepszemu.

River to z kolei zamknięty w sobie mruk i do tego sąsiad głównej bohaterki. Mężczyzna nie utrzymuje żadnych kontaktów z mieszkańcami, żyjąc jak odludek. Nowa właścicielka domu obok od początku zdaje się działać mu na nerwy. Kiedy jednak w jego basenie topi się pies, którego Carrie ratuje, staje on twarzą w twarz z uroczą kobietą, za nic mającą jego gburowatą naturę.

„Po raz pierwszy od bardzo długiego czasu naprawdę czuję się dobrze. A, co najdziwniejsze, to dzięki mojemu gburowatemu sąsiadowi.”

Od tej chwili, mimowolnie Rivera ciągnie do upartej, lecz jednocześnie czułej Carrie. A kiedy dowiaduje się, że jest w ciąży, zaczyna jej pomagać w różnych czynnościach, choć pokazując jasno, że na nic więcej nie może liczyć. Ta zaskakująca przyjaźń sprawia, że oboje zaczynają się otwierać na nowe życie.

Jest to ogólny zarys fabuły, jednak musi wam wystarczyć, ponieważ cokolwiek więcej byłoby dużym spojlerem. Z pewnością jest to niebanalny romans, w którym bardzo ważną rolę odgrywa mroczna przeszłość obojga. Autorka duży nacisk położyła na ukazanie czytelnikowi, jak bardzo wpływa na człowieka zło wyrządzone mu, gdy był dzieckiem. Ukazuje również, że zmuszanie współmałżonka do seksu jest gwałtem. Przemoc używana przez ludzi, którzy w oczach społeczeństwa powinni być krystalicznie czyści, jest tym bardziej kłująca w oczy. Najgorsze, co może spotkać bowiem ofiarę przemocy, to niemożność otrzymania znikąd pomocy, ponieważ nikt im nie wierzy. Bo przecież, policjant nie może znęcać się nad żoną, czy wykorzystywać seksualnie dziecka, prawda? Przerażające są opisy, a co dopiero świadomość, że takie rzeczy dzieją się naprawdę, gdzieś obok nas.

„Mój sąsiad uśmiech się ironicznie na widok napisu, ktoy się na niej znajduje.

Na górze od piżamy jest napisane: Lubię Twoje bombki, a pod słowami wisi para wspomnianych ozdób choinkowych.”

Fabuła została poprowadzona głównie z punktu widzenia Carrie w narracji pierwszoosobowej. Rivera poznajemy zaś za sprawą poprzez retrospekcje. W tym miejscu należy zauważyć, że akurat tego bohatera było, moim zdaniem, za mało. Chciałoby się dowiedzieć czegoś więcej. Autorka mogłaby rozbudować tę historię, a zwłaszcza głównych bohaterów, wówczas zapewne książka byłaby idealna. Całość jednak jest, pomimo trudnych tematów, napisana lekko, przez co czyta się ją szybko i płynnie.

Nawet istnienie kilku niedostatków, nie zmienia tego, że mogę Wam szczerze polecić tę lekturę. Zapewniam, że pomimo gburowatości i ograniczonego słownictwa, pokochacie tego mruka Rivera, a Carrie będziecie kibicować, żeby ta odważna kobieta w końcu zaznała trochę szczęścia.

Lily

Moja ocena: 5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Niezwykłe.

, by NieGrzeczne Recenzje

In choroba, dramat

Zabawna i wzruszająca opowieść o odwadze i walce o szczęście w książce "Szczęście dla zuchwałych" Petry Hülsmann [Lily]

Tytuł: „Szczęście dla zuchwałych”

Autor: Petra Hülsmann

Tłumaczenie: Agnieszka Hofmann

Wydawnictwo: Initium

Rok Wydania: 2019

Ilość stron: 512

Opis Wydawcy: Szczęście nie rośnie na drzewach – czasem trzeba o nie zawalczyć. Zabawna i wzruszająca opowieść o kobiecie, która odważyła się być szczęśliwa.

Stoisz po szyję w wodzie? Głowa do góry! Imprezy, wolność, beztroska − dla Marie nie ma nic ważniejszego. Wszystko zmienia się, kiedy jej siostra Christine zapada na ciężką chorobę i prosi, by na czas terapii zaopiekować się jej dziećmi. Jakby tego było mało, Marie ma przejąć jej posadę w rodzinnej stoczni jachtowej. Zupełnie nie ma ochoty na nowe wyzwanie, a tym bardziej na nowego szefa, sztywnego nudziarza o imieniu Daniel. Podczas gdy jedna katastrofa goni drugą, a życie staje się chaosem, Marie powoli zaczyna pojmować, że są na świecie rzeczy, o które warto walczyć. I że pewne sytuacje – na przykład nowa miłość − dopadają człowieka wtedy, gdy się tego najmniej spodziewa.

~*~*~*~

Tym razem miałam przyjemność przeczytać powieść niemieckiej pisarki Petry Hülsmann „Szczęście dla zuchwałych”. Historia opowiada o tym, jak z lekkomyślnej dziewczyny główna bohaterka musi przeistoczyć się w odpowiedzialną kobietę.

„(…) moje życie stanęło na głowie w ciągu niecałych dwudziestu czterech godzin.”

Marie jest młodszą z córek właściciela stoczni jachtowej. Dziewczyna żyje z dnia na dzień, od imprezy do imprezy. Przyświeca jej jeden cel – beztroska i dobra zabawa. Bardzo szybko jednak jej wolność od obowiązków się kończy. Marie otrzymuje bowiem informację, która wstrząsa całym jej światem. Jej siostra ma nowotwór. Christine prosi zatem Marie, by ta przeprowadziła się do niej na czas terapii, aby mogła pomóc w opiece nad dziećmi. Do tego, szybko okazuje się, że ojciec przekazuje jej posadę Christine w stoczni na czas jej nieobecności.

O ile opieka nad dziećmi siostry stanowi dla Marie normalną siostrzaną przysługę, o tyle stocznia to zupełnie inny rodzaj wyzwania. Zwłaszcza, odkąd musi współpracować ze sztywniakiem i gburem Danielem, jej nowym szefem. W jednej chwili życie Marie staje na głowie, a ona sama będzie zmuszona stanąć oko w oko z bolesną przeszłością i niepewną przyszłością.

„Nie chcę znowu wkładać serca w coś, co później i tak zostanie mi odebrane.”

„Szczęście dla zuchwałych” jest przepiękną opowieścią o tym, co w życiu jest najważniejsze i że o pewne rzeczy należy walczyć do utraty tchu. Historia przedstawia zarówno walkę z chorobą, jaką jest rak piersi, jednocześnie wskazując czytelnikowi, jak ważna jest profilaktyka i poddawanie się systematycznym badaniom. Ukazuje także tę drugą stronę – rodzinę chorego i to, jak bardzo zmienia się ich codzienne życie. Autorka w umiejętny sposób wplata dojrzewanie emocjonalne głównej bohaterki i walkę z własnymi demonami z przeszłości. W tle zaś dojrzewa zaskakująca miłość.

„Odnosiłam wrażenie, że siłą powstrzymywał się od śmiechu. Powoli zaczęło do mnie docierać, że Daniel odstawia cały ten cyrk, żeby mnie sprowokować i udowodnić, iż słusznie udaję idiotkę.”

Początek książki wielokrotnie wywoływał u mnie rozdrażnienie. Zachowanie Marie nie sprawiało, że człowiek od razu pała do niej sympatią. Jest samolubna, rozpieszczona, dziecinna i jakby oderwana od rzeczywistości. Dopiero, gdy poznajemy powody, dla których taka była, zaczynamy rozumieć, że jej zachowanie stanowiło pewien mur obronny przed zranieniem. Autorka pokazuje również, jak ważna jest rozmowa o tym, co nas trapi.

„W ostatnim czasie ciągle budziły się we mnie wspomnienia i dawno zapomniane uczucia, które – w połączeniu z chorobą Christine i nieustannym podskórnym lękiem o nią – powoli zaczynały kruszyć moją powłokę. Musiałam cholernie uważać, żeby w końcu całkiem nie ustąpiła pod ich naciskiem.”

Powieść została napisana w narracji pierwszoosobowej z punktu widzenia Marie. I choć miałam delikatny niedosyt, gdyż chciałabym poznać niektóre z postaci bardziej, jak np. Daniela, który był w tej książce moim ulubieńcem, to i tak fabuła została poprowadzona w wyjątkowo umiejętny sposób, że aż tak bardzo nie rzuca się to w oczy. Bardzo podobała mi się zarówno kreacja bohaterów, jak również nakreślone przez autorkę relacje pomiędzy nimi. Każdej z postaci poświęcono wystarczającą ilość czasu, by czytelnik mógł je poznać oraz zrozumieć motywy ich postępowania, choć jak wcześniej wspomniałam, o kilku z nich chętnie dowiedziałabym się czegoś więcej, a niestety nie było mi to dane. Jednocześnie z przyjemnością śledziłam zmiany zachodzące w Marie i jej otoczeniu oraz rozwój miłości, której dziewczyna się nie spodziewała.

„Cholera, nie była dobra w te klocki, nie umiałam słodko pitolić. Czemu nagle czułam się w jego obecności jak zdenerwowana nastolatka?”

„Szczęście dla zuchwałych” jest książką wartościową i z przesłaniem. Jednocześnie zabawna i dramatyczna. Do tego lekki styl pisania autorki sprawia, że przez treść się po prostu przepływa. Polecam wszystkim tym, którzy cenią dobrze napisane powieści, z ciekawą fabułą i dobrze wykreowanymi bohaterami. Nie zawiedziecie się. ;)

Lily

Moja ocena: 5,5/6 ;)

Za egzemplarz książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Initium.

, by NieGrzeczne Recenzje

Pages

"Siła honoru" Linda Szańska

"Zmysłowy anioł stróż" - Kristen Ashley [Lily]

Najlepszy romans listopada ;) - "Ściema" K. Bromberg [Lily]

"Damien" L.A. Casey - piękne zwieńczenie historii braci Slater [Lily]

"Nieczyste więzy" K.N. Haner - czyli naprawdę dobry dark romance [Lily]

Vi Keeland w najlepszym wydaniu, czyli "Kusząca pomyłka" zdobywa czytelnicze serca [Lily]

Historia niezwykłej miłości i rozpoczynania od nowa w powieści pt. "River" Samanthy Towle [Lily]

Zabawna i wzruszająca opowieść o odwadze i walce o szczęście w książce "Szczęście dla zuchwałych" Petry Hülsmann [Lily]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Pages

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Subscribe