NieGrzeczne Recenzje: walka

In fantastyka, królestwo

Fantastyka w najlepszym wydaniu, czyli "Onyx&Ivory" Mindee Arnett [Lily]

Tytuł: „Onyx&Ivory”

Autor: Mindee Arnett

Tłumaczenie: Paulina Braiter

Wydawnictwo: Jaguar

Ilość stron: 480

Rok wydania: 2019

Opis wydawcy: Nazywają ją Zdrajczynią Kate. To przydomek, który Kate Brighton odziedziczyła po ojcu, po tym, jak próbował zabić arcykróla Rime.

Wypędzona z szeregów szlachty Kate pracuje jako kurierka pocztowa. W tym fachu mogą przetrwać tylko najlepsi i najszybsi z jeźdźców, bo kiedy zapada noc, na świat wychodzą gadźce – mordercze bezskrzydłe smoki. Na szczęście Kate ma sekret, który zapewnia jej przewagę. Jest dzikunką, władającą zakazaną magią, która pozwala jej wpływać na umysły zwierząt.

I właśnie ta magia doprowadza ją do miejsca, gdzie gadźce za dnia dokonały masakry całej karawany, z której ocalał tylko Corwin Thormane, syn króla. Jej pierwsza miłość, chłopak, którego poprzysięgła zapomnieć po tym, jak skazał jej ojca na śmierć.

Teraz, gdy ich drogi znów się skrzyżowały, Kate i Corwin muszą zapomnieć o przeszłości, by stawić czoło nowemu zagrożeniu i jeszcze mroczniejszym siłom, budzącym się w królestwie.

~*~*~*~

„Onyx&Ivory” Mindee Arnett przyciągnęła mnie najpierw okładką, a następnie opisem. Gdy zaczęłam czytać tę powieść z gatunku fantastyki, poczułam się tak, jakbym przeniosła się w czasie i przestrzeni wprost do świata przedstawionego przez autorkę. Książka okazała się wspaniałą, barwną i niesamowicie wciągającą lekturą, którą chętnie przeczytam ponownie w oczekiwaniu na ciąg dalszy. Fabuła została poprowadzona w narracji trzecio osobowej z punktu widzenia zarówno Kate, jak i Corwina — głównych bohaterów powieści.

Kate, to królewska kurierka i jednocześnie córka zdrajcy korony. Corwin, arcyksiążę i prawdopodobny następca tronu Norgardu, który skazał ojca ukochanej na śmierć. Po tym, jak ojciec Kate został zabity za usiłowanie zamordowania arcykróla, Kate staje się pariasem pośród ludu Norgardu i podejmuje trudną decyzję o opuszczeniu miasta, które do tej pory było jej domem. Nigdzie nie czuje się na miejscu. Wszędzie traktowana jest jak zdrajczyni, choć to jej ojciec zawinił. Do tego, musi strzec tajemnicy dotyczącej jej prawdziwej natury. Jest bowiem dzikunką – władającą pierwotną magią. Kate potrafi wpływać na umysły zwierząt, lecz jej dar jest w świecie w którym żyje zakazany, a ludzie go posiadający zostają skazani na śmierć.

„Kate nie odrywała od niego wzroku . Jej serce stało się odrębną istotą żyjącą wewnątrz niej, szarpało się i dygotało. Tak wiele rzeczy pragnęła powiedzieć. Pozwoliłeś, żeby mój ojciec umarł. Zniszczyłeś mi życie. Złamałeś mi serce.”

Kiedy Farhold, gdzie pracuje Kate, odwiedza książę podczas objazdu miasteczek, dziewczyna myśli tylko o tym, by nie spotkać dawnej miłości na swojej drodze. Po tym, jak Corwin skazał jej ojca na śmierć, pragnęła o nim zapomnieć raz na zawsze. Niestety Fortuna to bardzo kapryśna kobieta i ponownie stawia tych dwoje naprzeciw siebie. Corwin nie zapomniał tej energicznej, mądrej i pięknej dziewczyny. Wiedział jednak, że jako synowi arcykróla nie jest dane być z tym, kogo sam wybierze. Podejmuje decyzję, by jak najszybciej opuścić miasto i Kate, odgradzając się tym samym od przeszłości i uczuć.

Niedługo jednak główna bohaterka cieszy się samotnością, gdyż wracając z kolejnej kurierskiej dostawy napotyka gadźce – postrach wszystkich miast. Stwory, które dotąd atakowały tylko w nocy, pojawiają się nagle za dnia. Gdy okazuje się, iż ich celem jest orszak arcyksięcia, Kate z drżeniem serca rusza im z pomocą. Ryzykując rozpoznanie, używa swojej magii oraz rewolweru stworzonego przez jej przyjaciela, także dzikuna, by ocalić Corwina. Pielęgnując mężczyznę, ponownie wraca myślami do czasów, kiedy wszystko było prostsze i piękniejsze. Od tej chwili obydwoje wkraczają ponownie na wspólną ścieżkę, by ocalić swój świat i siebie nawzajem.

„Lepiej mieć dwie osoby, które naprawdę szczerze Cię kochają, niż całe miasto niepewnych przyjaciół.”

Ta powieść mnie bardzo przyjemnie zaskoczyła. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego, książki przygodowo-fantastycznej. Otrzymałam trzymający w napięciu dramat, świetnie wykreowanych bohaterów, doskonale skonstruowany romans, a do tego wszystkiego tło polityki, która tak jak w realnym świecie także tutaj wpływa na tok wydarzeń oraz mąci ludziom w głowach. Bardzo podobało mi się ukazanie nierówności społecznych i nienawiści do nieznanego. Autorka niezwykle trafnie przedstawiła, co może się stać, jeśli pozwolimy by uprzedzenia i niewiedza stanęły na drodze prawdzie oraz poznaniu.

„Dzikuni czy nie, to wciąż ludzie. Dokonują dobrych i złych wyborów, tak jak i my.”

Walka, jaką toczą bohaterowie odbywa się na dwóch frontach. Konieczność odkrycia, skąd pojawiły się dzienne gadźce mordujące ich lud, nałożą się na poddanie się przez Corwina niebezpiecznym próbom uroru, które mają wskazać następnego arcykróla. Do tego, w najbliższym kręgu arcyksięcia kryje się zdrajca.

Podczas lektury zachwycałam się tym, jak ciekawy zestaw bohaterów przedstawiła Mindee Arnett w swojej powieści. Sama Kate jest silną, niezłomną kobietą, która pomimo życia na wygnaniu potrafiła znaleźć skrawek miejsca, gdzie była, choć trochę szczęśliwa. Z pewnością wiele zmienili przyjaciele, których pragnie za wszelką cenę chronić. To oni są teraz jej rodziną, jedyną, jaka po śmierci ojca jej pozostała. Główna bohaterka nie jest wyidealizowana, ma wady jak każdy z nas i chyba to od razu spowodowało, że polubiłam ją i kibicowałam przez całą książkę. Pomimo tego, iż nadal gdzieś w głębi serca tli się w niej uczucie do Corwina, nie pozwala, by traktował ją jak przygodę, która szybko przeminie, pozostawiając po sobie jedynie ból i żal. Potrafiła unieść się ponad gniew, jaki w niej płonął i pomóc w ocaleniu Norgardu, z którego ją wypędzono.

„Wszyscy jesteśmy ludźmi, Wasza Wysokość, nieważne, obdarzonymi magią czy nie, a każdy człowiek jest zdolny do zdrady.”

Corwin z kolei jest rozdartym wewnętrznie młodym mężczyzną, na którego barkach spoczywa potencjalna odpowiedzialność za swój lud. Po tragicznym wydarzeniu podczas jego wyprawy, z której wrócił z przydomkiem Zagubiony Książę, jest jeszcze bardziej niepewny tego, czy sobie poradzi w roli władcy. Kiedy jednak z bliska zaczyna się przyglądać poczynaniom swojego brata oraz pod wpływem Kate, zaczyna zastanawiać się, czy to, w co do tej pory wierzył, nie jest jedynie złudzeniem i świetną grą prowadzoną przez wrogów, skrytych pod płaszczem przyjaciół. Z przyjemnością śledziłam jego przemianę z niepewnego niejako chłopca w świadomego swej roli oraz siły charakteru mężczyznę.

„ — Sądziłem, że znów zostaliśmy przyjaciółmi… tak jak kiedyś.

Kate zacisnęła wargi. Powróciły wspomnienia ostatnich tygodni — porannych przejażdżek za miastem, przekomarzań, mimowolnych dotknięć. Choć próbowała się opierać, pozwoliła mu znowu zakraść się do jej życia, a sobie zapomnieć o wszystkim, co ich dzieli.

To arcyksiążę. Nigdy nie będzie nikim innym. Westchnęła.

— Nigdy nie będzie już tak jak kiedyś, Corwinie — rzekła cicho. — Te czasy umarły wraz z moim ojcem.

Corwin wzdrygnął się i spuścił wzrok; wyraźnie czuł się winny. odwrócił się i wyszedł, pozostawiając ją w ciemności i ciszy. Samą z własną dumą i niczym ponadto.”

Jeżeli chodzi o pozostałe postaci, przyznam, że byłam niesamowicie mile zaskoczona. Każda z nich ma swoje znaczenie i rolę do odegrania. Jednocześnie, autorka otwiera przed nami jedynie mały fragment wykreowanych bohaterów i życia jakie prowadzili przed pojawieniem się na ścieżce Kate, czy Corwina. Wiele z tych postaci jest niejednoznacznych do tego stopnia, że z zaskoczeniem śledziłam ich przemianę w dobrą, bądź złą stronę. Co do niektórych byłam zaskoczona, kim okazali się w rzeczywistości. Tak samo jak niespodzianką stało się dla mnie rozwiązanie zagadki samej próby zamordowania arcyksięcia przez ojca Kate.

„Wszelka magia wypływa z tego samego źródła, wszystko łączy się ze sobą. Gdy spotyka samą siebie, po prostu znika.”

Cała fabuła jest naprawdę dobrze napisana, pozostawiająca miejsce dla czytelnika na myślenie, niepodająca wszystkiego na srebrnej tacy. Ta książka jest przesiąknięta tajemnicami, wartką akcją, fantastycznymi bohaterami i naprawdę dobrze skonstruowanym wątkiem romantycznym i przygodowym. Autorka przemyca w powieści treści dotyczące nierówności, nietolerancji i manipulacji, walki o lepsze jutro oraz to, do czego są zdolni ludzie, by zdobyć władzę. Powagę powieści bardzo fajnie przełamuje poczucie humoru Arnett, dzięki czemu mroczna nieco fabuła otrzymuje momenty oddechu, kiedy czytelnik może uśmiechnąć się pod nosem.

„— Wyglądasz, jakbyś się denerwował — zauważył Dal. Siedział w fotelu z kieliszkiem wina w dłoni. Według obliczeń Corwina był to już trzeci kieliszek.

Corwin wywrócił oczami.

— Na pewno do mnie mówisz? Ponoć wino to odwaga w płynie.

— Istotnie, tak powiadają. — Dal wstał i uniósł kieliszek w toaście. — I czuję się gotów zabijać olbrzymy i zawstydzać bogów. Chcesz trochę?”

Uwielbiam takie historie i ze szczerego serducha mogę Wam ją polecić, mając nadzieję, że Wam również się ona spodoba. ;) Teraz pozostaje mi z niecierpliwością oczekiwać na kolejną część. :)

Lily

Moja ocena: 6/6

Za możliwość przeczytania niniejszej książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Jaguar.

, by NieGrzeczne Recenzje

In akcja, anioły

Zgromadzenie. Tom 1. Wyjęta ze zła — Joanna Jarczyk [Lily]

Tytuł: „Zgromadzenie. Tom 1. Wyjęta ze zła”

Autor: Joanna Jarczyk

Wydawnictwo: Novae Res

Ilość stron: 352

Opis wydawcy: Chroniąc świat przed złem, strzeż się, by samemu nie stać się tym złym…

Wstępując do Zgromadzenia, Damien bierze na swoje barki niezwykle ważne zadanie – wraz z innymi Stróżami musi ochronić ludzkość przed Łowcami, uniemożliwić im odebranie człowiekowi najważniejszych cnót: wiary, nadziei i miłości. Jak jednak walczyć ze złem, gdy moralność tych, którzy mieli być wzorem, staje pod znakiem zapytania… Kto tak naprawdę jest zły i z kim mamy walczyć? Czy zabijając złoczyńcę, nie stajemy się tacy jak on? Z tymi wątpliwościami będzie musiał zmierzyć się Damien.

„Zgromadzenie” nie jest baśnią o walce dobra ze złem, w której dobro zawsze wygrywa, a bohaterowie to szlachetni mężowie pełni cnót. To powieść o walce z własnymi słabościami, poszukiwaniu swojej tożsamości i przeciwstawianiu się autorytetom.

~*~*~*~

Powieść „Zgromadzenie. Tom 1. Wyjęta ze zła” jest fantastyką, którą czyta się z niezwykłą przyjemnością. Ta książka jest moim pierwszym spotkaniem z autorką i muszę przyznać, że całkiem udanym. Historia napisana została w narracji trzecioosobowej, dzięki czemu mamy wgląd w przemyślenia nie tylko głównego bohatera, ale również pozostałych postaci.

Głównym bohaterem jest Damien, mężczyzna, który dostaje nietypową propozycję od przyjaciela, Louisa – wstąpienie do Zgromadzenia Stróżów, walczących z Łowcami, potworami kradnącymi ludzkie cnoty potrzebne do egzystencji.

Już na początku wydaje się, że mamy z góry określone granice pomiędzy dobrem a złem, a jednak nie wszystko złoto co się świeci, można by rzec. Tak jest właśnie w przypadku każdej z postaci w niniejszej powieści. Dołączenie zaś Damiena do Zgromadzenia spowoduje sporo zamieszania. Nie ma to, jak świeża krew i nowe spojrzenie na to, co było dotychczas niepodważalne i traktowane jak świętość.

„Impulsy wychodzące z podświadomości i bardzo szybki ciąg kolejnych wydarzeń kierowały Damiene niczym lalkarz marionetką w teatrzyku dla dzieci Dopiero kiedy późno w nocy położył się do łóżka i w ciemności pokoju zagapił się na sufit, tempo akcji jego życia zwolniło, a on uświadomił sobie w pełni, co zrobił. I to go maksymalnie przeraziło.”

To, co bardzo podobało mi się w niniejszej historii to etapowość. Nic tu bowiem nie dzieje się bez przyczyny, kolejne zdarzenia są ze sobą powiązane, a główny bohater nie staje się z dnia na dzień wszystkowiedzący. Damien przechodzi szkolenie, dzięki któremu dowiadujemy się, czym Zgromadzenie jest, jak powstało oraz jakie ma zadania. Z chwilą podpisania umowy, Damien przechodzi kolejno przez etapy wstąpienia do Zgromadzenia, podczas operacji otrzymuje skrzydła i nadludzkie zdolności, przystępuje do szkolenia, by w końcu złożyć przysięgę wierności zasadom ustanowionym przez dowódcę Zgromadzenia – Samuela.

„Szkolenie na temat, jak być Stróżem, jak się magicznie przemieniać, jak latać, a także jak walczyć z Łowcami. To było coś, o czym myślał przez ostatnie dwa dni i czego nie potrafił pojąć. Fascynował go ten świat i bardzo chciał zgłębić wszystkie jego tajemnice.”

Nie na długo jednak nasz bohater może cieszyć się spokojem i powolnym poznawaniem tajników Stróżów. Samuel ogłasza swoim Stróżom, że stworzył wynalazek, który jest w stanie unicestwić Łowców. Potrzebuje jedynie krwi jednego z nich, by dokończyć swego dzieła.

Wojna pomiędzy Stróżami a Łowcami wydaje się być dużo głębsza i bardziej osobista, niż na początku można sądzić, a to z kolei nadaje smaczku całej historii. Akcja toczy się powoli do momentu konfrontacji z dwiema Łowczyniami. Jak zakończy się to spotkanie i jakie będzie miało konsekwencje, musicie dowiedzieć się sami. ;)

„ – Czy ciebie naprawdę to bawi? Stoisz przed obliczem śmierci.

– Dobrzy Stróżowie, a jednak mordercy. Nie pozostaje nic innego, jak tylko śmiech.”

Damien jest najbardziej wyrazistą postacią i świetnie dopracowaną. Jest ciekawski, potrafi sam myśleć i jako „świeżak” nie stanowi jedynie biernego potakiwacza i zapatrzonego w szefa podwładnego. Zadaje trudne pytania, powodując, że członkowie Zgromadzenia zaczynają zastanawiać się nad tym, czy to, co wydawało się niepodważalne, faktycznie takie jest. Dzięki temu, że główny bohater ma wątpliwości odnośnie dekalogu, a w związku z tym działalnością Zgromadzenia, wpada w poważne tarapaty, które mogą zakończyć się dla niego smutnym końcem.

Kolejną interesującą postacią jest Louis, który z jednej strony ślepo ufa swojemu szefowi, z drugiej zaś nie chce deprecjonować słów przyjaciela. Staje on w końcu przed trudnym wyborem opowiedzenia się po jednej ze stron. Smaczku niniejszej powieści dodaje także postać Łowczyni, która wparuje niezamierzenie do i tak skomplikowanego życia Damiena, by je jeszcze bardziej zagmatwać. Dziewczyna sprawi, że wszystko, czego dotychczas się nauczył nasz młody Stróż, stanie pod znakiem zapytania.

O samym przywódcy Łowców – Balthazarze – dowiadujemy się stosunkowo niewiele, lecz z każdą ujawnianą tajemnicą wydaje się coraz bardziej zacierać granice pomiędzy prawdą a złudzeniem.

„Zgromadzenie. Tom 1. Wyjęta ze zła” jest naprawdę dobrze napisaną powieścią z gatunku fantastyki, przełamującą nieco oklepany już schemat walki dobra ze złem. Tu nic nie jest oczywiste, a każda podjęta przez bohaterów decyzja ma swoje konsekwencje. Jest to historia, która świetnie ukazuje zakłamanie ludzkiej natury i to jak szybko zmienia się punkt widzenia od miejsca, w którym aktualnie się znajdowali.

Szczerze mogę polecić Wam tę książkę. Ja już nie mogę się doczekać kolejnego tomu, by otrzymać kilka odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. ;)

Lily

Moja ocena: 4,5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Novae Res.

, by NieGrzeczne Recenzje

In akcja, anioły

Walka dobra ze złem w powieści Izabeli Zawis „Światło Anioła” [Lily]

Tytuł: „Światło Anioła”

Autor: Izabela Zawis

Wydawnictwo: Novae Res

Rok Wydania: 2018

Ilość stron: 230

Opis Wydawcy: Walka dobra ze złem właśnie się rozpoczęła. Czy na pewno wiesz, po której stronie staniesz?

Siedemnastoletnia Megan wiedzie typowe życie współczesnej nastolatki. Mieszka wraz z matką, Jill, w małym miasteczku. Nigdy nie poznała swojego ojca. Jej życie niespodziewanie nabiera tempa, kiedy pewnego dnia w stojącym w jej pokoju lustrze zauważa przystojnego chłopaka. I choć na początku jest przekonana, że to tylko wytwór jej bujnej wyobraźni, wkrótce znajomość z Adamem, jej własnym Światłem, doprowadzi ją do poznania wielu skrywanych dotąd tajemnic dotyczących jej rodziny...

Dramatyczne wybory, przed którymi niebawem stanie, wpłyną na losy całego świata. Po czyjej stronie opowie się Megan? Co się wydarzy podczas decydującej walki? Czy uda się ocalić to, co najważniejsze?

~*~*~*~

Tym razem, sięgnęłam po powieść dla młodzieży Izabeli Zawis „Światło Anioła”. Opis mnie zaintrygował, gdyż nie ma to jak kawał świetnej historii o walce dobra ze złem. Jest to książka z gatunku fantasy, więc kolejny plus dla mnie. Napisana w narracji pierwszoosobowej, głównie z punktu widzenia głównej bohaterki, siedemnastoletniej Megan, przeplatanej krótkimi wtrąceniami Adama.

Główną bohaterką powieści jest zatem nastoletnia Megan. Pomocna dziewczyna, wierna przyjaciółka, dobra uczennica. Już na początku miałam z nią niemały problem. Dlaczego? Brakowało mi jakiegoś głębszego wprowadzenia w świat otaczający dziewczynę, czegoś, co sprawiłoby, że poznałabym ją bliżej w tym ludzkim aspekcie. Dość szybko przeskakujemy bowiem do wspomnień, jakie zaczną napływać do jej umysłu, znajomości z mężczyzną z lustra — Adama oraz wkraczania w, jakby nie patrzeć, zupełnie jej obcy świat.

Nie poczułam związku z Megan i jakoś jej sytuacja i problemy z jakimi musi się zmierzyć, przynajmniej w początkowej części książki, mnie nie obeszły. Nie byłam pewna, czy to wina tak szybkiego przejścia od zwyczajnej, ludzkiej nastolatki, do Anioła, który od wieków się odradza i toczy walkę z dwoistością swej natury? Czy też może chodziło o przeświadczenie, że miałam już kiedyś do czynienia z bardzo zbliżoną fabułą i cały czas nie dawało mi to spokoju. Pomijając jednak moje całkowicie subiektywne odczucia, sama historia jest wciągająca i od chwili wejścia do świata Aniołów, intrygująca, a od pewnego momentu, trzymająca w napięciu.

„Dziwnie się poczułam w jego obecności. Nie, to nie był strach, wręcz przeciwnie. Mimo że bardzo mnie skrzywdził, cieszyłam się, że go widzę.”

Najbardziej przyciągnęła moją uwagę postać Adama. Mimo iż, również w jego przypadku dość szybko otrzymujemy informację, iż jest Światłem Megan, a jedno bez drugiego nie potrafi istnieć, to jednak nadal pozostaje nieco tajemniczy. Ta postać od razu zyskała moją sympatię. Jest w niej jakiś blask, który czytelnika przyciąga i nie pozwala oderwać się choć na chwilę, pragnąc więcej.

Oboje z Megan są ze sobą nierozerwalnie związani, zatem gdy nadchodzi dzień, kiedy dziewczyna zaczyna wyczuwać jego obecność, Adam postanawia, że to jest ten właściwy czas, by się do niej zbliżyć. Zło nie śpi, także rozpocznie poszukiwania i będzie starało się przekonać dziewczynę na swoją stronę. Mężczyzna musi się zatem śpieszyć, by dotrzeć do dziewczyny na czas.

„Odwróciłam się ku niemu i ujęłam jego wyciągniętą dłoń, odruchowo przytulając do swojego policzka i rozkoszując się jego ciepłem. Posłał mi jeden z tych swoich rozbrajających uśmiechów.”

Początkowo, Megan wydaje się, że jest bliska obłędu, słysząc głosy, następnie widząc przystojnego młodzieńca w tafli lustra. Pojawiają się również bardzo wyraziste i realistyczne sny, które stanowią wspomnienia wszystkich żyć dziewczyny. Część retrospekcyjna daje czytelnikowi możliwość bliższego zapoznania się z przeszłością Adama i Megan, która zawsze źle się kończyła. Tym razem, ma się odbyć ostateczna rozgrywka.

„Miałem bardzo silną motywację — ostatnim razem zawaliłem całą sprawę i wymknęła mi się. Teraz przyszedł czas dla nas i naszej bezgranicznej miłości. Czas, żebyśmy mogli zacząć wszystko od nowa.”

Zmiany jakie zachodzą w Megan z każdą reinkarnacją, powodują jej ewolucję. Dziewczyna jest przerażona tym, że ciągnie ją w obie strony, sprawiając, że jest rozdarta i do końca nie ma pewności, która cześć jej natury okaże się silniejsza. Czy zdoła dokonać „dobrego” wyboru? Powieść przedstawia problem, z jakim boryka się niejeden z nas. A jednak to, czy wybierzemy drogę jasności, czy też tę mroczną ścieżkę, zależy od nas samych i tego, jak bardzo pragniemy pójść w daną stronę. Główna bohaterka do samego końca nie jest pewna, której części siebie da się pochłonąć, zaś zakończenie pozostawia czytelnika w przyjemnym napięciu i wyczekiwaniu na ciąg dalszy i kolejne wybory, zdaje się, że jeszcze trudniejsze.

„Pod powiekami poczułam napływające łzy. To się porobiło. Jak to mówią, wpadłam po same uszy. Znalazłam się pośrodku największej i najdłuższej wojny, jaką toczą ludzie. Między Dobrem a Złem. Już chyba gorzej nie mogło być.”

Troszkę zabrakło mi ludzkiej matki Megan, Jill. Chciałabym nieco więcej dowiedzieć się na jej temat. Z pewnością bardziej została nakreślona postać prawdziwej, anielskiej matki dziewczyny, Heather. Kobieta, która rządzi Anielską stroną, wydawała się twardą kobietą, która w głębi serca czuje się samotna.

W niniejszej historii otrzymujemy także czarny charakter i zdrajcę, który był dla mnie zaskoczeniem kiedy się ujawnił. Postać Iana stojącego po Złej stronie wydała mi się, obok Adama, najciekawszą. Mroczny mężczyzna, który usiłuje przeciągnąć Megan na swoją, ciemną stronę, knuje nieustannie i wydaje się być pewnym swego, pomimo przyciągania głównej bohaterki do światła.

„—Tęskniłem za tobą. Jesteś moją dumą i radością — objął mnie ponownie. — Daję ci wolną rękę. Tylko pospiesz się, czuć od ciebie Dobro — skrzywił nos. — Ale jest też i Zło.”

Walka dobra ze złem w niniejszej książce została przedstawiona w ciekawy i niebanalny sposób. Autorka, karta po karcie ujawnia czytelnikowi kolejne tajemnice, które powodują, że z zapartym tchem śledzimy akcję książki. „Światło Anioła” świetnie pokazuje, że to od nas samych zależy, jacy będziemy i że nic nie jest postanowione raz na zawsze.

To, co przyciąga w pierwszej kolejności wzrok, to oczywiście okładka, która jest jednocześnie prosta i intrygująca. Anielska biel i głębokie spojrzenie niebiańskich oczu, w połączeniu z pięknymi skrzydłami idealnie oddaje klimat książki, która niewątpliwie cieszy oko. ;)

Książka niewątpliwie jest warta polecenia. Myślę, że młodzież dobrze się będzie bawić, czytając tę historię, a i może z niej sporo wynieść. Jest to bowiem powieść z przesłaniem i wydaje mi się, że byłaby świetną lekturą szkolną. ;)

Lily

Moja ocena: 4,5/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Novae Res.

, by NieGrzeczne Recenzje

In Ann, emocje

"Serce z cierni" Bree Barton [Ann]

Tytuł: Serce z cierni

Autor: Bree Barton

Wydawnictwo: Kobiece

Stron:456

Opis:

Każda kobieta może być Gwyrach – wiedźmą, która dotykiem potrafi zabić człowieka. To demony, a siedemnastoletnia Mia trenuje, aby na nie polować. W ten sposób pomści śmierć matki.

Kiedy ojciec chce wydać ją za mąż, Mia planuje bunt. W dniu ślubu dochodzi do ataku, przez który ona i jej niedoszły mąż muszą uciekać.

Dziewczyna dowiaduje się, że jest wiedźmą. Teraz musi zadecydować, którą ze stron wybiera. Zostanie z innymi Gwyrach i pozna prawdę o swojej matce czy wróci do ojca i wypełni jego wolę?

Co przyciągnęło mnie do powieści „Serce z cierni”? Śliczna okładka i opis, które zapowiadały kawałek naprawdę ciekawej lektury. Lubię czytać fantastykę młodzieżową, chociaż ostatnio zdarza mi się to coraz rzadziej, więc dałam się skusić. Naprawdę cieszę się, że trafiłam na tę pozycję.

„Zaufaj swemu sercu, nawet jeśli cię to zabija.”

Mia Morwynna Rose nie jest typową nastolatką. Po śmierci matki przed trzema laty, dziewczyna postanawia jako Łowczyni odnaleźć Gwyrach, która dopuściła się zbrodni. Jednak ojciec ma wobec niej inne plany. Siedemnastolatka zostaje zmuszona do ślubu z księciem królestwa Glas Ddir – Quinem. Chociaż dziewczyna wcale nie jest do tego pomysłu przekonana i planuje ucieczkę, ze względu na bezpieczeństwo chorowitej, młodszej siostry – Angie – postanawia spełnić swoją powinność. Podczas ceremonii zaślubin dochodzi jednak do zamachu, który zmienia wszystko. Mia odkrywa, że sama posiada magiczne moce i jest Gwyrach – tym, czego przez większość życia nienawidziła. Aby ratować siebie i niedoszłego męża, Mia musi wyruszyć w daleką podróż, kierowana tajemniczymi wskazówkami pozostawionymi przez matkę.

Po kilku pierwszych rozdziałach odniosłam wrażenie, że powieść może korzystać ze znanych schematów i raczej nie będę zaskoczona: w końcu mamy tutaj wyjątkową nastolatkę, która dowiaduje się, że posiada magiczne moce, zostaje zmuszona do związku, którego wcale nie chce, z chłopakiem, którego nawet nie lubi. Szybko jednak okazało się, że byłam w błędzie, a autorka wprowadziła zaskakujące zwroty akcji, zgrabnie igrając z czytelnikiem i raz za razem odkrywając prawdziwe zamiary bohaterów. Dodatkowo Bree Barton zostawiła na sam koniec prawdziwą bombę, przez którą czekam na kontynuację z wypiekami na twarzy.

Tym, co wyróżnia „Serce z cierni” wśród innych książek z tego gatunku jest kreacja głównej bohaterki. Mia Rose to dziewczyna inteligentna i błyskotliwa, uwielbiająca zagłębiać się w tajnikach nauki, interesująca się anatomią i fizjologią człowieka. Jest zaradną osobą, która sama całkiem nieźle potrafi sobie poradzić. Wydaje się przy tym troszkę naiwna i nieco zagubiona, zresztą kto by nie był, kiedy w pewnej chwili okazuje się, że wszystko, w co wierzył w rzeczywistości wygląda inaczej. Kieruje się miłością do siostry i ojca, stara się dokonywać wyborów, które nie skrzywdzą innych osób i naprawdę łatwo poczuć do niej sympatię.

Książę Quin początkowo wydaje się oziębły, zdystansowany, rozpieszczony i niezbyt interesujący, jednak wraz z rozwojem fabuły odkrywamy jego inne oblicze. Okazuje się naprawdę zaradny, potrafi gotować, jest życzliwy, ma zupełnie inne podejście do ludzi i świata niż jego ojciec, który zaprowadził w Glas Ddir rządy terroru. Wcześniejsze zachowanie księcia wobec Mii okazuje się mieć uzasadnienie, a kiedy poznajemy jego przeszłość i odkrywamy, jak zakończyło się jego poprzednie zauroczenie, bohater staje się jeszcze ciekawszy. Muszę przyznać, że to chyba moja ulubiona postać w całej powieści.

Spośród bohaterów drugoplanowych wybija się Domeniq – łowca, który ratuje życie Mii i Quina, przy tym niezwykle sympatyczny chłopak, skrywający swoje tajemnice. Nie przypadła mi za to do gustu Angelyne – siostra głównej bohaterki. Od początku nie żywiłam do niej ciepłych uczuć i nie zmieniło się to do samego końca.

W powieści mamy do czynienia z narracją trzecioosobową. Jest to dobry zabieg, autorka posługuje się dość wyszukanym słownictwem, wplatając ciekawe opisy otoczenia i zwyczajów mieszkańców wykreowanego przez nią świata. Sprawnie balansuje pomiędzy fragmentami humorystycznymi, a tymi odrobinę cięższymi, przyprawiającymi chwilami o gęsią skórkę. Autorce udało się również wykreować wątek romansowy, chociaż nie ma tutaj scen +18, możemy kibicować rozwijającej się relacji Mii i Quina. Przejście od wzajemnej niechęci do zakochania wypada wiarygodnie, ponieważ bohaterowie przez wspólną ucieczkę są zdani na swoje towarzystwo, mają okazję lepiej poznać swoje mocne strony i słabości. Często w powieściach tego typu nie rozumiem skąd wzięło się uczucie pomiędzy głównymi bohaterami, zazwyczaj wszystko opiera się o fizyczność, tutaj jest to lepiej poprowadzone.

Mimo, że jest to książka w głównej mierze kierowana do młodzieży, udało się wpleść wątki zaangażowane społecznie. Prześladowania, z jakimi mierzą się Gwyrach wynikają z uprzedzeń i próby podporządkowania sobie słabszej płci przez niektórych mężczyzn. Autorka podjęła próbę ukazania, jaki wpływ na ludzi mają utarte schematy, szerzenie zafałszowanego obrazu przeciwnika i prześladowania. Ciekawi mnie, jak zostanie poprowadzony wątek buntu w kolejnych częściach.

Komu najbardziej spodoba się książka? Na pewno trafi do nastolatków lubiących młodzieżowe fantasy ze szczyptą magii, przygodami i nienachalnym wątkiem romansowym. Przypadnie też do gustu starszym czytelnikom, którzy nadal chcą czasem przeczytać coś lżejszego o walce dobra ze złem, pokonywaniu uprzedzeń i odkrywaniu samego siebie. Ja ze swojej strony mogę zapewnić, że nie będziecie się nudzić podczas lektury, ponieważ dynamiczne zwroty akcji skutecznie zdobędą waszą uwagę.

Ann

Moja ocena: 5/6

Za egzemplarz dziękuję

, by NieGrzeczne Recenzje

Pages

Fantastyka w najlepszym wydaniu, czyli "Onyx&Ivory" Mindee Arnett [Lily]

Zgromadzenie. Tom 1. Wyjęta ze zła — Joanna Jarczyk [Lily]

Walka dobra ze złem w powieści Izabeli Zawis „Światło Anioła” [Lily]

"Serce z cierni" Bree Barton [Ann]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Pages

Fantastyka w najlepszym wydaniu, czyli "Onyx&Ivory" Mindee Arnett [Lily]

Zgromadzenie. Tom 1. Wyjęta ze zła — Joanna Jarczyk [Lily]

Walka dobra ze złem w powieści Izabeli Zawis „Światło Anioła” [Lily]

"Serce z cierni" Bree Barton [Ann]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Subscribe