NieGrzeczne Recenzje: intryga

In intryga, Lily

Intrygi, miłość, zdrada w powieści Sylwii Bachledy „Pocałunek cesarza” [Lily]

Tytuł: „Pocałunek cesarza”

Autor: Sylwia Bachleda

Wydawnictwo: Novae Res

Rok Wydania: 2018

Ilość stron: 450

Opis Wydawcy: Jeśli pewnego dnia zaufasz komuś za bardzo, razem ze wspomnieniami możesz stracić część siebie.

Dziewiętnastowieczna Francja to idealne miejsce na historię miłosną o kopciuszku, który spotkał swojego księcia… Jednak w tej bajce nie wszystko okaże się tak piękne, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Oto młoda Charlotte, która olśniewa swoją urodą wszystkich dookoła, oczekuje powrotu swojego narzeczonego. Niestety, Victor wkrótce zdecyduje o opuszczeniu Charlotte na zawsze, a złamane serce dziewczyny będzie się domagać pociechy… Czy znajdzie się ktoś, komu będzie mogła zaufać? Co wydarzy się na francuskim dworze, kiedy piękna Charlotte zagości w murach Wersalu? I jaką rolę w tych wszystkich wydarzeniach odegra dumny cesarz Francji?

~*~*~*~

Jest mi niezwykle miło, że to właśnie nas autorka wybrała do zrecenzowania jej powieści pt.”Pocałunek cesarza”. Książka mnie wciągnęła, a bohaterowie porwali. I choć miałam duży problem przez większą część historii z samą Charlotte, to całość wypada bardzo dobrze. ;)

Książka przedstawia losy młodej dziewczyny, która z utęsknieniem czeka na swojego wybranka serca, by w końcu stanąć wraz z nim na ślubnym kobiercu i rozpocząć tym samym wspólne życie. Niestety, jej bajka szybko się kończy, gdyż Victor musi wyjechać do Paryża, gdzie ma zostać doradcą cesarza. Początkowo mężczyzna myśli o tym, by zabrać dziewczynę ze sobą, jednak pod presją przyszłych teściów, opuszcza narzeczoną. Kiedy Charlotte po kilku tygodniach poznaje na przyjęciu przystojnego, spokojnego i ułożonego Franciszka, jej serce znów zaczyna bić szybciej, choć nie zapomniała o swojej pierwszej miłości. A w chwili, gdy postanawia zakończyć tamten rozdział w życiu i wieść nowe, u boku Franciszka, otrzymuje list, który zmienia wszystko.

„Otworzyłam oczy, wracając do smutnej rzeczywistości. Nie widziałam Victora, tylko lustro po drugiej stronie łazienki, a w nim moje odbicie. Po policzkach znowu płynęły mi łzy. Wszystkie obietnice zostały złamane.”

W Paryżu, zmienna Charlotte jest rozdarta pomiędzy uczuciem do Franciszka i Victora. I choć, to właśnie tego drugiego w końcu wybiera na życiowego partnera, jej plany znów wydają się wisieć na włosku, gdy na scenę wkracza pociągający i niezwykle hipnotyczny cesarz Francji – Aleksander.

„Czułam, że przeżyłam coś niesamowitego. Zamknęłam oczy, chcąc zapomnieć o wszystkim. Marzyłam o tym, aby cofnąć czas.”

Autorka stworzyła swego rodzaju trójkąt miłosny, którego rozwiązanie jest intrygujące i zaskakujące. Szczegółów jednak nie będę Wam zdradzać, by nie psuć Wam przyjemności czytania. Jeżeli chodzi o postaci, to przyznam, że kilka z nich zyskało sobie moją sympatię, inne wręcz przeciwnie. Nie potrafiłam na przykład, przez bardzo długi czas, współczuć głównej bohaterce. Jakoś nie przemawiała do mnie, zwłaszcza że jej zachowanie przypominało dziecinne fochy, a to w jaki sposób igrała sobie z uczuciami innych, stawiało ją na przegranej pozycji w moim czytelniczym sercu. Za to niezwykle, mimo całokształtu historii i wydarzeń jakie miały miejsce, przypadła mi do gustu postać cesarza Aleksandra, która moim zdaniem była najlepiej wykreowana i w pełni wyrazista, wybijająca się ponad wszystkie inne. Victor, ukochany Charlotte, naprawdę do niej pasował. Był równie niezdecydowany, marudny i wiecznie niepewny, którą drogę obrać, co jego wybranka serca. Z kolei Franciszek… Cóż, mimo iż mu ogromnie współczułam i w pewnym stopniu rozumiałam jego postępowanie, to jednak brakowało mi w nim nieco więcej charyzmy i samozaparcia. Liczę jednak, że pokaże jeszcze na co go stać w drugiej części. Nie ukrywam, że na to czekam. ;)

„Patrzyliśmy sobie w oczy. Franciszek delikatnie gładził mnie palcami po policzkach, ja zaś muskałam skórę na jego szyi. Wyglądał niebiańsko w białej koszuli, wciąż zapiętej na ostatni guzik.”

Powieść czyta się szybko, płynnie i z zapartym tchem, gdyż trzeba przyznać, że intrygi na wersalskich salonach wprawiają w stan napięcia towarzyszący nam do ostatniej strony. Fabuła poprowadzona została z punktu widzenia Charlotte, w narracji pierwszoosobowej. Każdy z bohaterów ma tu swoje miejsce, każdy został dopracowany. Również styl autorki przypadł mi do gustu. To, co mi zaś nie pasowało w niniejszej powieści, to język, jakim posługiwali się bohaterowie. Przeczytałam w swoim życiu naprawdę sporą ilość romansów historycznych (to wręcz uzależnienie :P), zatem jestem na to, w jaki sposób postaci się wysławiają, czy też postępują, bardzo wyczulona. To, w jaki sposób wypowiadają się bohaterowie w niniejszej książce, zwłaszcza Charlotte, niestety bardziej pasuje do współczesnych nam czasów, niż do XIX wieku, nawet jeśli miejscem akcji jest nieco mniej konserwatywny Paryż, to jednak słownictwo nasuwało mi na myśl bardziej współczesność, niźli wiek XIX. Mam nadzieję, że to akurat będzie zniwelowane w kontynuacji. ;)

„Pocałunek cesarza” to przepełniona intrygami, namiętnością, zdradą i przede wszystkim miłością w wielu postaciach książka, którą warto przeczytać. Autorka umiejętnie przeprowadza nas przez świat w którym słowo monarchy jest świętością, a wpadnięcie w objęcia władzy może skończyć się tragicznie.

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję autorce.

Moja ocena: 4,5/6

Lily

, by NieGrzeczne Recenzje

In 2019, erotyk

"Korona kłamstw" Pepper Winters [Kocyk]

, by NieGrzeczne Recenzje

In BeatrixGurian, dlamłodzieży

Niebezpieczne sekrety, niespodziewana miłość i zaskakujący finał — „Roziskrzone noce” Beatrix Gurian [Lily]

Tytuł: „Roziskrzone noce”

Autor: Beatrix Gurian

Tłumaczenie: Agata Teperek

Wydawnictwo: Jaguar

Ilość stron: 368

Opis wydawcy: Mama siedemnastoletniej Phili wychodzi za mąż za hrabiego Frederika von Raben i cała rodzina przeprowadza się z Berlina do przepięknego pałacu na północy Danii. Życie zaczyna przypominać bajkę – pałac otoczony jest baśniowym parkiem z ogrodem różanym, pałacowe wnętrza zapierają dech w piersiach, a w nowym pokoju Phili stoi szafa pełna eleganckich sukien od najlepszych projektantów.

Jednak dziewczyna nieustannie odnosi wrażenie, że coś się tutaj nie zgadza (nie wszystko do siebie pasuje). Jednak nikt poza nią nie zwraca uwagi na drobne niepokojące sygnały. Czyżby aż tak bardzo się myliła? Phila szybko traci orientację, co się dzieje naprawdę, a co stanowi tylko wytwór jej wyobraźni. Ale w końcu natrafia na tajemnicę, skrzętnie skrywaną przez rodzinę von Rabenów, i za wszelką cenę postanawia odkryć prawdę. Na weselu spotyka oszałamiająco przystojnego Nielsa i uzyskuje odpowiedź na nurtujące ją pytania – co naraża ją na śmiertelne niebezpieczeństwo. Poznaje mroczne siły, które kryją się w pałacu Ravensholm, i musi postawić wszystko na jedną kartę, żeby uratować nie tylko własną rodzinę, lecz także wielką miłość…

~*~*~*~

Ostatnio trafiam na same perełki od Wydawnictwa Jaguar, i kolejną jest właśnie książka znanej niemieckiej pisarki Beatrix Gurian. „Roziskrzone noce” jest piękną, magiczną i niezmiernie wciągającą powieścią dla młodzieży z intrygującym wątkiem na pograniczu kryminału i thrillera. Jako reprezentantka nieco starszej grupy czytelniczej, śmiem twierdzić, że także dorosły czytelnik spędzi przy tej lekturze przyjemnie swój czas.

Historia rozpoczyna się od chwili, kiedy młoda Philippa opuszcza swój rodzinny dom w Berlinie i przenosi się do posiadłości rodowej von Rabenów w Danii, gdzie jej mama ma zawrzeć nowy związek małżeński z hrabią Frederikiem. Dziewczyna, wciąż przeżywająca stratę ojca, nie potrafi pogodzić się z nową rzeczywistością w jaką została nagle wrzucona. Zerwanie z chłopakiem, którego tak naprawdę nie darzyła uczuciem, opuszczenie przyjaciół i zmiana kraju zamieszkania to sporo, szczególnie dla dorastającej dziewczyny. Pozbawiona wszystkiego, co znane, Philippa stara się robić dobrą minę, jednocześnie czując podświadomie, że to, co wydaje się piękne i idealne, wcale takie nie jest.

Philippa od chwili poznania Frederika von Rabena podejrzewa, że jej nowy ojczym stwarza tylko pozory dobrotliwego arystokraty, a tak naprawdę nosi maskę, za którą kryje się całkiem inny człowiek. Również informacje o poprzednich zmarłych żonach Frederika nie napawają dziewczyny optymizmem. Podejrzliwa nastolatka stara się usilnie zmusić matkę, choćby do rozmowy na temat jej narzeczonego, ta jednak, wydaje się całkowicie zaślepiona miłością, nie dostrzegając w śmierci kolejnych kobiet w rodzinie do której ma wejść nic dziwnego. Podejrzliwość Phili zwiększa się z każdym niezrozumiałym zdarzeniem, jakie ma miejsce od chwili wyjazdu z Berlina, jak choćby wypadek w drodze do posiadłości, który zdaje się pamiętać wyłącznie Phila.

„Nie, to musi być jakieś złudzenie optyczne, halucynacje!”

Nieufna i pełna obaw o bezpieczeństwo — swoje, brata i mamy — i osamotniona w swych podejrzeniach, rozpoczyna własne dochodzenie w celu odkrycia prawdy, składając kawałek po kawałku układankę jaką jest jej nowa rodzina. Okazuje się, że posiadłość, jak i jego mieszkańcy skrywają wiele tajemnic, które okażą się śmiertelnie niebezpieczne.

„W momencie, w którym człowiek się tak odizoluje i wmówi innym, że staną się kimś szczególnym tylko wtedy, jeśli będą w tym uczestniczyć, zaczyna się przecież całe nieszczęście.”

Kiedy zatem, podczas przejażdżki na Rasputinie, ogierze zmarłej córki hrabiego, poznaje tajemniczego chłopaka, nie zdaje sobie sprawy, że to spotkanie całkowicie odmieni jej życie. Anioł Stróż, jak się przedstawia Philippie, okazuje się synem Frederika, Nielsem — uważanym przez rodzinę za chorego umysłowo i wyjątkowo niebezpiecznego, trzymanego w izolacji od reszty społeczeństwa. Wszechobecna opinia na jego temat nie zraża jednak dziewczyny, która podświadomie czuje, że nic w tej rodzinie nie jest takie, na jakie wygląda, a prawda jest ukryta pomiędzy mrocznymi sekretami skrywanymi w murach posiadłości von Rabenów.

„— Chcesz wiedzieć, dlaczego do ciebie podszedłem? Z daleka wyglądałaś jak śliczna, ale nieszczęśliwa syrena, która potrzebuje pomocy (…) Kiedy się zbliżyłem, pomyślałem, że jesteś zabłąkaną gwiazdą, która spadła z nieba. A później, kiedy spojrzałem ci w oczy, byłem pewien, że jesteś samotnym, melancholijnym kotem, którego zły czarownik przemienił w znużoną życiem dziewczynę.”

Niels, to tajemniczy, pełen sprzeczności, do tego przystojny chłopak. Gdy spotykamy go po raz pierwszy, możemy domyślić się, że to nasz „zaginiony” członek von Rabenów, o którym nikt nie chce mówić. Czy rzeczywiście jest chory, jak twierdzą jego najbliżsi? Czy też może mówi niewygodne dla wielu słowa? Jego postać jest nieco rozmyta, dzięki czemu czytelnik utrzymany zostaje w sferze domysłów i półprawd.

„Złamanie przysięgi naprawdę jest czymś najgorszym, co mężczyzna może zrobić swojej rodzinie.”

Również Kristen, siostra Nielsa, jawi się jako sprzymierzeniec i dobra przyrodnia siostra Phili, pragnąca przywitać dziewczynę z otwartymi ramionami w rodzinie. Mimo tego, główna bohaterka podświadomie czuje, że nie do końca tak w rzeczywistości jest. Obok Nielsa i pewnej osoby (sami będziecie zaskoczeni, daję słowo :D), jest to najbardziej intrygująca i nieprzewidywalna postać w tej historii.

„Coś popychało ją do tego, żeby oprzeć się Kristen, chociaż kosztowało ją to tyle sił, jakby musiała zmagać się z niewidzialnymi kajdanami.”

Philippa zatem, pomimo przebywania w domu pełnym ludzi, nie wie, komu może ufać, a chłopak, który jawił się jej jako bratnia dusza i opoka w tym szaleństwie sprawia, że zaczyna wątpić, czy to co ją spotkało jest rzeczywiste, czy tez może stanowi tylko mroczną imaginację.

„Zwariowała. Zdecydowanie, bez wątpienia zwariowała.”

Główni rozgrywający na kartach tej powieści kryją się zupełnie gdzie indziej, niż możemy domniemywać, przedzierając się przez kolejne strony „Roziskrzonych nocy”. Bohaterowie nie są oczywiści, a odkrywanie ich prawdziwej natury było dla mnie wspaniałą przygodą. Z kolei rozwiązanie całej sieci kłamstw, niedomówień i sekretów rodziny hrabiego von Rabena, jest całkowicie zaskakujące, bo to, co faktycznie skrywa pałac Ravensholm, jest bardziej mroczne i zdumiewające, niż nasza główna bohaterka podejrzewała.

„Phili wydawało się, że zaraz zemdleje, wszystkie kształty rozpłynęły się, zamazały, stały punkcikami. Coś się zdecydowanie nie zgadzało.”

To, co jeszcze jest warte zaznaczenia, to retrospekcje, które przedstawiane są czytelnikowi na zdobionych stronach, dzięki czemu wyraźnie odróżniają się od pozostałych kart książki. Jest to interesujące rozdzielenie czasu rzeczywistego toczącej się fabuły od tego, co miało miejsce wiele lat wcześniej, dzięki czemu możemy zrozumieć sekwencję zdarzeń i dostrzec pierwszy ruch na szachownicy von Rabenów.

Podsumowując, poszczególne postaci w niniejszej powieści zostały przedstawione w taki sposób, że czytelnik do samego końca jest pełen wątpliwości, czy ma do czynienia z pozytywnym, czy też negatywnym charakterem tej historii. Książka jest pełna niespodziewanych zwrotów akcji, momentów, przez które niejednokrotnie siedziałam jak na szpilkach, czekając na finał.

Polecam „Roziskrzone noce” Beatrix Gurian z całego zaczytanego serducha. Jest w niej wszystko to, co uwielbiam — miłość, intryga, sekrety, dreszczyk emocji i niespodziewane zakończenie. Do tego dodajmy piękny język, jakim posługuje się autorka i dobrze poprowadzoną fabułę, a otrzymamy świetną literaturę młodzieżową, która może spodobać się także starszemu czytelnikowi. ;)

Lily

Moja ocena: zasłużone 6/6

Za możliwość przeczytania książki bardzo dziękuję Wydawnictwu Jaguar oraz zazyjkultury.pl

, by NieGrzeczne Recenzje

Pages

Intrygi, miłość, zdrada w powieści Sylwii Bachledy „Pocałunek cesarza” [Lily]

"Korona kłamstw" Pepper Winters [Kocyk]

Niebezpieczne sekrety, niespodziewana miłość i zaskakujący finał — „Roziskrzone noce” Beatrix Gurian [Lily]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Pages

Intrygi, miłość, zdrada w powieści Sylwii Bachledy „Pocałunek cesarza” [Lily]

"Korona kłamstw" Pepper Winters [Kocyk]

Niebezpieczne sekrety, niespodziewana miłość i zaskakujący finał — „Roziskrzone noce” Beatrix Gurian [Lily]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Subscribe