In
Anna Kasiuk,
arystokratka
RECENZJA GOŚCINNA: "Namiętność pachnąca terpentyną" Anna Kasiuk [Arystokratka]
„NamiÄ™tność pachnÄ…ca terpentynÄ…”
Autor: Anna Kasiuk
Kategoria: literatura kobieca
Wydawnictwo: Novae Res
Stron: 386
Premiera: 7.11.2018
JeÅ›li mamy na sali spragnione dobrej literatury kobiety, znalazÅ‚am coÅ› idealnego dla Was! „NamiÄ™tność pachnÄ…ca terpentynÄ…” to nie tylko piÄ™kna, subtelna okÅ‚adka, polecajka Magdaleny Witkiewicz czy intrygujÄ…cy opis. To też historia zapadajÄ…ca w pamięć; historia o prawdziwych ludziach z krwi i koÅ›ci, ludziach z rozterkami, problemami, z żaÅ‚obÄ… noszonÄ… w sercu przez dÅ‚ugie lata, z odmiennÄ… orientacjÄ… albo brakiem bodźca, który napÄ™dziÅ‚by do dziaÅ‚ania. Na mnie powieść zrobiÅ‚a ogromne wrażenie, gdyż jako lubujÄ…ca siÄ™ w literaturze kobiecej osoba, oczekujÄ™ czegoÅ› dobrego. Na szczęście Anna Kasiuk absolutnie mnie nie zawiodÅ‚a. DostaÅ‚am to, czego chciaÅ‚am.
Książka opowiada o losach czterdziestoletniej Sabiny, pisarki, wdowy i matki malarki, artystki po ojcu. Sabina prowadzi monotonne życie usłane rutyną i ciągłymi wspomnieniami o mężu, za którego wyszła w dość młodym wieku; pisze dobre książki, mieszka w małym, dającym inspirację domku, wiedzie spokojne, wręcz poukładane życie, lecz w pewnym momencie zdaje sobie sprawę, że czegoś jej brakuje, nie czerpie ze świata garściami, tkwi pod dyktaturą matki-manipulantki i nie potrafi zadbać przede wszystkim o siebie. Gdy w jej ślicznym domku pojawia się kolega ze studiów córki, coś się zaczyna dziać, a Sabina doznaje tego, czego od dwudziestu lat nie zaznała. Odrobiny namiętności, pożądania, dreszczyku emocji.
„Zaczęłam żyć pisaniem, przeżywaÅ‚am chwile uniesienia, pożądanie, czuÅ‚am żar pÅ‚ynÄ…cy z miÅ‚oÅ›ci i seksu, ale to wszystko dziaÅ‚o siÄ™ obok mnie, na kartach powieÅ›ci. Moja pasja staÅ‚a siÄ™ dla mnie równoczeÅ›nie miÅ‚oÅ›ciÄ… i życiem, choć dÅ‚ugo udawaÅ‚am, że wcale tak nie jest”
„NamiÄ™tność pachnÄ…ca terpentynÄ…” to piÄ™kna historia o utraconej w sobie miÅ‚oÅ›ci, namiÄ™tnoÅ›ci, tego żaru, o którym mówi sama Sabina. Pisarka zamknęła siÄ™ w czterech Å›cianach, by móc oddać siÄ™ pasji, wychowaniu córki czy byciu przykÅ‚adnÄ…, dobrÄ… córkÄ…, ale zapomniaÅ‚a o prawdziwym życiu na zewnÄ…trz. OdseparowaÅ‚a siÄ™ od ludzi, nawet nie witaÅ‚a siÄ™ z sÄ…siadami, a co dopiero wspominać o kontaktach z mężczyznami. Wciąż wierna mężowi nie potrafiÅ‚a siÄ™ przemóc, dopóki w jej domu nie pojawiÅ‚ siÄ™ mÅ‚ody Jakub. Wtedy coÅ› siÄ™ jakby w niej wybudziÅ‚o z dÅ‚ugiej drzemki, a Sabina zdaÅ‚a sobie sprawÄ™ ze swojego fatalnego poÅ‚ożenia. W tle pojawiaÅ‚ siÄ™ również obraz tajemniczego Wiktora z gór, który zachwycaÅ‚ swoim zachowaniem i osobowoÅ›ciÄ…. Powieść zostaÅ‚a tak dobrze napisana, że kwestia miÅ‚oÅ›ci, wydawaÅ‚oby siÄ™ ważnego tematu, ujęła mnie prostotÄ…, emocjami siedzÄ…cymi w bohaterach i opisami napeÅ‚nionymi uczuciami. OgromnÄ… sympatiÄ… obdarzyÅ‚am przede wszystkim AnitÄ™, córkÄ™ Sabiny, oraz Wiktora, którego bÄ™dziecie mieli okazjÄ™ bliżej poznać, czytajÄ…c tÄ™ książkÄ™. Jakub wydaÅ‚ mi siÄ™ zbyt porywczy, zbyt namiÄ™tny jak na moje gusta, zbyt pewny siebie, ale autorka na pewno miaÅ‚a w zamiarze takiego go wykreować, wiÄ™c pod tym wzglÄ™dem jej siÄ™ udaÅ‚. Mimo wszystko w połączeniu z SabinÄ… tworzyli mieszankÄ™ wybuchowÄ…, która byÅ‚a tylko źródÅ‚em, maÅ‚ym bodźcem sprawiajÄ…cym, że bohaterka wreszcie wyszÅ‚a ze skorupy, otwierajÄ…c siÄ™ na Å›wiat. Niejednokrotnie pisarka dobijaÅ‚a mnie swoim tokiem myÅ›lenia, gdzieÅ› pojawiaÅ‚a siÄ™ irytacja na jej brak asertywnoÅ›ci czy poddawanie siÄ™ dyktaturze matki albo rzuceniu siÄ™ w romans, którego potem na każdym kroku żaÅ‚owaÅ‚a. PodziwiaÅ‚am SabinÄ™ za siłę, za wytrwaÅ‚ość w żaÅ‚obie po stracie męża, za miÅ‚ość, którÄ… obdarzyÅ‚a córkÄ™, dziÄ™ki czemu wyrosÅ‚a na zdolnÄ…, empatycznÄ…, kochanÄ… osobÄ™. Co innego matka głównej bohaterki sprawiajÄ…ca, że wÅ‚os mi siÄ™ jeżyÅ‚ na jej gadki o romansach czy nawet odmiennej orientacji seksualnej wnuczki. Autorka w dobry sposób ujęła wszelakie problemu tej powieÅ›ci, w tym wÅ‚aÅ›nie brak akceptacji homoseksualizmu ze strony pani Jadwigi, ciÄ…gÅ‚e dylematy Sabiny czy obsesjÄ™ Jakuba w zwiÄ…zku ze swojÄ… muzÄ….
„Å»ycie jest jak kielich, z którego każdy ma prawo czerpać tyle, ile podpowiada mu jego pragnienie. JeÅ›li czujecie paÅ„stwo ogromnÄ… potrzebÄ™ życia, bÄ™dziecie je zachÅ‚annie poznawać. JeÅ›li nie macie odwagi, a dodatkowo doznawaliÅ›cie przykroÅ›ci, bólu i cierpienia, wasze kielichy bÄ™dÄ… wciąż peÅ‚ne”
Tematyka, którÄ… porusza Anna Kasiuk sprawia, że nie raz w naszych sercach obudzi siÄ™ ta czÄ…stka miÅ‚oÅ›ci, poparcia, akceptacji czy również irytacji na bohaterów, ale to tylko Å›wiadczy o Å›wietnoÅ›ci tej powieÅ›ci. PodobaÅ‚ mi siÄ™ wÄ…tek z pisarstwem. Sama należę do grona pisarzy, samo pisanie to moja ogromna pasja, którÄ… traktujÄ™ jak nieodłącznÄ… część siebie, dlatego ten motyw bardzo mnie ujÄ…Å‚. Momenty, kiedy Sabina czerpaÅ‚a inspiracjÄ™, kiedy mówiÅ‚a o książkach, o samym procesie twórczym byÅ‚ czymÅ›, co doskonale znam i mogÅ‚am utożsamić siÄ™ z bohaterkÄ…. MiÅ‚ość do pisania gra w tej powieÅ›ci ważnÄ… rolÄ™, wiÄ™c warto o tym pamiÄ™tać przy siÄ™ganiu po „NamiÄ™tność pachnÄ…cÄ… terpentynÄ…”. WspomniaÅ‚am również, że pojawia siÄ™ wÄ…tek z odmiennÄ… orientacjÄ… seksualnÄ…, ale także uważam go za udany. PodobaÅ‚o mi siÄ™ ujÄ™cie tego tematu, przedstawienie relacji miÄ™dzy dwoma dziewczynami, których uczucie aż mogÅ‚am poczuć na wÅ‚asnej skórze poprzez czytanie. Na pewno książka jest nasiÄ…kniÄ™ta miÅ‚oÅ›ciÄ…, uczuciowoÅ›ciÄ…, a wszystko piÄ™knie i zgrabnie opisane przez Å›wietne pióro autorki. Jestem pod wrażeniem tej pozycji i z pewnoÅ›ciÄ… jeszcze nie raz siÄ™gnÄ™ po dzieÅ‚a pani Kasiuk, byleby tylko znów móc poczuć to, co czuÅ‚am przy czytaniu „NamiÄ™tnoÅ›ci”. WspaniaÅ‚a, kobieca przygoda, którÄ… z caÅ‚ego serca polecam wszystkim kobietkom!
„JeÅ›li bierzesz pod uwagÄ™ opiniÄ™ wszystkich, którzy majÄ… kaprys wypowiadać siÄ™ na temat twojego życia i wyborów, bo ich wÅ‚asne pozbawione jest jakichkolwiek szans na wzloty, to nigdy nie pozwolisz sobie na luksus bycia szczęśliwÄ…”
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Novae Res.
,
by
NieGrzeczne Recenzje

