NieGrzeczne Recenzje: Aga

"Miłość z widokiem na morze" - Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Katarzyna Misiołek, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz [ gościnnie - Aga]

Tytuł: „Miłość z widokiem na morze”

Autor: Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Katarzyna Misiołek, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz

Wydawnictwo: Muza

Ilość stron: 352

Rok wydania: 2020

Opis wydawcy:

Spacery w świetle zachodzącego słońca. Pierwsze nieśmiałe zauroczenia, niewinne flirty i niespodziewane wybuchy uczuć. Wakacje, słońce i wspomnienia.

Mistrzynie polskiej literatury obyczajowej stworzyły zbiór opowieści o miłości, która przydarzyła się nad morzem. Ich bohaterki spotkają tam miłość swojego życia, czasem odważą się na krok, który zupełnie zmieni ich losy lub przeżyją chwilę zapomnienia. Niektóre z nich przywołają wspomnienia niezwykłych chwil albo ponownie odkryją to, co w ich życiu jest najcenniejsze.

Po przeczytaniu antologii „Miłość z widokiem na morze” pierwszą myślą, jaka zagościła w mojej głowie, było: „Miłość ma różne oblicza”. Sięgając po tę pozycję, nie spodziewałam się takiej dawki różnorodnych emocji.

Zacznę od okładki, która jest przepiękna. Równie klimatyczna, jak opowiadania znajdujące się w zbiorze. Woda, piasek, piękny zachód słońca i oczywiście miłość, będąca motywem przewodnim. A ta, podobnie jak morze, bywa spokojna, burzliwa, piękna, nieidealna. Każdy chciałby jej doświadczyć, poczuć, zmierzyć się z towarzyszącymi jej emocjami. Jeśli ma się szansę być nad morzem, czuć pod stopami piasek, a jednocześnie mieć przy sobie osobę, którą się kocha, zdecydowanie można nazwać się szczęściarzem.

Historie, które miałam okazję przeczytać, opowiadają o miłości, różnych jej odcieniach i etapach, począwszy od zauroczenia, a skończywszy na rozstaniach i powrotach. Niektóre z nich szczególnie zapadły mi w pamięci i rozmyślałam o nich długo po zakończeniu lektury.

Natasza Socha „Pokój z widokiem na morze” i cytat, doskonale obrazujący to opowiadanie: „Człowiek lubi szuflady. Lubi swoje rzeczy mieć ładnie poukładane i podobnie jest z planami na życie lub przynajmniej najbliższą przyszłość. Nic dziwnego, że dostaje szału, kiedy ktoś wysypie mu wszystko na środek pokoju i każe układać od początku”. Historia o zaczynaniu od nowa, dawaniu sobie szans, skupieniu się na tym, co łączy, a nie dzieli. Będąc na siebie „skazanym”, można dostrzec to, co umyka w codziennym pędzie. Słowo „skazanym” użyte nieprzypadkowo, a co dokładnie mam na myśli, a także czy Marianna i Karol poukładają to, co zostało „rozsypane”, musicie przekonać się sami. Natasza ma lekkie pióro, żałowałam, że historia tak szybko się skończyła, ale…pomysł na zakończenie był świetny.

Czy moczyliście kiedyś nogi w maju? Mam dla Was cytat z opowiadania „Wyjątkowo zimny maj” Magdaleny Witkiewicz. „To idiotyczne moczyć nogi w Bałtyku w maju!” Cóż to było za opowiadanie! Czytając, zaciskałam kciuki, w głębi serca liczyłam na to, że Agnieszce, bohaterce opowiadania będzie dane jeszcze usłyszeć to zdanie. Jedna z najbardziej, w moim odczuciu, emocjonujących historii w zbiorku. Czułam te emocje, rozterki, ciężar wyborów, rozczarowania, nadzieje, które towarzyszyły bohaterom. To i jeszcze więcej. O wiele, wiele więcej! Historia zapada w pamięć i jest po prostu wspaniała. Autorce udało się zawrzeć w krótkiej formie esencję miłości. Tyle i AŻ. Brawo!

Guaguancó Magdy Knedler obfituje w przepiękne opisy. Czytając, niemal widzi się atramentowe morze, chmury zacierające linię horyzontu, słyszy się szum fal, o których wspomina autorka. Nie da się uciec od przeszłości, odciąć od niej grubą kreską, odciska piętno na teraźniejszości. Jednak zamykając się na to, co „tu i teraz”, można zapędzić się w mysią norę. Magda Knedler stworzyła bohaterów z krwi i kości. Jacek jest moim ulubieńcem. Scena, kiedy Olga pokazała mu jednego z jego „gnębicieli”, chcąc ukazać jak skończył, perfecto. Wiele mówi o Jacku. Mądry z niego facet. „Serce można tak naprawdę złamać tylko raz. Kiedy ktoś złamie twoje, zadzwoń do mnie.” Piękne napisane opowiadanie, kolejne z tych zapadających w pamięć. Czasem trzeba zamknąć za sobą drzwi i ruszyć do przodu.

Agnieszka Krawczyk w swoim opowiadaniu „Przygoda” znakomicie wykreowała bohaterów. Zagłębiając się w psychikę Julity Kostrzyckiej, poznając jej historię, z łatwością można wczuć się w jej położenie. Goniąca, na co dzień za mrzonkami, wygrzewająca się w coraz słabszym blasku dawnej świetności aktorka, próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Czy jej się to uda? Może prawdziwe szczęście ma przy sobie, a wcale go nie dostrzega? Czy aby na pewno najważniejszymi rolami w jej życiu powinny być te, dzięki którym powiększa się grono jej wielbicieli? Na te pytania musicie odpowiedzieć sobie sami. „Przez całe życie kieruje nami presja oczekiwań idąca z zewnątrz”. Ciekawe opowiadanie, poruszające ważne kwestie.

„Chwila zapomnienia” Ilony Gołębiewskiej, jak sam tytuł wskazuje to opowiadanie o chwili, która może wszystko zmienić. Moment przyjemności, zapomnienia może przesądzić o przyszłości i przekreślić to, co budowało się wiele lat. Krok za daleko i wchodzi się na ścieżkę, z której nie ma już odwrotu. Historia Doroty i Kamila to namalowany słowami obraz samotności w małżeństwie. Mijania się, ale i wzajemnego docierania, szukania alternatyw, kompromisów. Jeden z moich ulubionych cytatów "Lepsze jutro zależy od naszych dzisiejszych wyborów.” Takich perełek w opowiadaniu znajdziecie więcej.

Miłość można znaleźć wszędzie, nawet „Pomiędzy kartami książek”. Agnieszka stworzyła pełną humoru, ciekawych porównań i dreszczyku niepewności historię. Napisana lekko, przez co czytało się ją przyjemnie. Gliniarz i bibliotekarka? Tak! Zwłaszcza, gdy tworzą zgrany duet. Czy uda im się napisać wspólną opowieść? „A jego oczy…już nie przypominały ciepłego Adriatyku, raczej sztormowy Bałtyk”. Agnieszka Lingas-Łoniewska potrafi podgrzać atmosferę, napięcie między bohaterami było niemal namacalne.

Opowiadanie „To, co najważniejsze” Katarzyny Misiołek pozwala na moment przenieść się do nadmorskiej miejscowości, smażalnie, kramiki z pamiątkami, w połączeniu z unoszącą się w powietrzu morską bryzą i miłością, tworzą wartą uwagi historię. Nie zawsze będąc w związku, patrzy się w tym samym kierunku. Beata, bohaterka opowiadania staje przed trudnym wyborem. Co najważniejsze jest dla niej? Ulubiony cytat z opowiadania, który zinterpretowałam dwuznacznie, bo bohater pracował w sklepie z pamiątkami, w tym, sprzedawał magnesy. „Nie wiem, co w nim było takiego, że przyciągał mnie jak magnes.”

Duże wrażenie zrobiło na mnie odpowiadanie „Jak dzień i noc” Małgorzaty Wardy. Pięknie ukazane dzieciństwo, snucie planów na przyszłość, siła przyjaźni i miłość ludzi różniących się od siebie jak dzień i noc. Sensownie poprowadzona historia, poruszająca najczulsze struny. „Unoszę dłoń i spoglądam na pierścionek zaręczynowy. Pojedynczy kamień pełen obietnic i światła.”

Dajcie ponieść się fali. Przez opowiadania zawarte w antologii, dosłownie się płynie. Polecam i ahoj!

Moja ocena: 10/10.

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Muza.

, by NieGrzeczne Recenzje

In Aga, Albatros

"Trzynaście" Steve Cavanagh - wybitny i trzymający w napięciu thriller [gościnnie - Aga]

Tytuł: Trzynaście

Autor: Steve Cavanagh

Wydawnictwo: Albatros

Tłumaczenie: Janusz Ochab

Opis:

Ten seryjny morderca nie jest sądzony.
To on jest sędzią...
Byli gwiazdami. Jedną z najbardziej wpływowych par Hollywood. Mieli świat u swych stóp.
Teraz ona nie żyje. On jest oskarżony o zamordowanie jej.
To celebrycki proces stulecia!
Wszystkie dowody wskazują na ewidentną winę Roberta Solomona – aktor zamordował żonę i jej kochanka, chociaż uparcie twierdzi, że nie miał z tym nic wspólnego.
Pomimo jednoznacznych dowodów obciążających oskarżonego Eddie Flynn – który nigdy nie broni prawdziwych przestępców – dołącza do zespołu obrony.
Już od rozpoczęcia procesu szereg wydarzeń na sali sądowej wzbudza wątpliwości Eddiego.
Coś niepokojącego dzieje się w ławie przysięgłych…
Uporczywie nasuwa mu się pytanie: A co jeżeli Robert nie jest jedynym aktorem na sali sądowej?
Co, jeśli zabójca wcale nie siedzi na ławie oskarżonych?

~*~*~*~

Można by pomyśleć, że mężczyzna, który kiedyś był po drugiej stronie barykady i stawał przed sądem, jako podejrzany o oszustwa, nie ma żadnych zasad. Można. Lecz nie wtedy, gdy mowa o Eddiem Flynnie. On je ma, a najważniejsza brzmi „reprezentować tylko niewinnych”.

Flynn wiele słyszał o sprawie hollywoodzkiego aktora Roberta Solomona. Nie on jeden, bo historia nagłośniona jest przez media. Według opinii publicznej Robert jest winny śmierci swojej żony i jej kochanka. Dlatego, gdy Flynn dostaje propozycję zasilenia szeregów obrony, początkowo odmawia. Nie zamierza bronić winnego bez względu na to, jak bardzo jest sławny oraz jak wielką sumę może za to zgarnąć.

Czytając tę pozycję, już od pierwszych stron można odnieść wrażenie, że jest się naocznym świadkiem tkania misternej sieci. I mimo że wie się, kto jest pająkiem (autor nie ukrywa, że to Joshua Kane i czytelnik ma szansę zapoznać się z dokładnym opisem jego poczynań), to nie ma się pojęcia, dlaczego zastawił on sieć. Zagłębiając się w historię, czuje się, że nie tylko sieć jest misterna, ale i cały plan. Od początku do końca. A co ciekawe ma się wrażenie, że MORDERSTWO TO DOPIERO POCZĄTEK ZABAWY.

Pomysłowość i rozmach, z jakim od początku powieści działa Kane podsycają ciekawość. Obserwując jego poczynania oraz ich efekty, nie ma się wątpliwości, że to ważna postać i więcej niż pewne, że nieźle namiesza. Tak też się dzieje. W końcu nie on, nie zabójca będzie sądzony. To on będzie sądził. A sposoby, jakich użyje, by znaleźć się na sali sądowej, z całą pewnością nie należą do banalnych. Kreacja bohatera, jego nieoczywistość nie pozostawiają złudzeń. Ten ktoś doskonale wie, co robi i jak osiągnąć to, co sobie zaplanował. Pytanie tylko, czy w utkaną przez niego sieć wpadną ci, na których ją zastawił, a może sam się w nią zaplącze?

Przed Flynnem bardzo trudne zadanie, ale on lubi wyzwania. Jest piekielnie inteligentny i sprytny, dlatego z przyjemnością towarzyszy się mu podczas rozpraw. Joshua Kane też taki jest, a do tego cierpi na pewne „zaburzenie”, które nadaje jego postaci wyjątkowości, może nawet w pewnych sytuacjach jest gwarancją przewagi.

Powieść jest tak skonstruowana, że w pewnym momencie nie wie się, czy samemu nie wpadło się w sieć manipulacji. Zaczyna wątpić się w niewinność Roberta Solomona, zwłaszcza w obliczu mocnych, obciążających go dowodów. Ma się ochotę rozwiązać zagadkę, poznać motywy i dowiedzieć się, kto znajduje się po jasnej, a kto po ciemnej stronie. Nie jest to proste zadanie, zważywszy na fakt, że postaci drugoplanowe z jednej strony je ułatwiają, a z drugiej utrudniają. To jednak sprawia, że nie sposób oderwać się od książki, a czas z nią spędzony nie jest stracony. Miłośnicy gatunku, obserwacji śmiałych poczynań na salach sądowych, zwrotów akcji i napięcia na pewno nie będą zawiedzeni.

„Zdjęcia z miejsca zbrodni nie kłamią. Nie są świadkami. Nie mogą popełnić błędu ani ukryć prawdy.”

Moja ocena 6/6

Aga

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Albatros.

, by NieGrzeczne Recenzje

In Aga, mafia

Pierwszy tom mafijnej serii pt. "Nero" Sarah Brianne [gościnnie Aga]

Tytuł: Nero

Autor: Sarah Brianne

Tłumaczenie: Anna Kuksinowicz

Wydawnictwo: NieZwykłe

Rok wydania: 2020

Opis: Pierwszy tom jednej z najbardziej wyczekiwanych zagranicznych serii mafijnych!

Nero ma władzę.

Dla Nero, króla Legacy Prep, Elle jest tylko zadaniem do wykonania – jego przepustką do mafijnych szeregów i szansą na zdobycie uznania w oczach własnego ojca. Chłopak nigdy nie znał takiej dziewczyny jak ona. Jedyne panny, które kiedykolwiek zaprzątały jego myśli, to te, które wskakiwały mu do łóżka. I to wtedy, kiedy mówił im, że mają to zrobić.

Elle się boi.

Dla Elle Nero był tylko ciekawym zjawiskiem, które lubiła podziwiać z daleka. Obserwowała go jak film, na którego oglądanie nie miała czasu. Jej codzienna rzeczywistość była walką o przetrwanie na szkolnych korytarzach i zapewnienie ochrony najbliższej przyjaciółce, Chloe.

Zły czas, złe miejsce.

Kiedy Elle przez przypadek staje się świadkiem porachunków mafijnych, drogi jej i Nero w końcu się przecinają. Chłopak musi się dowiedzieć, co dokładnie widziała tamtego wieczoru. I lepiej, żeby dziewczyna powiedziała to, co on chce usłyszeć, bo w przeciwnym razie może nie doczekać swoich kolejnych urodzin.

~*~*~*~

„Nero” to pierwszy tom serii „Made Men” wyczekiwanej przez miłośniczki mafijnych klimatów.

Zaliczam się do tego grona, bo uwielbiam dobrze poprowadzone historie z mafią w tle i męskich bohaterów, którzy „nie dają sobie wejść na głowę”. W tym przypadku byłam ciekawa połączenia niebezpiecznego świata mafii i szkoły. Przyznam, że moje nastawienie początkowo było sceptyczne. Wyobraziłam sobie młodego mafioza, którego „siła” polegać będzie na wymuszaniu kanapek od słabszych kolegów lub ciągnięciu koleżanek za warkocz. Na szczęście to tylko moja wyobraźnia, niemająca pokrycia z tym, co rzeczywiście dzieje się w książce. A dzieje się dużo.

Nero to syn mafijnego bossa marzący o tym, żeby zasłużyć na wstąpienie w mafijne szeregi. Nie ma problemów z wykorzystywaniem swojego uroku oraz pozycji dla własnych korzyści. Roztacza wokół siebie aurę władzy, a jego intensywnie zielone oczy niemal hipnotyzują. Wystarczy spojrzeć na okładkę „Nero”, żeby przekonać się, że nie są to puste słowa i zatopić się w intensywnej zieleni jego spojrzenia. Jest królem Legacy Preep, a to, plus wymienione wyżej atuty sprawiają, że nie ma najmniejszych problemów z powodzeniem u dziewczyn. Znajomości te nie są jednak głębokie i na pewno ich filarem nie są uczucia.

Elle to dziewczyna, która musi łączyć naukę w szkole z pracą. W tej pierwszej najchętniej zlałaby się ze ścianą, ale ponieważ jest to fizycznie niemożliwe razem ze swoją przyjaciółką Chloe, opracowują autorski system unikania niebezpiecznych sytuacji i minimalizowania ryzyka ich wystąpienia. Nie zawsze z dobrym skutkiem. Elle nie odznacza się pewnością siebie, ale na pewno nie można odmówić jej odwagi. Stawia dobro najbliższych ponad swoje, czego potwierdzenie można dostrzec, zagłębiając się w relację przyjaciółek.

Dziewczyna pracuje w restauracji znajdującej się niedaleko kasyna. Lubi swoją pracę głównie z dwóch powodów. Pierwszym jest to, że dzięki niej może płacić czesne za szkołę, a drugim, że ma możliwość poznać ludzi, których w innej sytuacji nie miałaby okazji spotkać. Jedno z takich „spotkań” odmieni jej życie na zawsze. Znajdzie się w złym czasie i miejscu, a to z kolei będzie początkiem zmian w jej życiu. Najważniejsza z nich będzie mieć na imię NERO.

Życiowe ścieżki głównych bohaterów zapewne nigdy by się nie przecięły, bo Elle nie należy do dziewczyn, które znajdują się w kręgu zainteresowania chłopaków takich jak on. Ona sama, mimo że niejednokrotnie przyłapuje się na tym, że intensywnie się w niego wpatruje, nigdy nie przypuszczałaby, że ktoś taki może być nią zainteresowany. Dlatego jej zdziwienie jest ogromne, gdy okazuje się, że chłopak nie tylko ją zauważa, ale i chce spędzać z nią czas. Dużo czasu.

Dziewczyna nie ma pojęcia, co nim kieruje. On sam na początku podchodzi do tej znajomości czysto zadaniowo, ale jak wiadomo, uczucia bywają przewrotne i nigdy nie wie się, za którym rogiem czai się Amor. Emocje, jakie budzi w Nero dziewczyna, są dla niego nowością. Nigdy ich nie doświadczył, dlatego będąc świadkiem tego, jak ewoluuje ich relacja, zmienia się zdanie. Myśli się wtedy „Elle znalazła się w odpowiednim miejscu i czasie”. Bardzo, ale to bardzo podobało mi się to, że ich znajomość rozwija się stopniowo. Nie sposób przeoczyć momentu zauroczenia, cieplejszych myśli o drugiej osobie, wzajemnego odkrywania nie tylko fizycznego, ale i emocjonalnego. Te czynniki sprawiają, że historia zyskuje na wiarygodności. Nie jest się pogubionym. Nie myśli się, „co, jak i dlaczego”, bo wszystko rozłożone jest w czasie, ale, co ważne, nie jest rozwleczone.

Na uwagę zasługuje to, że Autorka nie spieszy się, wprowadzając czytelnika w wykreowany przez siebie świat. Ma się szansę poznać zwyczaje panujące w szkole, sytuację życiową bohaterów, ich obawy, pragnienia oraz środowisko, w jakim się wychowali. Wszystko to składa się w spójną całość i ma się szansę wysnuwać wnioski oraz odkrywać kolejne karty. Jedną z najistotniejszych kwestii jest poruszenie tematyki przemocy w szkole. Można z łatwością wczuć się w sytuację osoby, która zostaje nią dotknięta i nie raz zacisnąć pięści ze zdenerwowania, zdając sobie sprawę z poczucia bezkarności oprawców.

Momentów, które skradły moje serce, było wiele, lecz statuetkę „Maksymalne rozczulenie” przyznaję temu, w którym Elle miała możliwość zapoznania się z treścią eseju napisanego przez samego króla Legacy Preep, Nero.

Chcąc przeczytać pierwszą część serii, warto zarezerwować sobie kilka godzin, by móc czytać bez przerwy, bo nie sposób się od niej oderwać. Historia wciąga od pierwszych stron, a ciekawość tego, co wydarzy się dalej, jest nieustannie podsycana. Uważam, że wątek mafijny został przedstawiony wiarygodnie, zważywszy na to, że Nero dopiero starał się o przyjęcie w szeregi mafii i zdobycie uznania w oczach ojca, a Elle była jego „pierwszym zadaniem”. Podobały mi się tytuły rozdziałów, które stanowiły przedsmak tego, co znajdzie się w treści. Jestem ciekawa kolejnych tomów i z całą pewnością po nie sięgnę.

Na koniec cytat, który stanowi idealne podsumowanie pierwszego tomu serii „Made Men”.

„Nie planowałem się w niej zakochać, ale to była najlepsza pomyłka w moim życiu.”

Moja ocena 6/6

Aga

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu NieZwykłe.

, by NieGrzeczne Recenzje

Pages

"Miłość z widokiem na morze" - Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Katarzyna Misiołek, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz [ gościnnie - Aga]

"Trzynaście" Steve Cavanagh - wybitny i trzymający w napięciu thriller [gościnnie - Aga]

Pierwszy tom mafijnej serii pt. "Nero" Sarah Brianne [gościnnie Aga]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Pages

"Miłość z widokiem na morze" - Ilona Gołębiewska, Magda Knedler, Agnieszka Krawczyk, Agnieszka Lingas-Łoniewska, Katarzyna Misiołek, Natasza Socha, Małgorzata Warda, Magdalena Witkiewicz [ gościnnie - Aga]

"Trzynaście" Steve Cavanagh - wybitny i trzymający w napięciu thriller [gościnnie - Aga]

Pierwszy tom mafijnej serii pt. "Nero" Sarah Brianne [gościnnie Aga]

Dołącz do nas na Facebooku!

Instagram

Etykiety

Patronat

Patronat

Patronaty

Obserwatorzy

Recenzentki

Popularne posty

Archiwum bloga

Tu zaglądamy!

zBLOGowani

Subscribe